Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2010

Category Archives: 2010

Een volgelaatsmasker uitproberen in het zwembad

De duikvereniging ABC organiseert vanavond een zwembadtraining met een volgelaatsmasker.

Photobucket

Het voordeel van duiken met een volgelaatsmasker is dat je gezicht droog blijft en dat je geen adem-automaat in je mond hebt. Je kan dus ook gewoon door je neus inademen net zoals je aan de oppervlakte gewend bent.

Vele duikers roemen de voordelen van een volgelaatsmasker en hierdoor ben ik ook wel nieuwsgierig geworden…. Aan de andere kant denk ik dat naast de voordelen een volgelaatsmasker ook heel veel gedoe met zich meebrengt. Maar leuk dat ik het vanavond een keer zelf kan ervaren. En wie weet roep ik vanavond wel:' dit had ik veel eerder had willen weten!' En wie weet zet ik dit hebbedingetje met stip op één op mijn verlanglijstje voor de Kerstman….

Het duiken met een volgelaatsmasker heeft echt een toegevoegde waarde. Aanvankelijk heb ik nog wat moeite met het afstellen van de bandjes. En heb ik het gevoel dat het masker niet goed past en onvoldoende aansluit op mijn gezicht. Maar als ik de bandjes goed heb zitten gaat het perfect. Een waterdichte seal. Het klaren met een volgelaatsmasker is een fluitje van een cent. Ander voordelen zijn dat je veel meer zicht rondom hebt en dat je gewoon door je neus kunt ademen.

Nu DE vraag. Staat het volgelaatsmasker bovenaan mijn verlanglijstje? Hij staat zeker op mijn lijstje maar nog niet bovenaan. Er staan namelijk ook nog een paar andere wensen op mijn lijstje. En voordat ik eventueel over ga op aanschaf wil ik eerst ervaren hoe het zicht is met ingebouwde glazen op sterkte. Ik ben namelijk bang dat de ingebouwde glazen ten koste gaan van het vrije zicht rondom. Dit wil ik zeker nog een keer uitproberen en dan, wie weet……

 

Duik 207 + 208, Vinkeveen, assisteren bij droogpak specialty

Droogpak

Terwijl half Nederland onder water staat ga ik vandaag weer lekker duiken. Vandaag organiseert ABC de buitenduiken van de droogpak-specialty. Gisteravond heeft iedereen al in het zwembad geoefend maar vandaag het echte werk!

Afhankelijk van het type droogpak en soort onderpak is het een stuk warmer als je met een droogpak duikt. Maar het grootste voordeel van het duiken met een droogpak is dat je na de duik nagenoeg droog uit het water komt. En dat waardeer ik zeer. Vooral tijdens het omkleden naast de auto (in wind/regen/sneeuw en hagel). Maar helaas heeft ook elk voordeel zijn eigen nadeel…. Wanneer ik met een droogpak duik, heb ik 10 kilo meer lood nodig en dat is afzien. Onder water ben je met een droogpak een stuk minder goed gestroomlijnd met als gevolg dat het meer energie kost om van A naar B te komen. En hoewel ik blij ben dat ik kan droogduiken, kijk ik stiekem toch al weer uit naar de lente.

Om 10 uur hebben we bij de duikshop afgesproken. Zes cursisten en vier instructeurs/divemasters. Zonder stress nemen wij onze tijd om alles in elkaar te zetten en aan te trekken. Eenmaal in het water blijkt bijna iedereen voldoende lood bij zich te hebben en kunnen we richting het platform. Het knappen van een enkelband levert iets vertraging op maar uiteindelijk zijn we er allemaal en kunnen de oefeningen afgenomen worden. Het trainen in het zwembad heeft zijn vruchten afgeworpen. Zonder problemen legt iedereen de tests af en is er tijd voor een tourtje. Na drie kwartier blijkt iedereen het keurig droog gehouden te hebben in hun droogpak. 

