Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2005

Category Archives: 2005

Welkom in het nieuwe jaar

Het jaar 2006 is bijna weer begonnen…
Alle duiken van het afgelopen jaar (twee jaar) zijn opgeslagen in het archief. Je kunt deze nog steeds bekijken door op de desbetreffende categorie te klikken, in de rechter kolom.
Ik wens alvast iedereen een fantastisch en safe duikseizoen toe!

Verder hoop ik deze winter op een goede vorstperiode, zodat ik in Nederland mijn ijsduik specialty kan doen.

Vinkeveen

En ja hoor vandaag is het zover……. Mijn eigen droogpak!Jammer dat het niet sneeuwt maar je kan ook niet alles hebben…Het water is nog maar 5 graden dus koud genoeg, lijkt me.Het is vandaag de eerste keer dus moet ik nog een beetje uitvinden hoe het gaat. Ik heb ingeschat om vandaag met 10 kilo lood te duiken. Maar als ik in het water lig, merk ik direct dat dit te krap is ingeschat. Hoe ik ook uitadem; ik ga gewoon niet onder……… Tijdens de specialty heb ik veel minder onderkleding maar nu draag ik een thermo onderpak met een teddy binnenvoering. Zeg maar een bontjas voor duikers en daar blijft natuurlijk veel meer lucht in achter, dus heb je meer lood nodig.Maar met een paar krachtige vinslagen verdwijn ik toch netjes onder water en na de 5 meter grens heb ik niet veel last meer. Wel moet ik er een beetje de vaart er inhouden omdat ik de neiging heb om op te stijgen. Mark, die druk in de weer is met zijn camera, moet flink trappen om me bij te houden.Ik voel dat mijn linkerarm nat wordt. Waarschijnlijk is het ventiel niet helemaal schoon of zo. Maar toch heb er nauwelijks last van.Het  wordt nog een aardig tourtje. Alleen als we weer wat ondieper zwemmen, lukt het mij niet om onder te blijven. Dus op naar het diepere gedeelte langs de botter. Ik ga aardig door mijn lucht heen en houd me vast bij de 5 meter veiligheidsstop. Maar het mooiste moet nog komen…. Het omkleden na het duiken! Zoals ik schreef, is mijn arm nat geworden maar de rest is heerlijk droog en dat kleedt super comfortabel om.Dit was een heerlijke duik ondanks wat "schoonheids" foutjes.Mark bedankt en ook nog bedankt voor je foto’s. Verder wens ik iedereen die ik ken: Fijne feestdagen plus de beste wensen voor 2006 en vooral veel duikplezier!!!

Vinkeveen

Hoogste tijd om weer te duiken………Maar eerst het ijs van de auto krabben. Vervolgens de auto laden en op naar Vinkeveen. Met dit weer heb ik op weg naar de duikstek steeds het gevoel: ‘waar ben ik nou mee bezig…?’Maar ik weet inmiddels dat ik mij na het duiken echt fantastisch voel en de hele dag barst van de energie. Dus rij ik rustig door, in de mist op weg naar Vinkeveen.Vandaag heb ik met Pascal en Mark afgesproken om met z’n drieën te gaan duiken. De vorige keer had ik na afloop vreselijk koude handen omdat mijn eigen handschoenen iets te dun zijn. Vandaag heb dus nu toch maar de oude handschoenen (Camaro’s) van Hans meegenomen. Hans heeft andere gekocht omdat de pols-seals helemaal aan flarden getrokken waren. Dit maken wij af, door met het mes van Mark een kleine chirurgische ingreep te verrichten en de pols-seals te verwijderen. Kan ik ze eindelijk normaal aan- en uittrekken.Pascal leidt onder water en wij volgen. Pascal probeert zoveel mogelijk de lijnen te mijden en navigeert op zijn kompas. Helaas mist hij een ‘klein’ object (een oude stadsbus van pak-em-beet 20 meter) en zwemmen wij hier met een ruime bocht omheen. Oeps….. Toch maar weer even het touw opzoeken, en jaa… toch de bus gevonden! Het zicht is geweldig, maar wat wil je, windstil weer en geen andere duikers op de stek te vinden. Ook zijn we weer aardig wat vis tegen gekomen, achter de baggerboot zwemt een hele school baarsjes.Maar na een minuut of dertig houden we het voor gezien en komen we weer boven water. Het omkleden is weer even afzien. Binnen een paar minuten zit ik vastgevroren in mijn klompen. Het was een perfecte duik. Jammer dat een van ons zijn autosleutels in zijn auto laat liggen als hij de deur in het slot laat vallen…… Even in Hilversum de reservesleutel afhalen en probleem opgelost!

