Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2004

Category Archives: 2004

13 december, Vinkeveen

Eindelijk weer eens een buitenduik met Hans. Door de week komt het er niet meer van, te vroeg donker….
En al onze weekenden staan vol gepland. Maar nu hebben wij een weekje vrij dus eindelijk weer eens samen duiken.

Er is alleen een klein ‘maartje’……. De thermometer geeft 0 graden aan en daar zien wij toch een klein beetje tegen op. Maar goed; alle spullen verzamelen en in de auto op naar Vinkeveen. Eenmaal aangekomen is er niemand te bekennen op de duikstek. Het rijk voor ons alleen! Hier is de buitentemperatuur al gezakt naar -1,5 graden! Ik hoop dat de duik straks alles weer goed maakt.

In het water voel je het nog een beetje aan je gezicht maar over het algemeen biedt het pak je voldoende bescherming tegen de kou. Ik schat de watertemperatuur op zo’n 5 xe0 6 graden. Het zicht is enorm. 7 meter met gemak! Wij duiken via het 7 meter platform naar de botter. Op zo’n 10 meter diepte zwemmen wij richting de bus. Ondanks dat er door de lage stand van de zon weinig daglicht doordringt is het zicht geweldig! Ter hoogte van het onderwaterhuis zwemt een hele school baarzen voorbij.
Vanaf de bus zwemmen wij op zo’n 4 xe0 5 meter langs de sloepjes en tonnetjes weer langzaam richting de kant. 22 Minuten is met deze temperatuur mooi, het wordt hoog tijd dat wij eens gaan nadenken over een duikvakantie in wat tropischer water!

Even snel omkleden en dan de kachel in de auto op de hoogste stand en naar huis!

Duiken met deze temperaturen is op zich goed te doen. Alleen het aan en uitkleden is wat afzien. Maar je duik maakt al deze ongemakken goed, de rust en het fantastische zicht. Wij kwamen weer als herboren terug.

Hans, bedankt en tot de volgende keer.

19 november, Vinkeveen

Duik nummer 18,

Het is heerlijk guur winterweer, harde storm en hagelbuien. Echt weer voor een buitenduikje.
Na vorige week heb ik toch maar een body aangeschaft. Want een enkele laag neopreen is toch iets te weinig.
Normaal voel ik altijd, als je in het water gaat, dat er koud water je pak inloopt maar met mijn dubbel pak voel ik helemaal niet dat er water in het pak loopt. Het water is vandaag 9 graden en absoluut niet koud, hooguit aan mijn vingers. Na 40 minuten krijg ik koude vingers. (maar eigenlijk had ik die al voordat ik het water inging)
Normaal heb ik met 8 kg iets te ruim lood bij me maar nu met een extra body neem ik toch twee kg extra mee. Aanvankelijk heb ik moeite om goed onder water te komen. Er zit teveel lucht opgesloten in mijn pak. Dan maar een hoekduik en ik voel de lucht ontsnappen. 10 Kg lood is echt voldoende. Alleen aan het einde van de duik als mijn luchtfles leger raakt, heb ik de neiging om een beetje te gaan drijven in het ondiepe water. Dit komt doordat het een nieuwe body is. De eerste keren houdt hij iets lucht vast. Na een paar duiken is dat over.
Door het slechte weer (heftige golfen) is het zicht wat minder. Maar onder de 5 meter diep is het zicht weer goed.
Er is weinig vis te zien. Vandaag komen wij zo nu en dan een baars tegen van diverse afmetingen. Maar verder is er niet veel vis te zien.
Als wij klaar met duiken zijn, begint de grootste uitdaging voor vandaag: het omkleden bij de auto in de storm en hagel!
Mark verhuist nog even snel naar de andere kant van de auto om meer uit de wind te staan.
Ik kleed me snel om want ik ben te bang om als een meisje te eindigen