Gelukkig is het tijdens de lunch gestopt met regenen en dat maakt het allemaal een stuk aangenamer. Ik snak naar iets warms en kies voor het vertrouwde broodje bal.

De tweede duik hoeven er geen oefeningen meer gedaan te worden en gaat het meer om wat ervaring op te doen met een droogpak. Ik moet zeggen; het ziet er allemaal keurig uit. Toen ik mijn dry-suit specialty deed, ging het – mij in ieder geval – een stuk minder goed af.  Maar nu geniet ik wel veel meer van het zweven in mijn pak en vooral als je wat dieper duikt merk je goed hoeveel beter je tegen de kou beschermt bent.

Het omkleden na afloop is zo comfortabel!  Straks thuis nog even mijn spullen goed spoelen en ik ben weer klaar voor vanavond. We krijgen nog visite dus ik moet wel opschieten.

Duik 206, Zandeiland 4 Vinkeveen met Pascal

Photobucket

Gisteren alle klokken een uur teruggezet, wat een klus! Ook mijn duikcomputer staat nu weer op wintertijd. Vandaag nog één keer nat duiken, enkel 7mm. Ik heb nog geen zin in al dat extra lood dat je mee moet slepen als je met een droogpak gaat duiken.

Ik heb dadelijk afgesproken met Pascal dus snel mijn duikkoffer inpakken en hup de file in….. Dat valt mee, helemaal geen oponthoud onderweg dus ben ik een uur te vroeg ter plaatse. Mark en Eric komen zo ook dus zijn we met z'n vieren. Om de tijd te overbruggen snuffel ik lekker wat rond in de duikshop. Mijn verlanglijstjes voor Sinterklaas, de Kerstman en mijn verjaardag zijn zo gevuld.

Maar goed dat de rest op komt dagen. Ik kan nog net zonder nieuw horloge de deur uit….. Op de parkeerplaats snel de set in elkaar zetten, omkleden, buddy-check en dan 4 plonzen. Het water is zo ongeveer 10 graden maar het zicht is grotendeels goed; wel tot 10 meter. Ik duik met Pascal en wij blijven een beetje buiten het gebruikelijke duik-gebied.  We komen redelijk veel vis tegen. Naast de grote baarzen ook veel tussenmaatjes. De kleinere baarsjes zijn echt vertrokken. Ook komen wij vanmiddag opvallend veel snoek tegen. Zeker een stuk of 7-8. xc9én snoek heeft een scheve bek waardoor zijn tandjes buiten z'n bek staan (lang genoeg om door mijn 7 mm pak te bijten denk ik nog). Niet veel later heeft een andere snoek het ineens op Pascal gemunt en zwemt in volle vaart recht op hem af. Pascal weet niet wat hem overkomt en schrikt zich rot. Hij was op het moment van 'de aanval' minstens een paar meter bij hem uit de buurt. Gelukkig verandert de snoek van koers en zwemt hij ruim op Pascal heen. Achteraf denken we dat de snoek het helemaal niet op Pascal gemunt had maar zo voelde het op dat moment wel.

Na een kleine drie kwartier komen we weer boven. Heerlijk gedoken! Pascal, Mark en Eric, thanks voor een fijne duik. Ik had het wel fris dus dit pak ga ik zo extra uitspoelen en dan kan ie de winterberging in.

 

Duik 205, Zandeiland 4 in Vinkeveen met Karin

wipkip

Vanmiddag heb ik afgesproken om met een collega (Karin) een duikje in Vinkeveen te maken. Dit wordt voor haar de eerste keer dat ze in Nederland in het buitenwater gaat duiken. Lekker even haar duikvaardigheden ophalen voordat ze volgende week in Indonesië gaat duiken.