Vinkeveen

16 oktober was de laatste keer dat ik een natpak gedoken heb. De thermometer in de auto geeft 4,5 graden aan en ik krab me nog even achter de oren voordat ik me omkleed.Vorig jaar is de overgang naar het winterweer veel geleidelijker verlopen, doordat ik het najaar ‘doorgedoken’ heb. Maar, zoals misschien bekend, ben ik er in verband met een operatie even tussenuit geweest.Natuurlijk zie ik een beetje op tegen de kou maar ach, met een dubbel 7mm natpak ga ik het heus wel overleven.Pascal is vandaag mijn buddy en hij staat al te wachten als ik aan kom rijden. Pascal moet nog even zijn fles bijvullen bij Marja, van de ABC duikwinkel. Ondertussen heb ik mooi de gelegenheid om me nog eens te laten voorlichten over de verschillende droogpakken.Maar goed voorlopig heb ik nog geen droogpak. Dus op naar de waterkant voor een duik in natpak, misschien bevalt me dit wel zo goed dat ik zelfs dat hele droogpakgedoe laat zitten.Het omkleden verloopt vlotjes en voordat we het weten zitten we alweer puffend aan de waterrand onze flippers aan te trekken.  Na de buddycheck plonzen we het water in en loden ons goed uit. Ik duik vandaag dubbel 7 met 6 kg lood en Pascal dubbel 7 met 8 kg lood. We blijven iets te veel drijven, maar dat komt vooral ook omdat ons pak nog veel lucht vasthoudt. Als we echter goed uitademen verdwijnen we allebei keurig onder water.Van tevoren spreken wij een parcours af. Maar omdat Pascal soms moeilijk kan klaren bespreken we ook wat te doen als klaren niet goed lukt. Maar vandaag geeft het klaren geen enkel probleem dus kunnen we lekker ons geplande parcours duiken. Beiden merken we wel dat we wat krap in ons lood zitten. Pas vanaf zo’n 5 meter diepte duiken we comfortabel. Dit heeft waarschijnlijk ook te maken dat we beiden moeten wennen aan de watertemperatuur en daardoor toch ook iets gestresst zijn waardoor wij met een groter longvolume duiken dan normaal.Toch was het weer heerlijk om zo onder water te zijn. Niet-duikers kunnen zich niet voorstellen hoe relaí het hier is. Een groot deel van de vissen heeft zich al teruggetrokken naar diepere wateren maar er was nog genoeg te zien. Na een halfuurtje komen we weer boven. Mijn handen zijn inmiddels flink koud maar verder was het nog prima te doen. 

Een van mijn grootste wensen op gebied van duiken is het maken van een ijsduik. Dus ik hoop dat we dit jaar een strenge winter, met veel vorst krijgen. Om mij goed voor te bereiden op een eventuele ijsduik is het van groot belang dat je regelmatig duikt onder koude omstandigheden zodat je lichaam hieraan gewend raakt. Daarom heb ik voor volgende week opnieuw met Pascal afgesproken.Pascal, thanks en tot volgende week

Droogpak specialty 3e duik

Droogpak specialty 3e duik,Vanmiddag heb ik om beide enkels 1 kilo enkellood. Ik hoop dat ik hiermee het probleem van de vorige duik een beetje oplos.Ik moet zeggen: de duik begon net als vanmorgen perfect. Ik kon weer goed trimmen op het pak. En ik bleef mooi zweven. Op een gegeven moment kreeg ik weer dat gevoel dat het niet helemaal pluis was bij mijn benen en lukte het ook niet meer goed om lucht af te blazen. Omdat we dit keer dieper zaten, was een opstijging geen optie dus moest ik het anders aanpakken. Eerst probeerde ik lucht kwijt te raken door rechter op te zwemmen en het ventiel open te zetten. Aanvankelijk lukte dit redelijk maar het resultaat: ik raak vooral lucht rond mijn bovenlichaam kwijt maar bij m’n benen blijft de lucht zitten. Gevolg dat ik hierdoor nog meer op mijn kop kom te staan. Dus nu volgt poging twee: hulp van mijn buddy’s. Ik zwem naar hen toe en laat me omlaag trekken en met met hun hulp kantelen. Uiteindelijk zit ik weer op mijn kniexefxbfxbdn en voel ik de lucht langzaam weg lopen. Gelukkig is alles nu weer onder controle.Bij het vervolgen van de duik vermijd ik het te veel inlaten van lucht.Als ik straks overga tot de aanschaf van een droogpak, dan zal voor mij de goede pasvorm een van de belangrijkste criteria zijn. Ik heb mijn oog laten vallen op de Divemaster van Northern Diver (compressed neopreen).xc2 Een mogelijk alternatief zou een van de droogpakken van Bare kunnen zijn. Het voordeel van Northern Diver is dat ik in een standaard maat past, alleen de schoenmaat moeten we nog even checken.Maar voor het zover is, eerst maar ens alle zegelboekjes inleveren op zoek gaan naar vergeten spaarpotjes.