12 november, Vinkeveen

Na een hectisch weekje op mijn werk nu eindelijk weer een dag voor mijzelf…
Het begint langzaam maar zeker steeds meer te winteren in Nederland.
‘s Morgens in het donker naar je werk rijden en ‘s avonds weer in het donker terug. En ook worden wij weer geconfronteerd met de andere ongemakken; krabben van je ruiten en extra lange files door het slechte weer. Kortom hoog tijd voor een verfrissende duik.
Vanmiddag ga ik voor het eerst met Mark duiken. Ik ben blij dat ik iemand heb gevonden om ook eens op een doordeweekse dag mee te kunnen duiken. Hans is pas tegen 18:30 uur thuis en dan is het al donker, daardoor kan ik alleen nog in het weekend duiken.
De watertemperatuur is 10xb0C en dat is eigenlijk niet lekker meer met een 7mm natpak. (of semidroog zo als ze het officieel noemen, een natpak met seals bij de hals-, arm- en beenopeningen).
Vooral bij het te water gaan voel ik het koude water over mijn rug. Aanvankelijk is het nog goed te doen maar naarmate de duik voortduurt, voel ik wel dat ik er eigenlijk een laagje neopreen bij moet.
Na de duik bestel ik dan ook direct een body bij Chris. Zodat ik nog even kan blijven buiten duiken (En wat dacht je van het voorjaar, als het buiten al weer wat lekkerder weer wordt maar het water nog te koud is) Chris heeft op dit moment alleen de maat van Hans op voorraad en bestelt mijn maat bij. (Hoewel Hans zijn body iets te groot is, kan ik deze wel gebruiken totdat mijn maat binnen is.)

Ook duik ik vandaag met de splitvinnen van Edwin. Hans vond ze ideaal en nu wil ik het verschil ook wel eens uit proberen. Het is echt “OngeLOOOOfelijk” (zoals in die Amerikaanse commercials) maar echt, met veel minder kracht krijg je een veel efficiëntere voorwaartse stuwing. Ook hoef je je voeten niet zo ver naar achteren te strekken waardoor je het risico op kramp aanzienlijk verkleint. Chris heeft een goede dag want er worden ook nog twee paar splitvinnen (TUSA) besteld!!

Maar goed, deze weblog gaat natuurlijk vooral over duiken en de duik van vandaag was misschien wel de mooiste duik tot nu toe.
Het water was prachtig helder. Maar door het matige weer was het wel erg donker onder water zeker naar mate je dieper gaat. Op het -17 meter platform leek het wel een nachtduik.
Maar met twee superduiklampen bleef er genoeg te zien over. Wat een vis vandaag! Ik kan me niet herinneren ooit zoveel vis gezien te hebben als vandaag. Hele scholen trokken voorbij. Wanneer er vissen door de lichtbundel zwommen, gingen ze bewegingloos op de bodem liggen totdat het licht weer wegscheen, om er als een speer weer vandoor tegaan. Af en toe hebben we gewoon even op de bodem stil gelegen om dit hele schouwspel te bewonderen.

Bij de bus aangekomen zie ik in eerste instantie niets totdat ik eens goed rondschijn met de lamp. Daar hangt hij, onze snoek, als een onderwater koning hangt hij bewegingsloos op de plek van de “buschauffeur”. Wachtend op een prooi….. Ik kan niet goed schatten hoe groot deze snoek is omdat onder water alles vergroot wordt maar ik vermoedt toch minimaal een meter lang!
Of de snoek zijn prooi gevangen heeft vraag ik mij af.. Want hoewel de snoek zich niets van ons aantrekt, gaan de baarsjes er na het zien van deze twee borrelende duikers er in ieder geval wel vandoor.
Wij zwemmen nog even door op -5 meter en besluiten dan dat het wel mooi is geweest.
Herboren kom ik weer het water uit.
Het ritueel kan weer beginnen: aankleden, flessen vullen en dan in de file naar huis.