Ik heb al voorgesteld om als PDA (Personal Dive Assistant) mee te gaan maar dit aanbod werd afgeslagen. Dus zal ik voorlopig moeten doen met het steeds kouder wordende Nederlandse water. Ik duik het liefst in een nat-pak maar met de winter in aantocht ga ik toch zo langzamerhand omschakelen naar mijn droogpak. Vroeger dook ik trouwens gewoon de hele winter door in een dubbel 7mm nat-pak. Wat betreft het duiken is het best nog wel te doen maar het omkleden bij de auto daarna was altijd erg koud.

Maar goed; vanmiddag heb ik om 13:30 met Karin afgesproken en het is maar goed dat ik bijtijds van huis ben gegaan want het is erg druk op de weg. Als ik aan kom rijden zie ik de auto van Karin al staan dus kunnen we snel aan de slag. Eerst leg ik nog even duidelijk uit wat ze straks kan verwachten onder water en we nemen we het kompas nog even door. Daarna is het uitrusting bij elkaar zoeken en omkleden en ons klaar maken voor de duik.

Aan de waterkant stellen wij onze kompassen in en vertel ik wat we straks allemaal gaan doen. We beginnen met uitloden en al snel blijkt dat er wat extra kilootjes nodig zijn. Eerst twee en later nog twee. Gelukt. Dan kopje-onder  en vervolgens even wennen aan de temperatuur van ongeveer 12 graden. Dit is ruim 3 graden warmer dan boven water maar het voelt niet zo…. Rustig zwemmen wij wat heen en weer om even te wennen. Wanneer we wat dieper gaan, lijkt het een stuk donkerder doordat de samenstelling van de bodem van naar veen overgaat. Veen heeft een donkere kleur en dat geeft het effect dat het lijkt alsof je een donker gat inzwemt. Op het moment ik mijn lamp aan wil doen, blijkt deze niet goed in elkaar te zitten en doet hij het dus niet. Om mijn lamp te redden breng ik em toch maar even naar de kant (later beek de lamp het gelukkig gewoon weer te doen) Het gevolg is wel dat wij nu zonder lamp verder duiken. In dit jaargetijde met zware bewolking dringt er aanzienlijk minder licht door en ziet het er allemaal een beetje uit als een duistere zolder. Enfin, dat mag de pret niet drukken en we duiken we rustig verder. Op het platform neem ik een paar basis-oefeningen door met Karin en die voert ze allemaal keurig uit. Daarna is het tijd voor een tourtje. De meeste vis is al weggetrokken naar dieper water dus focussen we ons maar op de onderwater attributen, zoals de wipkip (zie foto)  Wel komen wij nog een stuk of wat grote baarzen tegen.

Als wij weer boven water komen, regent het dat het giet. Toch houden wij nog even vol…. , en doen we een aantal verplichte oppervlakte oefeningen zoals o.a. het slepen en duwen van een vermoeide duiker en zwemmen aan de oppervlakte met kompas. Dan is het tijd om ons weer om te kleden. Karin mag zich binnen omkleden, en ik mag me lekker in de regen achter de auto omkleden. Verschil moet er wezen. Chris trakteert ons op een broodje bal. Echt wat je nodig hebt na zo'n duik, heerlijk!

En dan op naar Almere; waar we vanavond in het zwembad het hele vaardigheden-circuit nog eens gaan doornemen. In een record tempo werken wij alle oefeningen af en laat Karin zien er klaar voor te zijn om haar brevet in Bali verder af te ronden. Na afloop maakt Marja het overdrachtsformulier in orde. Karin, ik vond het leuk om te assisteren bij je Eerste Deel Van Je Open Water Brevet. In het voorjaar doen we deze duik nog een keer over. Jij als gebrevetteerd duiker en ik zorg voor beter weer en wat meer vis!

Duik 203 + 204, Assisteren bij OW buitenduik 3 + 4

ABC duikcentrum, Vinkeveen

Als ik 's morgens weg wil rijden om een cursist op te pikken op weg naar Vinkeveen, wordt ik onaangenaam verrast. De autoruiten zijn bedekt met een dikke laag ijs! Krabben dus….mmm, ik verheug me nu al op de duik van straks?!

