Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2007

Category Archives: 2007

Voorbereidingen voor de finale van de Top 2000

Inmiddels is de negende versie van de Top 2000 van start gegaan. En dit jaar wordt voor de vierde keer de finale live uitgezonden vanuit onze woonkamer.
Ter promotie hebben wij een korte clip gemaakt van de voorbereidingen…..
Je vraagt je misschien af waarom deze clip op mijn duik web-log staat? Dit heeft toch niets met duiken te maken….. Nee inderdaad helemaal niets! Of toch? kijk zelf…..


Let vooral op mijn zang kwaliteiten…..

Duik 125, Vinkeveen met Mark en Pascal

Bij ons op de vaart ligt nog 2 – 4 cm ijs. Het is echt weer om weer eens lekker te duiken. Helaas heb ik nog steeds mijn ijsduik specialty niet kunnen doen en mag ik dus niet onder het ijs duiken.  Hoewel dit – naast duiken met the great white shark – een van mijn grote wensen is
Photobucket

Nu moet ik dus uitwijken naar een duikstek zonder ijs, hetgeen Mark en Pascal niet erg zullen vinden omdat zij beiden in een natpak duiken!!!

Om 15:25 uur rij ik het parkeerterrein op. Mark en Pascal zijn er al. Ik heb er zin in. Heerlijk even onderduiken zo vlak voor de kerst. Het water is 5 graden en het zicht goed. Wel dringt er nog maar weinig daglicht door, maar met drie goede duiklampen geen probleem. Bij de botter zwemt er nog wel wat vis maar verder is het rustig onder water. Een kreeftje gezien, ik wilde hem nog meenemen…… Maar er zat onvoldoende vlees aan voor een kerstdiner voor 4 personen.
Verder zie je overal visjes van 1 tot 2 millimeter grootte over de bodem scharrelen. Je kunt je bijna niet voorstellen dat zij het hier naar de zin hebben. Voor ons zit het daarentegen na een half uurtje er wel weer op, en dat terwijl wij gemiddeld zo’n 85 kilo wegen! 

Duik 124, Vinkeveen met Mark

Druilerig koud weer. Echt weer om binnen te blijven. Nee dus; er lekker op uit om een duikje te maken in Vinkeveen.
Het water heeft een temperatuur van 7 graden dus dat is geen weer om in je zwembroek te duiken. Met de juiste uitrusting is de temperatuur echt niet zo’n groot probleem. Hooguit het omkleden op de parkeerplaats is minder aangenaam. Mark, die in een dubbel natpak duikt, heeft hier het meest last van. Ik kom bijna geheel droog het water uit, alleen mijn haar is nat.
Onderwater was er nog veel te zien. Erg veel baarzen van middel tot groot en ook opvallend veel zoetwaterkreeften. Verder zagen wij nog her en der een Pos ergens wegkruipen
Ik heb vanmiddag voor het eerst gedoken met mijn nieuwe duiklamp. Het is een Green Force Tristar plus handlamp; een mooie heldere led lamp. De lamp gebruikt weinig stroom zodat ik – zonder tussendoor te laden – 330 minuten kan duiken. Lekker voor als je meerdere duiken op een boot maakt.
Als wij weer boven komen, zijn we zelf ook weer helemaal opgeladen en klaar om de file in te gaan op weg naar huis.

Als ik bij het verlaten nog even naar cafe het Duikertje kijk, schrik ik van de omvang van de brand, heel triest allemaal….