6 november, Vinkeveen

Vandaag maar weer eens een buitenduik. Op dit moment trainen wij regelmatig met de vereniging in het zwembad van Almere-stad.
Maar het is nu weer eens hoog tijd voor een duik buiten.
Ik heb nog niet zoveel ervaring in het duiken door de seizoenen heen, dus ben gespannen hoe de watertemperatuur is. Ik duik nog met een enkel (7mm) nat-pak, dus ik ben voorbereid dat het wel eens koud zou kunnen zijn.
Maar gelukkig; eenmaal in het water valt het echt goed mee. Ik voel zelfs amper het water in mijn pak lopen. Alleen even op mijn rug. Het zicht is geweldig maar je kunt goed merken dat de zon minder kracht heeft en het is het een stuk minder licht onder water.
Wij gingen nogal in een haast vanmorgen de deur uit en voor de zekerheid had ik de lampen nog even 15 minuten bijgeladen. Helaas had dat niet veel zin, want eenmaal in het water gebeurt het waar ik al bang voor was. Al na 10 minuten valt eerst mijn lamp uit en even later ook Hans z’n lamp. Ik heb de laatste keer de lampen blijkbaar helemaal niet opgeladen en dan heeft een kwartiertje laden niet veel zin. Gelukkig voor ons, vallen de lampen pas uit als we alweer halverwege op de terugweg van het 17 meter platform zijn. En naarmate we steeds minder diep duiken, wordt het ook minder donker. En kunnen wij onze duik zonder lamp probleemloos afmaken. Maar wel weer iets geleerd……, zorg voortaan dat je lamp volledig is opgeladen!!
Het is verder een relaxt tourtje. Hans heeft een paar splitvinnen geleend en dit werkt voor hem prima. Met de splitvinnen komt hij veel relaxter vooruit. En ook heeft hij minder last van een krampstand van zijn voeten.
Ik heb bij Chris van de duikshop nog een bestelling lopen voor een paar goede binnenvinnen. (Ik haat die duiklaarsjes in het zwembad.) Maar voor het voorjaar moeten we in ieder geval voor Hans -maar misschien ook voor mijzelf- een paar splitvinnen aanschaffen.
Vanavond gaan we nog met de vereniging in het zwembad duiken.
In verenigingsverband duiken wij steeds met andere buddy’s. Vanavond is Mark mijn buddy. Ik vertel hem dat ik vanmiddag nog in Vinkeveen heb gedoken. Hij duikt ook nog regelmatig buiten maar hij is afhankelijk van een buddy. Ik maak met hem een afspraak om a.s. vrijdagmiddag te duiken.

Buitenduik Vinkeveen 2 oktober

Het is vandaag alweer een maand geleden dat we voor het laatst een buitenduik gemaakt hebben. Tegenwoordig trainen wij ook met de duikvereniging in het zwembad van Almere-stad.
Ondanks dat het vandaag best lekker weer is, zie ik er toch een beetje tegenop om het koude water in te gaan. Ik duik nog in een wetsuit met een enkele laag. Maar als we eenmaal in het water liggen valt het gelukkig allemaal erg mee. Het pak biedt meer als voldoende bescherming tegen het koude water. Alleen op het 17 meter platform voel je dat het water minder warm aan het worden is maar koud….., nee absoluut niet.

Na het heldere water van het zwembad van vorige week is het toch weer even wennen. Hans zwemt achter mij aan en als ik even wat meer op de vissen let dan op Hans ben ik hem kwijt. Geen paniek…., gewoon doen wat je hebt geleerd, als je elkaar niet snel terug vind: rustig naar de oppervlakte zwemmen.
We vervolgen onze duik voor de zekerheid met een buddylijn. Hans heeft het initiatief en volg hem.
Hans wist vooraf nog niet wat hij wilde en ik geef hem de vrijheid om beneden zelf te beslissen wat hij wil. We moeten echt weer even wennen aan het matige zicht maar Hans kiest desondanks toch voor het 17 meter platform. Op zo’n 8 meter hangt er een termocline en voel je de kou in je gezicht. Het is donkerder dan de vorige keer, toen we naar het 17 meter platform gingen. Het is erg rustig op de duikplek en ik geniet ervan om hier samen met Hans het rijk voor onszelf te hebben.
De snoek zijn wij vandaag niet tegen gekomen. Wel diverse flinke snoekbaarzen.