Op de A1 zijn wegwerkers druk bezig met het asfalt te vervangen maar dit levert gelukkig geen verdere vertragingen op en dus komen we toch op tijd aan bij de duikshop. Een kop warme thee (zonder suiker) en we kunnen beginnen met de set in elkaar te zetten. Ondanks de buitentemperatuur van nog geen 7 graden kijken we uit naar de duik. Na de buddycheck drie plonzen en we liggen in het water. Florian weet even niet wat hem overkomt, al dat koude water in zijn pak. Maar na even wennen warmt het water in onze pakken snel weer op en valt het allemaal gelukkig weer mee. Tijdens de oefeningen – met het afzetten van de bril – speelt het koude water nog een keer parten. Op het moment dat je de bril vol moet laten lopen om hem af te zetten, voel je ineens ijskoud water op je gezicht. En dan moet je maar zien de rust te bewaren en deze oefening volgens de regels te maken. Maar na een paar keer gaat het gelukkig allemaal prima. Op het 7 meter platform nog een paar oefeningen waaronder de gecontroleerde nood-opstijging. Dit gaat allemaal zo goed dat we tijdens deze duik nog voldoende tijd en lucht overhouden voor een tourtje langs de botter. Nog even op kompas naar de kant en de buitenduik 3 zit er op. Eenmaal op de kant snel een warm shirt en vest aan. De buitentemperatuur schommelt rond de 10 graden maar in het zonnetje, met niet te veel wind, is het best goed te doen. Tijd voor de lunch…..

Naar dit moment heb ik al dagen uitgekeken!!!  Vorige week had ik besloten om een week te ontslakken cq lijnen door te sapvasten. Dit is gewoon één week lang niet eten en één fles groentesap per dag. Ik noem het altijd mijn Afrika-dieet, niet eten. Het leek mij niet verstandig om te beginnen als ik nog volop moet gaan duiken. Dus ben ik pas na de duiken van vorige week gestart. En het 'broodje bal' van vorige week was dus mijn laatste vaste maaltijd.   Omdat ik ook wel weet dat een crash-dieet niet het meest gezonde dieet is om te doen tijdens het duiken had ik besloten dat ik vandaag tussen de middag weer zou gaan starten met eten. En zo heb ik me de hele week verheugd op een 'broodje bal met vette saus' op zondagmiddag…. (vandaag dus) In de afgelopen week ben ik maar liefst 5 kilo afgevallen en dat wil ik nu ook wel even zo houden. Dus heb ik de vette saus door een rode saus vervangen, maar jongens, wat is dit broodje verrukkelijk, hemels…. De rest van de week beloof ik weer gezond gaan eten.

De tweede duik van vandaag doe ik samen met Florian. Het is een stuk rustiger aan de waterkant dus hoop ik dat het onder water ook lekker relaí is. Wij plonzen in het water en zwemmen op kompas richting het platform. Onderweg begroeten we nog een paar grote baarzen en een snoekbaars en bij het platform worden we opgewacht door een groepje kleinere baarzen. De vissen zijn, lijkt het wel, blij dat de grote hausse met duikers achter de rug is en zoeken hun vertrouwde stekjes weer op. Alle oefeningen zijn al behaald dus mogen we enkele oefeningen herhalen maar nog belangrijker is het om lekker te genieten van deze duik. Diving is Fun!…. Dus aan het einde van het tourtje nog even terug naar de onderwater wipkip. En zie dat ding – onder water – maar eens aan het bewegen te krijgen met je duikuitrusting aan.  Nog even de manometer aflezen. Helaas; nog maar 50 bar dus terug naar de kant. Het avontuur voor vandaag zit er op. Maar Florian, ik hoop dat voor jou het avontuur hier pas begint. Heel veel fijne mooie en soms spannende duiken voor de toekomst toegewenst. Je weet nu waar het om draait met het duiken en wees vooral ook, een SAFE duiker. Ik hoop dat wij jou nog vaak boven, onder en langs het water tegen komen.