Zwembad Nettentraining met Get Wet

Vanavond had de duikschool het hele zwembad volgehangen met verschillende soorten visnetten. Na een zeer motiverende briefing gingen wij buddy-gewijs te water. Het was de bedoeling om het je buddy in de netten zo moeilijk mogelijk te maken. Niet helpen om los te komen, nee…. zoveel mogelijk vast haken….
Verder hebben we enkele tips gehad tijdens de briefing hoe weer los te komen.
Ik ben geschrokken van de hoeveelheid dopjes, klemmetjes haakjes en pootjes die onder je fles uitsteken waaraan je vast kan komen te zitten. Door je duikkleding ben je beperkt in je bewegingsvrijheid dus is het lang niet altijd mogelijk om je uit de netten te bevrijden. Om te wachten tot je lucht op raakt, is niet de beste optie dus kun je het best je trimvest uittrekken of omdraaien en vervolgens- met je handschoenen aan – proberen de netten om de kraan te verwijderen. In het zwembad is het allemaal nog te overzien. Je weet immers dat het maar drie meter diep is en je hebt goed zicht. Maar dat kan veranderen……. door een geblindeerde bril op te zetten!  Nu zie je helemaal niets meer….. en moet je alles op de tast en je gevoel doen. Ik ben met deze bril op een fuik ingezwommen. Ik voel hoe de fuik steeds nauwer wordt….. Als ik niet meer verder kan probeer ik terug te draaien om de uitgang te vinden. Doordat ik echt niets meer zie raak ik afhankelijk van mijn andere zintuigen. Ik voel dat ik haak aan een van die dopjes van mijn flessenvoet wanneer ik achteruit zwem. Zolang ik rustig en beheerst te werk ga kan ik de problemen oplossen voordat ze erger worden. En dan is het een heerlijk gevoel om er weer uit zijn en mijn eigen duikbril op te zetten.

Ik heb deze nettentraining als zeer leerzaam ervaren en weet dat ik nu beter ben voorbereid mocht ik ooit eens vast te komen zitten in een visnet (bijvoorbeeld in de Grevelingen).
En ik heb ook iets om over na te denken: Wat is de (veiligheids)winst van al die extra klemmetjes, dopjes en snorkel? Heb ik ze wel altijd nodig?  En zijn er bepaalde omstandigheden dat ik ze juist liever niet mee wil hebben?  Ik ben niet direct een D.I.R. (Doing It Right) duiker geworden maar ga hier toch nog eens goed over nadenken.

Duik 123, Spiegelplas, Nederhorst den Berg

Eindelijk weer een duik in het Nederlandse water!
De afgelopen nacht is cafe-restaurant ‘het Duikertje’ tot de grond toe afgebrand. Als ik de foto’s op internet zie, kan ik het bijna niet geloven hoeveel schade! Hoewel ‘het Duikertje’ de laatste tijd meer dicht dan open was, hoorde het gewoon bij dè duikstek van Vinkeveen! Ik hoop dan ook van harte dat ‘het Duikertje’ weer uit de as kan verrijzen.
De brandweer heeft (op dat moment) de toegang tot de duikstek nog niet vrij gegeven dus moeten wij uitwijken naar Nederhorst den Berg.

Om 16:00 uur heb ik met Mark afgesproken en als ik de parkeerplaats oprij zie ik dat het behoorlijk druk is voor deze tijd van het jaar. (allemaal uitgeweken voor Vinkeveen….?)
Mark is keurig op tijd. Om nog een beetje van het daglicht te kunnen genieten kleden wij ons snel om. Ik vind het tijd om weer in mijn droogpak te gaan duiken. Maar Mark gaat nog gewoon in dubbel 7.

Het zicht is best goed en eigenlijk zien wij ook nog best veel vis. Vooral veel baarzen in allerlei maten en één snoek (zo dood als een pier!).
Met mijn droogpak loop ik wat te worstelen. Ik heb mijn lood-harnas te ruim ingesteld waardoor mijn backpack over mijn rug heen schuift. Dit heb ik elke winter weer, de eerste paar duiken in mijn droogpak moet ik erg wennen. Ook ben ik niet blij met mijn lamp. Mijn lamp is niet zo sterk, in de zomer heb ik hier geen probleem mee, maar in de winter als het donkerder wordt is het net even te weinig.