Spiegelplas met Prik & Edwin, 2 september

Vanmiddag gaan we een nieuwe duikplek bezoeken. De Spiegelplas bij Nederhorst den Berg.
Ik heb hier al wel veel over gehoord, maar ben er nog nooit geweest. Er moet hier veel vis zitten.
Prik en Edwin hebben hier veel gedoken en zullen ons de weg een beetje wijzen.
We parkeren onze auto’s op het Googpad en kleden ons daar om. Het is een klein stukje lopen naar de plek waar wij het water in gaan. Maar met de uitrusting aan en warm weer is het nog een hele opgave. Ik ga dan ook maar snel het water in om weer een beetje af te koelen. Het water is kristalhelder en zodra ik met mijn bril in het water kijk, zie ik erg veel vis. Dit keer vooral voorntjes. Nu even de vinnen aan en wij zijn klaar voor het avontuur…
Tijdens de opleiding tot divemaster hebben Edwin en Prik een onderwaterkaart van dit gebied gemaakt dus wij volgen hen, in groot vertrouwen.
De eerste meters zijn prachtig en het zicht is perfect. Het barst echt van de vis het lijkt wel of je in een aquarium zwemt. Er hangt een termocline (overgang van warm naar kouder water) op 4 meter en het koude water is helaas een stuk minder helder. Hier is het zicht soms minder dan 2 meter.
Op de bodem ligt veel puin, betonnen platen, betonijzer etc. Dit komt omdat deze plas is ontstaan door zandwinning en om te voorkomen dat de oevers zouden inzakken is er veel puin gestort. Aanvankelijk was de spiegelplas zo’n 80 meter diep. Inmiddels is dat zo’n 45 meter. Wij zijn niet zo diep gegaan, 11 meter was het diepst.

Ondanks het matige zicht toch een heerlijk tourtje gemaakt. Eerst naar een gedumpte caravan, toen op zoek naar de raket. Deze hebben we helaas niet gevonden. Ondertussen ontmoeten we nog wel twee joekels van snoeken; ik schat zo’n 95 cm.

In totaal hebben we 49 minuten gedoken. Vooral het laatste stuk was weer prachtig. Glashelder water en bomvol vis. Op een gegeven moment zwom ik door een school met hele kleine visjes het leek wel of het er duizenden waren, overal visjes. Prachtig! Wat een voorrecht om hier tussen te zwemmen!
Na afloop weer het hele omgekeerde ritueel. Teruglopen naar de auto- omkleden en huiswaarts om de uitrusting te spoelen.
‘s Avonds komen Prik en Edwin met de kids eten en daarna…… nog even doorzakken aan de bar. Om te vieren dat Edwin een nieuwe baan heeft!