Droogpak specialty 2e duik

Droogpak Specialty. Tweede duik,Gisteren in het zwembad vonden de 1e oefeningen plaats en heb ik verschillende pakken uitgeprobeerd. Hoewel dit pak me eigenlijk veel te groot is, heb ik deze toch gekozen. Mijn voorkeur voor een droog pak gaat naar een crushed of compressed neopreenpak. En dit pak had de juiste maat schoenen en de nek-seal sloot het beste af.Vandaag de 2e duik in het buitenwater. Wat een klotezooi, dit viel niet mee….Zoals gezegd viel het leenpak, via de duikschool, wat aan de r-u-i-m-e  kant…..Aanvankelijk ging het prima! Ik had voldoende controle en kon de oefeningen zonder veel problemen afhandelen. Ook het trimmen op het pak in plaats van via het het vest ging prima. Maar tijdens het toertje ging het mis. Mijn broekspijpen begonnen steeds meer vol te lopen met lucht en het lukte me niet meer om deze lucht kwijt te raken en kwam steeds meer ondersteboven te hangen. Met wat moeite kon ik wel naar beneden zwemmen. En het lukte mij dan ook wel om weer recht op in het water te komen maar hierdoor raakte ik het teveel aan lucht uit mijn pijpen onvoldoende kwijt. Omdat ik op dat moment op slechts 5 meter diep zat, besloot ik niet langer te vechten om de lucht uit mijn pijpen te krijgen. Tijdens het opstijgen lukte het mij weer om horizontaal te komen Ik draaide het automatische ventiel nog maximaal open maar het duurde nog totdat ik vlak bij de oppervlakte kwam voordat ik de lucht uit mijn broek verwijderd had. Ondanks dat ik alle oefeningen goed heb uitgevoerd was voor mijzelf deze duik niet geslaagd. Maar toegegeven; het is niet makkelijk duiken in een neopreen droogpak met een maatvoering van een trilaminaatpak. Het klopt wat ze zeggen: als je overstapt op droogpakduiken dan moet je eigenlijk weer een beetje opnieuw leren duiken… En bij alles wat je moet leren, oefening baart kunst.

Snorkelen in de vaart

19 oktober ben ik geopereerd aan mijn galblaas. En omdat ik daarna toch een tijdje niet mag duiken, leek mij dit de beste periode om de ademautomaat weg te brengen voor de jaarlijkse servicebeurt.Maar goed: op een dag als vandaag met temperaturen van rond de 20 graden begint het toch weer allemaal te kriebelen.Maar niet getreurd.Het is natuurlijk ook prachtig snorkelweer. Terwijl het in Vinkeveen vandaag hartstikke druk is, heb ik thuis in de Lange Wetering het rijk voor mijzelf!Ik twijfelde nog of ik mijn 7mm pak of tropenshorty zou aantrekken, maar koos uiteindelijk voor de laatste. Het water is immers nog 15 graden.Het water is niet te koud. Ik heb alleen wat last van de kou ter hoogte van de overgang tussen het water en de lucht. Nu maar wachten totdat de automaten weer klaar zijn.