Als wij na 50 minuten boven komen, is het al helemaal donker. Dat wordt dus weer behelpen met omkleden.
Hierna ga ik snel naar huis, eten, spullen spoelen en dan direct door naar de duikschool. Vanavond heb ik de introductie les voor mijn Divemaster opleiding!

Tuinman onder water

Vandaag geen duik in het azuurblauwe water van Egypte, maar gaan we vrienden helpen de waterplanten op te ruimen rond hun aanlegsteiger.
Het weer is goed, dus op naar de Noorderplassen…. Even heerst er ongeloof: gaan die twee echt duiken vandaag? Ja natuurlijk, met dit weer en nog redelijk warm water is het een klusje van niets.
Het zicht is goed en vanaf de kant kunnen wij het tuintje goed in ons opnemen. Na het te water gaan is het al snel gedaan met het zicht….. Dus gaan we op de tast verder.
Als niet ervaren onderwater-tuiniers is het nog even de kunst om een manier te vinden om zo goed mogelijk van de planten af te komen. Door aan het blad te  trekken, trek je alleen het blad los maar blijven de wortels stevig in de bodem achter. Dus is het minimaal 10 cm in de bodem wroeten op zoek naar de dikke wortelstronken. Soms voel ik me net een krokodil die flink om zijn as draait om een ledemaat van zijn prooi af te scheuren. In dit geval gelukkig geen ledematen maar centimeters dikke wortel stronken.
Na een half uurtje is het klusje geklaard.  Nu de uitrusting maar spoelen en spoelen, om al het zand en modder uit de kleinste kiertjes te verwijderen. Naast de waterplanten en wortelstronken brachten wij ook nog twee lijmtangen en een snorkel boven.
Als wij weer huiswaarts gaan is het water al weer aardig helder en lijkt onze actie behoorlijk succesvol. Wij geven geen garantie maar als in het voorjaar de BBQ klaar staat, komen wij gerust nog een keer terug.

Een weekje Egypte

Samen met achtentwintig andere leden van onze duikvereniging staan we op het vliegveld, op weg naar Safaga in Egypte. Ooit was dit een wild idee maar vandaag is het dus toch realiteit geworden!
Hans en ik kijken er erg naar uit om in de Rode Zee te duiken. Deze plek staat al een paar jaar op ons verlanglijstje. Alleen stond een volle week duiken ons een beetje tegen. Wij houden meer van een gecombineerde vakantie waarin wij ook een beetje duiken. Door met een grote groep vrienden en kennissen te gaan, hopen wij een mooi evenwicht te vinden.
Verder kiezen we ervoor om zoveel mogelijk van de duiken en het onderwaterleven te gaan genieten. Dus niet grenzen opzoeken maar juist ruim binnen onze eigen grenzen blijven. Door niet te complexe duiken te plannen, heb je veel meer ruimte om je op de omgeving te concentreren.

Hotel
We verblijven in een eenvoudig hotel in Safaga: Hotel Nemo. Nemo is een gezellig verblijf met wat gedateerde kamers en sanitair. Het hotel is gespecialiseerd in duikvakanties en heeft ook haar eigen duikschool.
De service en de bediening is goed en vriendelijk. Zeker een aanrader als je een duik-hotel zoekt dat niet al te duur is. Het hotel wordt door twee Nederlands-Belgische compagnions gerund.

Duikschool
We maken echter geen gebruik van de duikfaciliteiten in ons hotel.
Stef heeft via zijn connecties een heel gunstig duik-arrangement kunnen boeken bij Orca-dive. Wij hebben de hele week de beschikking over een eigen boot en alle vrijheid om de duiken naar eigen inzicht te plannen. De Duikschool werkt er hard aan om dit jaar de “Tauchaward 2007” te behalen en ons inziens terecht.
Alles is goed geregeld en de bemanning aan boord is meer dan geweldig enxc2 ze doen er alles aan om onze vakantie een succes te maken.