Buitenduik Vinkeveen 13 en 26 augustus

13 augustus:
Vanmorgen heeft Chris van de duikwinkel onze automatensets binnen gekregen. Ongeduldig als ik ben, besluiten wij om deze sets vanmiddag direct uit te proberen Ik vind het lekker om eigen sets te hebben. Dit geeft meer vrijheid. Je hoeft niet steeds eerst vooraf alles te huren. Voortaan kunnen we direct naar de duiklocatie. Het enige waar we vooraf voor moeten zorgen is dat we tussentijds de persluchtflessen hebben gevuld en de duiklampen opgeladen zijn.
Vandaag probeer ik mij vooral te concentreren op het oriënteren onder water. Tot nu toe oriënteerde ik me vooral op de lijnen die onder water gespannen zijn. Maar die laat ik nu zoveel mogelijk links liggen en oriënteer mij aan de hand van de attributen die onder water liggen, zoals wrakjes, tonnetjes, etc. Daarnaast houd ik ook mijn kompas in de gaten om te weten aan welke kant de kade zich bevind.
Het zicht is beperkt maar toch lukt het mij goed om de weg te vinden van het 7 meter platform naar de bus en weer terug. Er is vandaag veel vis te zien. Vooral hele scholen snoekbaars maar ook enkele uit de kluiten gewassen zeelten komen we tegen.
Hans voelt zich minder op zijn gemak vandaag. Hij heeft wat moeite met uittrimmen en we besluiten de duik te beëindigen.

26 augustus,
We rijden in een keer door naar de parkeerplaats bij het water en kleden ons snel om. Niet veel later liggen we al in het bruisende water. De wind gaat flink te keer en witte koppen staan op het water. Zodra we onder het wateroppervlak zijn verdwenen, merken we niets meer van de wind. Alles is hier stil en vredig. Het is helemaal niet druk en het is alsof we de duikplek voor ons zelf hebben. De stroming neemt ons iets mee zodat we niet helemaal goed uitkomen bij het platform maar als we de koers iets bijstellen, zwemmen we recht op het platform af. Ik stel Hans voor om een “vin-piv” te doen (uit trimmen / pivoteren liggend op de buik steunend met gestrekte benen op je vinnen). Maar dan zie ik dat Hans zijn drijfvermogen vandaag perfect onder controle heeft en hij prachtig stil (neutraal) in het water drijft. We vervolgen onze duik ook vandaag zonder gebruik te maken van de lijnen onder water. Eerst weer even naar de bus. Een paar weken terug heeft iemand een oude toiletpot op het dak van de bus gezet incl. een schoteltje met wat muntjes!!
Vanaf de bus heb ik even wat moeite om mij goed te oriënteren maar uiteindelijk heb ik de juiste koers richting de botter. In het licht van onze duiklamp is het een sprookje zo mooi als die er uitziet. Er zwemt vandaag erg veel vis rond de botter; hele scholen. Ook de snoek zwemt rond. Hij heeft een lelijke wond aan zijn rechterflank.
Wij zwemmen nog even lekker rond en ik zie Hans genieten van het onder water schouwspel.

Als we na afloop nog even naar de duikwinkel gaan, horen wij van het verschrikkelijke ongeval dat Chris is overkomen. Tijdens het vullen van een pas gekeurde persluchtfles is de kraan er af geschoten en heeft hij zijn arm ernstig verwond. Inmiddels is hij wel alweer uit het ziekenhuis maar ze weten nog niet wat de prognose is. En Chris,….. die tript nu lekker op de pijnmedicatie, en ziet roze vogeltjes…..:?

Buitenduik Vinkeveen 17 juli, nieuw pak Hans

Eindelijk is het zover. Hans zijn nieuwe duikpak is binnen. In april hadden we hem al besteld, maar door leveringsproblemen bij de importeur heeft het tot vandaag geduurd voordat zijn pak binnen is. Het is vandaag prachtig zonnig en vooral ook warm weer. Hans heeft in de winkel al zijn pak aangetrokken om te passen. Op het moment dat we bij de duikplek aan komen om de rest van de uitrusting aan te trekken, zie ik Hans zweten als een otter. Hij zal wel blij zijn als we straks weer te water gaan en een beetje kunnen koelen.
Vandaag gaan we wederom naar het 18 meter platform om een stukje zelfvertrouwen te winnen. Hans heeft sinds vandaag ook zijn eigen lamp, alleen was de lamp niet geladen en begon al snel te knipperen als teken dat de lamp bijna leeg is.
Het 18 meter platform voelt vandaag een stuk vertrouwder aan en we kijken nog even rond naar o.a. de visjes die onder het platform zwemmen. Ondanks het zonnige weer is het hier behoorlijk donker.
Als we langs de bodem omhoog zwemmen, komen we langzaam in het licht terecht. En genieten van alles wat we om ons heen zien. Hele schooltjes snoekbaarsjes trekken er aan ons voorbij.Wanneer we weer richting de kant zwemmen (op de kompas), zwemmen we over waterplanten. Ik zie daar een stuk hout liggen maar als ik beter kijk blijkt het de snoek te zijn. Onze aandacht wordt niet op prijsgesteld en de snoek zwemt er langzaam vandoor.