Duik 201 + 202, Assisteren bij OW buitenduik 1+2

Bonaire

Vandaag is het Caribische eiland Bonaire een Nederlandse gemeente geworden. Dus kunnen wij vanaf nu ook in Nederland op prachtige tropische duiklocaties duiken en zijn we niet langer beperkt tot koud en donker water.

Maar helaas; vandaag duiken wij nog gewoon in Vinkeveen, alhoewel met het zonnetje van vandaag lijkt Vinkeveen toch een beetje op haar zustergemeente Bonaire… Vandaag assisteer ik bij de eerste twee buitenduiken voor het Open Water brevet. Onze cursist Florian gaat vandaag voor het eerst kennismaken met de onderwater-wereld in Nederland. Dit is altijd best spannend; heb je net de eerste duikvaardigheden in het zwembad eigen gemaakt, moet je dit direct ook weer laten zien in het buitenwater. In de eerste duik mag Florian direct alle oefeningen laten zien. Gelukkig is er tijdens deze duik ook nog tijd over voor een klein tourtje en zien wij al veel vis.

Tussen de middag is het genieten. Lekker bijkomen in het zonnetje en ik prop een heerlijk broodje bal met mayo naar binnen. Na een oppervlakte tijd van 1:25 plons ik nu samen met Florian opnieuw in het water. Ditmaal voor een tourtje en wat oppervlakte oefeningen. Het zicht is goed, alleen passeert er af en toe een groep duikers met een flinke stofwolk erachteraan…. Ik had gehoopt nog wat snoek of snoekbaars tegen te komen, maar helaas. Wel hebben we veel gewone baarzen gezien in allerlei formaten. Met als bonus een heel mooi kreeftje. Meestal zwemmen die snel voor je weg maar ditkeer bleef hij (of was het een zij?) mooi even stil staan, zodat we hem/haar mooi konden bekijken. Als we bijna door de luchtvoorraad heen zijn wordt het tijd om de duik te beëindigen, maar niet eerder nadat we de oppervlakte-oefeningen hebben gedaan.

Heerlijk, wat een lekkere duik ik voel me alsof ik een week op vakantie ben geweest. Florian, je hebt het geweldig gedaan op je eerste 2 duiken en ik hoop dat er nog veel zullen volgen…..

Duik 199 + 200, Rescue scenario's plus een tourtje met Jelle

Het was vanmorgen weer vroeg toen de wekker ging. Vandaag gaan we met 4 cursisten hun rescue Diver opleiding afsluiten aan de hand van 4 scenario's. 

Rescue 2010

We hebben om 9:00 uur afgesproken maar ik kom iets te laat…..  Wilde toch nog even naar de opening van Schiffers.FM luisteren. Op Radio 2 is met het nieuwe seizoen de hele programmering omgegooid met als gevolg dat Hans nu drie programma's in het weekend heeft. Hans mag nu zijn eigen muziek uitzoeken en dat is heden ten dage echt een voorrecht maar geeft ook een stuk verantwoordelijkheid. Zeker als je de oude uren van Willem Duys en opvolger Jack Klxf6ters mag invullen.   

Wanneer ik mijn auto geparkeerd heb, blijkt iedereen er al te zijn en beginnen we de briefing voor de oefen 'slachtoffers'. Wij dus. Maar tijdens de briefing blijkt al snel dat de echte slachtoffers voor vandaag de kandidaten zelf zullen zijn. Elk scenario is flink gecompliceerd en ze zullen van goede huize moeten komen willen ze alle noodscenario's tot een goed einde kunnen brengen.