Sandy Island, Safaga
Dit is onze eerste duik in Egypte. Heerlijk om de warmte van de zee te voelen. 27 graden en wat een zicht! Het is heel relaí om eens zonder kompas gewoon op zicht te kunnen navigeren. De vissen lijken een beetje op wat ik ken van de Canarische Eilanden maar er zijn er ook die wij nog nooit hebben gezien. Maar vooral de hoeveelheid koraal valt ons op…..

Tobia Hamra
Dit is echt heel indrukwekkend, een gigantische koraaltuin. Wanneer je er doorheen zwemt zie je links en rechts een prachtige glooiende koraal helling. Met oneindig veel mooie visjes, je weet gewoon niet waar je moet kijken. Ik probeer af en toe een foto te maken, maar negen van de tien keer draaien de visjes net weg op het moment van afdrukken en opslaan.

Ras Abu Sama
Vandaag gaan we wat dieper. We zwemmen over en prachtige heuvelkoraal en gaan vervolgens de diepte in. Hoewel er nog voldoende licht binnen dringt merken wij vooral aan de foto’s dat er een deel van de kleuren wegvalt.

Seven Pilars
Dit rif bestaat uit zeven pilaren waar je omheen kunt zwemmen. Alle pilaren zijn van onder tot boven begroeid met koraal. Op deze locatie hebben wij veel koraalduivels gezien. Een indrukwekkende vis met een soort ‘veren’ op hun lijf. De stekels kunnen dodelijk zijn maar over het algemeen is dit geen agressieve vis en zal hij zijn wapen alleen in uiterste nood gebruiken.

Shaab Sheer west
Na een rustdag vandaag weer duiken. Shaab Sheer west is een mooi rif met een prachtige koraaltuin. Het is een buiten rif dus moeten we rekening houden met stroming. Verder zien wij verschillende soorten Trekker vissen. Deze vissen hebben in deze periode nesten die ze met veel moeite bewaken. Dexc2 Geelrand Trekkervis staat er bekend om dat zij ook duikers aanvalt. Gisteren (toen wij een dagje Hurghada deden) is de groep aangevallen door een Geelrand trekkervis. De eerste duiker kwam per ongeluk te dicht bij het nest waarop de Trekkervis de aanval opende eerst met door te imponeren. Maar de duikers die daarachter aan kwamen werden echt aangevallen. Getuigen zijn twee flippers met tandsporen en een met zelfs een gat door de trekkervis!

Shaab Sheer oost
In de middag duiken wij op het andere puntje van het rif.
Dit rif was bijna geheel uitgestorven door de Doornkronen (een soort zeester) die al het leven uit het koraal halen. De Doornkronen hebben de overhand kunnen krijgen doordat de enige natuurlijke vijand van de Doornkronen een prachtig slakje is waarvan de schelp veel geld oplevert. Dit slakje is bijna geheel weggevist waardoor de Doornkronen zich massaal konden vermenigvuldigen.
Inmiddels hebben duikers de plaag Doornkronen kunnen keren en zie je langzaam dit rif weer tot leven komen. Op grote stukken kaal koraal ontstaan weer kleine nieuwe koralen. Het zal nog wel vele jaren duren voordat dit koraal is hersteld, maar het is wel een waarschuwing hoe kwetsbaar de natuur is…