Totale duiktijd in buitenwater tot nu toe: 5 uur en 26 minuten (exclusief Gran Canaria).

Buitenduik Vinkeveen 10 juli, 17,8 meter platform

Vandaag hebben we ons voorgenomen om naar het 18 meter platform te gaan. Hans ziet er erg tegenop en ook ik weet niet wat mij te wachten staat. Eerste stop is het 7 meter platform. Even wennen en goed uittrimmen en vervolgens verder. We volgen het touw op de bodem die de richting aangeeft. Al snel voel je dat we door een termo-cline heengaan en wordt het water echt koud. Vooral je gezicht voelt koud aan. Ook wordt het water steeds donkerder en donkerder. Goed dat we de lamp bij ons hebben. Als je de sfeer zou moeten omschrijven dan zou ik zeggen dat het net is of je een donkere zolder van een oude villa betreed. Alles lijkt bedekt met een dikke laag stof en als je erdoor loopt, dwarrelt het stof omhoog wat je ziet dansen in de lichtstraal van de lamp. Kortom spookachtig….
En de tocht naar het platform duurt maar en duurt maar, steeds dieper en dieper. Maar gelukkig daar doemt het platform op. Even op je buik op het platform liggen rond kijken en genieten van deze nieuwe ervaring.
Als we even later weer boven komen, zijn we opgewonden dat we voor het eerst zo diep geweest zijn. Relatief gezien is 18 meter echt niet zo diep (maar met ons brevet is het wel de maximale diepte die we mogen duiken), maar de eerste keer is een ervaring!

Buitenduik Vinkeveen 2 juli, bijkomen v/d stress!

Vandaag hebben we afgesproken dat ik Hans direct na zijn werk ophaal om in Vinkeveen te duiken.
Ik ben heel druk bezig in de tuin als ik op mijn klok zie dat ik zo weg moet om Hans te halen. Snel alle duikspullen bij elkaar zoeken, hop in de auto en klaar. Dan komt de monteur nog langs voor het onderhoud aan onze gasinstallatie. Ineens merk ik dat ik de sleutelbos (met auto en huissleutels) kwijt ben.
De auto is op slot (ook de reservesleutel ligt in de auto). Zou ik daar de sleutelbos in hebben liggen. Hoe en waar ik ook zoek, geen sleutels…….. Uiteindelijk ga ik met Hans zijn auto naar de Skodadealer om reservesleutels te halen. En rij ik met een bloeddruk van wel 200 naar de AVRO. Opeens lijkt duiken niet de juiste keuze en gaan we retour naar huis.
Het sleutelprobleem blijft me dwars zitten en ik blijf zoeken. Ik haal zelfs de composthoop om. En dan plots zie ik iets schitteren in de moestuin tussen de boerenkoolplantjes. Ja hoor de sleutels…….
Een beetje laat vertrekken we naar Vinkeveen om alsnog een verkoelende duik te maken. Verkoelend zeker. Het water is door het matige weer van de afgelopen weken een stuk kouder.

Als we alle uitrusting om hebben hangen, sta ik nog steeds na te trillen van de stress. Maar eenmaal in het water valt het als een deken van mij af en als een nieuw mens kom ik 28 minuten later weer het water uit.