Als we eenmaal beginnen, blijkt al snel dat de cursisten goed opgelet hebben en weten ze de ene bewusteloze duiker na de andere naar de oppervlakte te brengen. |En belangrijk; ze weten ook goed om te gaan met de zeer onrustige en soms verwarde buddy's die in paniek niet bepaald meewerken aan het redden van hun duikmaatje. En dan presteren ze het ook nog om als je net lekker bezig bent met beademing met 100% zuurstof, er een rokende voorbijganger op af te sturen. Maar ook dat wordt keurig opgemerkt en de rokende meneer kan afdruipen. 

Al met al zo van een afstand verloopt het vlekkeloos. Maar als slachtoffer moet ik zeggen dat de minuten, die je onder water moet wachten op hulp, voorbij kruipen. De eerste keer lag mijn buddy bewusteloos naast me met een diepe vleeswond in zijn bovenbeen. Ik was blij dat er geen haaien in Vinkeveen zwemmen want tegen de tijd dat ze ons gevonden hadden zouden er alleen nog botjes gelegen hebben…. En de andere keer had ik geen lucht meer en moest ik de lucht delen van een bewusteloze budy. (Ook zo'n fijn droom scenario waarbij je denkt; hoe zou het zijn als je dit echt meemaakt?) Dit keer hebben wij  boter-kaas-eieren gespeeld in afwachting van onze redding…. Gelukkig had Cor zijn fles net gevuld dus hadden wij ruim voldoende lucht voor om samen zo'n 40 minuten op onze redding te wachten. Maar gelukkig werden wij na een minuut of zes naar boven gehaald. 

Tijdens het laatste scenario heb ik geen rol en is er tijd voor een tourtje met Jelle. alhoewel we niet meedoen met deze scenario-ronde laten wel bij de Rescue divers de indruk achter dat wij onderdeel van dit scenario zijn en er zo iets mis kan gaan. Voor Jelle is het vandaag voor het eerst dat hij in het Nederlands buitenwater duikt. In Nederland is het water relatief koud en minder helder dat in de populaire buitenlandse duik-oorden. Hierdoor is het zicht veel beperkter. Normaal zo'n 4 tot 8 meter (vandaag 4 meter). En doordat het water minder helder is, is het ook een stuk minder licht onder water. Jelle past zich makkelijk aan, aan de Nederlandse condities. Onderweg komen wij veel vis tegen. Formaat van klein naar groot, groter, grootst. En zo sluit ik mijn tweehonderdste (!) duik in buitenwater af. Ik besluit mezelf nog even te belonen met mijn jubileum duik en schenk mijzelf een paar nieuwe duiklaarsjes.
Rescue divers; proficiat met jullie welverdiende brevet! Jelle thanks voor de heerlijke duik en verder iedereen onder water en aan de kant bedankt voor een gezellige dag.

duik 197 + 198, bootduik met de vereniging (ABC)

Prinsengachtconcert

Nog nagenietend van het Prinsengrachtconcert wordt ik vanmorgen wakker. Het is gisteren laat geworden. We lagen tegen half twee 's nachts pas op bed. Tijdens het concert heb ik lekker een paar wijntjes gedronken maar op de cocktailparty na afloop ben ik van de alcohol afgebleven (op één welkomstdrankje na…).Ondanks de korte nacht sta ik vanmorgen weer fit naast mijn bed. Om 9:30 uur heb ik in Vinkeveen afgesproken voor een bootduik met onze duikvereniging Aqua Bubbblemaker Club. Gelukkig heb ik de duikkoffer gisteren al in de auto gezet dus kan ik zo wegrijden.