Ook komen we nog zo’n prachtige kogelvis tegen (Giant Pufferfisch)
Als wij terugzwemmen komen wij door de stroming zuidelijker uit dan dat ik op dat moment verwacht. Het gevolg is dat ik de boot niet terug kan vinden. Het lukt mij niet om mij te orixc3xabnteren waar ik zit. Welke kantxc2 wij ook op zwemmen; de grond loopt steeds af. Ik ben bang dat wij te veel zijn meegenomen door de stroming….. Onze lucht in de tank raakt ook langzaam op dus verder zoeken lijkt niet de beste optie. Wij stijgen op met de decoballon en zullen dan aan de oppervlakte terug moeten zwemmen naar de boot. Tijdens de opstijging wil Hans mij omlaag trekken omdat hij denkt dat ik te ondiep in het water hang voor de 3 minuten stop. Per ongeluk trekt hij mijn lood er uit en laat deze naar de bodem vallen…. Gelukkig heb ik de situatie snel door en kan ik zelf nog naar beneden duiken om mijn lood te halen. Zo’n zes minuten nadat wij aan de opstijging beginnen, komen wij aan de oppervlakte. Ik ben flink gespannen omdat ik niet weet hoever wij van de boot af omhoog gekomen zijn. Gelukkig valt het allemaal mee en zijn we binnen een paar minuten veilig aan boord.

Panorama rif
Het panorama rif is een steile wand die tot zo’n 100 meter diep door loopt. Wij vonden dit een van de mooiste riffen zeker omdat als je naar de andere kant kijkt, je die onmetelijke diepte in ziet; het blauwe oneindige… Hier kun je ook de grotere vissen tegenkomen dus moet je goed om je heen kijken en blijf je je dieptemeter in de gaten houden want je kunt makkelijk door een stroming mee naar beneden gezogen worden.
Het Panorama rif is ook bekend om de reuze anemonen waarin de Clownvissen leven.

Middle Reef
Het Middle Reef is een soort doolhof waar je in kunt zwemmen. Door allerlei toogjes en poortjes kom je van de ene koraaltuin in de andere. Het zicht is wat melkachtig en ook is het koraal op veel plaatsen flink aangetast door, of herstellende van de doornkronen. Maar het is een uitdagende duik omdat je steeds naar een nieuwe plek gelokt wordt en je ondertussen je orixc3xabntatie moet blijven behouden. Hetgeen ons dit keer prima lukt!

Uitgassen
Voordat wij terug kunnen vliegen moet wij eerst “uitgassen” om het teveel aan stikstof, dat wij tijdens het duiken in onze weefsels hebben opgebouwd, kwijt te raken. En als je dan toch niet mag vliegen dan maar naar de stad om te winkelen en de tijd te nemen om nog even wat te zonnen.

Dankje

Tenslotte wil ik nog even de hele groep bedanken voor de onvergetelijke vakantie in Safaga Egypte!
Daarnaast Stef en Marian voor de organisatie.
Chris en Marja voor de sponsoring.
Guy en zijn mannen van Nemo Hotel plus Karin en Hosny van Orca Diving voor hun gastvrijheid.

Duik 114, met Mark

Pascal verwacht binnen afzienbare tijd vader te worden en moest vandaag kiezen. Zou hij gaan duiken of werken? Pascal koos toch voor zijn baas. Fout, fout, fout…… jammer voor jou Pascal, je hebt wat gemist. Dit werd namelijk de mooiste duik ooit!!!

Als ik om 16:00 uur bij Chris in de duikshop aankom, is Mark er nog niet dus tijd voor een winkel- momentje. Ik had in Almere nieuwe dingetjes gezien om de octopus aan op te hangen en dus vandaag er maar twee gekocht. Verder heb ik een Pelican beschermkoffertje voor mijn camera gekocht.

Als Mark er aan komt kunnen we meteen door naar de duikstek. Als wij ons hebben omgekleed en ik mijn handschoenen aan wil trekken blijkt dat ik twee linker handschoenen bij me heb. Dus grrrrrrr… mijn set uit en weer terug naar Chris om een paar handschoenen te lenen. Thanks Chris.

Iets later dan gepland plonzen we dan toch het water in. En direct BINGO; een tiental grote baarzen hangt voor ons in het water. We bewonderen het schouwspel en gaan vervolgens verder richting het "oude" duikgebied. Het is altijd spannend om te duiken in een nieuw gebied en het gebied te exploreren. Her en der komen wij nog delen van de oude bandensporen tegen plus een drietal scheepswrakjes bij elkaar. Wij vervolgen onze duik in het "nieuwe" duikgebied.
Als wij na ruim een uur weer boven water komen moet ik Pascal nu toch nog iets bekennen.