Grevelingenmeer. De muur

De muurVoor de tweede duik wordt er besloten een wat rustiger stekje op te zoeken. Bij Bommenede hadden we wat last van de deining. Er wordt gekozen voor een plek bij de lange muur, lekker beschut achter de dijk.Het water stroomt flink en het zicht is niet helemaal perfect. Maar ach, er valt genoeg te zien en we voelen ons weer net Jacques Cousteau…Wij gaan niet zo diep. We blijven tussen de -4 en -7. Daar is het meeste onderwater-leven waar te nemen en er is nog genoeg licht zodat je eigenlijk je lamp niet nodig hebt. Hooguit om een beetje bij te lichten voor de kleur.Als je hier ‘s nachts duikt dan barst het van de grote kreeften maar overdag moet je echt een beetje zoeken want dan zitten ze vooral verscholen in holen. Maar het wemelt hier onder andere van de zeesterren, zeeappels , en zee-annemonen. En ook heel veel krabbetjes in alle soorten en maten. Verder komen wij een school stekelbaarsjes tegen. Een prachtig gezicht vormt de zilvere weerkaatsing van het licht op de visjes.Chris, Marja en Susan bedankt voor de fantastische organisatie, en natuurlijk alle andere duikleden voor de gezelligheid.Oja shit, zou ik bijna Eric nog vergeten…. sometimes shit happens 

Grevelingenmeer. Bommenede

BommenedeVandaag staan er twee bootduiken in het Grevelingenmeer op het programma. Deze bootduiken zijn georganiseerd door Aqua Business Centre (Almere/Vinkeveen)De boot vertrekt om 9:15 dus dat betekent vroeg uit de veren. Maar wat een feest; 170 km autoweg bijna voor ons alleen. Dus ruim op tijd met 0% stress komen we aan. Bommenede is een oud dorpje dat in het verleden meerdere keren door de zee is overstroomd maar uiteindelijk heeft het de strijd opgegeven en is het in de zee verdwenen. Nog jarenlang was de kerktoren bij eb zichtbaar.Ik ben wat teleurgesteld als Marja tijdens de briefing uitlegt dat Bommenede geen herkenbare winkelstraatjes meer heeft en feitelijk niet meer is dan een paar hoopjes stenen op verschillende terpen. Zelfs van die fiere kerktoren is niets meer over dan een stapel stenen. Maar het goede nieuws is dat de top van de terp waar ooit de kerk stond, slechts op zo’n -7 meter ligt en dat er hier prachtige onderwaterfauna is te vinden. En laten we wel wezen, daar gaan wij toch voor!Veel mensen die nog nooit in Nederland hebben gedoken, verwachten een soort erwtensoep maar niets daarvan is waar. Nederland heeft weliswaar niet van die prachtig azuur blauwe wateren maar ons water is erg voedselrijk en er is dan ook veel leven waar te nemen en met behulp van een lamp zie je de mooiste kleuren. Hier een voorbeeld van een groepje zeeanjelieren

16 september, Spiegelplas

Het weer is vanmiddag zeer wisselvallig. Het ene moment schijnt de zon en twee minuten later valt de regen met bakken naar beneden. Maar goed; als je gaat duiken wordt je toch nat, dus dat maakt ons niets uit.
Vandaag hebben wij (Mark en ik) besloten om maar weer eens de Spiegelpolder op te zoeken. Voor mij alweer een tijdje geleden en heb er zin in. Het is super rustig op de duikstek en ik heb goede hoop dat het zicht goed is. Vanaf de kant ziet het er in ieder geval goed uit. De wind komt ook vanuit een gunstige hoek (aflandig). Hierdoor wordt er minder sediment opgewerkt.

Als we omgekleed zijn en in het water liggen, blijkt onze verwachting te kloppen. Zicht tot zo’n 8 meter en op sommige plaatsen iets minder. Er is weer veel vis te zien. Ik vindt het moeilijk te schatten maar wij hebben twee giga snoekbaarsen gezien. Ik schat wel zo’n 1.20 – 1.40 meter lang, en nog enkele kleinere exemplaren. Een van die grote jongens (of was het een dame?) zwom tussen de betonplaten. Toen ik er iets te dicht langzwom voelde hij of zij zich ietwat bedreigd en maakte een Jaws-achtig gebaar. Ik begreep de bedoeling en heb heel snel wat ruimte gemaakt…..
Dat de snoekbaars het hier zo goed doet is niet verwonderlijk. Het barst hier ook van de baarsjes. Hele scholen. Alsof het hier een tropisch rif betreft.
Ik ben altijd weer onder de indruk als ik rondzwem in deze onderwaterwereld en stiekem denk ik dan dat ik een beetje Jacques Cousteau ben…

Dit was alweer mijn 50ste buitenduik!