Het was een heerlijke duik maar de mooiste ooit? Nee dat ook weer niet.

Duik 113, Vinkeveen met Mark

Op mijn werk heb ik het beredruk. Aanstaande maandag verhuist mijn afdeling naar een andere vleugel en dus stond deze week in het teken van de voorbereidingen en het beginnen met het pakken. Je begrijpt dat ik blij ben dat ik vandaag een vrije dag heb. Maar om je echt te kunnen ontspannen gaat er niets boven een heerlijke duik. Dus vanmiddag op naar Vinkeveen.
De weervrouw voorspelt een sombere dag maar daar heb ik vandaag niks van gemerkt, zowel in Flevoland als Vinkeveen schijnt de zon volop.
Om ongeveer kwart over vier plonzen wij het water in. Het zicht is redelijk tot goed en het is ongelooflijk hoeveel vis je tegenkomt. Letterlijk overal baarzen in allerlei afmetingen, van nietig tot giga. Snoekbaarzen kom je ook zeer regelmatig tegen. Maar het meest zijn wij onder de indruk van onze ontmoetingen met snoeken. Echt overal komen we snoeken tegen en soms ben ik helemaal gefocust op een snoek die slechts een tiental centimeters naast mij voorbij zwemt, totdat ik bijna letterlijk tegen een nog grotere snoek aan bots!!!
Als wij na 63 minuten weer boven komen, is de verhuizing uit mijn systeem en heb ik weer genoeg energie om er de komende week flink tegenaan te gaan…. Maar ik moet daarna waarschijnlijk wel weer even onderduiken om opnieuw tot mijzelf te komen!

Mark bedankt, tot volgende week?

Duik 112, Vinkeveen met Mark en Pascal

Vanmiddag gaat Pascal ook weer eens mee duiken.
Pascal is een echte stoere bikkel die bij voorkeur in de winter duikt. Zodra de temperaturen richting de nul graden gaan duikt hij wekelijks. Maar met dit zomerweer zie je hem nog maar zelden aan de waterkant. (Of is het dat hij de laatste tijd zo hard moet werken en in zijn spaarzame vrije tijd met zijn vrouw mee moet naar zwangerschapsgymnastiek?)


Vandaag wil ik mijn tropenpak eens uit proberen. Met een watertemperatuur van 19 graden moet dat volgens mij kunnen. Het eerste wat me opvalt is hoe vrij je jezelf kan bewegen in zo’n dun pak. In mijn droogpak voel ik me meer een Michelin mannetje, en beweeg ik me als een astronaut. Maar nu kan ik overal bij en voel me zo vrij als een vis.
Plons….. en direct weet ik waarom ik niet meer tropenpakken om mij heen ziet. Negentien graden is best aangenaam om je lekker op te frissen als je in de zon hebt liggen bakken, maar is het ook lekker om een uur te duiken in een 3mm dik pak?
Onder water wordt mijn gedachte al snel gevangen door de vissen om ons heen en ben ik niet langer bezig met de temperatuur.
Het is ongelooflijk hoeveel snoeken we  vanmiddag tegenkomen. Je moet bijna oppassen dat je niet per ongeluk tegen ze aan zwemt… Op een gegeven moment ben ik een school baarsjes aan het fotograferen totdat ik langs mijn cameralens kijk, en een snoek recht in de ogen kijk… Van schrik vergeet ik dit monster te fotograferen en ben ik blij als het onder mij door weg zwemt.
Na ruim een uur duiken komen wij weer boven. Ik moet zeggen; als het moet, is een 3 mm dik neopreen pak best te doen bij deze temperaturen. Maar de volgende keer kies ik toch echt weer voor een 7mm dik pak.