In Vinkeveen aangekomen ligt de AluCraft van Jack en Frances al in het water bij de steiger. Om niet te ver te slepen, zet ik snel mijn set bij de duikshop in elkaar en gooi deze alvast op de boot. Daarna parkeer ik mijn auto ergens achteraan op de parkeerplaats (het is heel erg druk vanmorgen). Marja deelt de buddy paren in en ik duik vandaag met Elyne. Voor Elyne is het vandaag de eerste keer dat ze in Nederland, in het buitenwater, gaat duiken. Haar buitenwaterduiken voor haar brevet heeft ze in het buitenland gedaan. Als je tot nu toe alleen nog maar in prachtig turquoise-bauw helder water hebt gedoken is Vinkeveen wel even even een ander verhaal……

Maar de eerste duik is een "bootduik" in een gebied dat weinig bedoken wordt dus ik hoop op goed zicht. Wij varen naar zandeiland 8 en worden daar afgezet en dan vaart de boot terug om de tweede groep te halen. Normaal is het zicht hier aanmerkelijk beter dan op zandeiland 4. Vandaag hebben wij echter redelijk goed zicht. Dit komt waarschijnlijk door de harde wind van de afgelopen dagen. We nemen wat extra tijd om het duikplan goed door te spreken en beperken de diepte een beetje. Het eerste stuk zien we weinig vis – of liever gezegd – niets! Maar in de bocht wordt ons geduld dan toch beloond en vinden wij een snoek en een paar schooltjes baarzen en wat kreeftjes. Geen geweldige score maar vergeleken met de anderen zijn wij toch bijna grossiers in het vinden van onderwater leven.

Eenmaal op de kant duurt het nog wel eventjes voordat ook de laatste duiker boven water is en wij weer terug kunnen naar de duikshop. Met een broodje-bal en een flesje cola light heb ik het weer snel maar mijn zin. Maar mijn buddy heeft het nog steeds een beetje koud. Ik stel daarom voor om 's middags een kantduik te maken bij zandeiland 4. Zodat zij zich direct na de duik weer kan omkleden.

Zo gezegd zo gedaan…. En daar gaan wij weer; plons!  Dit keer gaan we voor een kort toertje niet meer dan 5 meter. We liggen nog niet in het water of we zien al allemaal baarsjes om ons heen zwemmen. En even later een school grote baarzen plus twee snoekbaarzen. Door de zware bewolking dringt er minder licht door. Elyne vindt dit nog maar niks en geeft aan liever wat minder diep te duiken. Wij passen ons plan aan en vervolgen onze duik weer. Ik geniet van het heerlijk ontspannen door het water zweven maar zie met grote neonletters boven het hoofd van Elyne "Geef Mij Maar Egypte" staan!!! Ja, dat heb je als je verwend bent doordat je op een van de mooiste duikstekken ter wereld je open water brevet heb gehaald. Een groot nadeel van die mooie buitenlandse duikbestemmingen is: de afstand!  Hierdoor kan je minder vaak duiken dan je zou willen en is het moeilijk om je ervaring op pijl te houden. Het grote voordeel van duiken in Nederland is dat het water praktisch om de hoek ligt en dat je dan ook zo vaak kunt duiken als je maar wilt. Plus dat, als je in Nederland je basisvaardigheden beheerst, je bijna onder elke omstandigheid in het buitenland kunt duiken. Dus Elyne; gewoon doorzetten…. en voordat je het weet ben je vertrouwd met de Nederlandse duikomstandigheden. En geniet je er net zoveel van als dat ik al jaren doe.

Elyne, Frances, Jack, Chris en Marja allemaal weer enorm bedankt voor deze gezellige dag en mooie duik ervaring.

Duik 196, Rescue opfrisdag met Aqua Business Centre

Het is zondagochtend en om 8:00 uur loopt de wekker af. Ik heb zin om me nog even om te draaien maar ik moet eruit want ik heb afgesproken om deel te nemen aan de rescue opfrisdag.
De rescue cursus is een van de leukste en actiefste duikopleidingen die ik heb gedaan. (alweer in 2006) Na de opleiding gebruik je onderdelen van de cursus eigenlijk bij elke duik. Je bent alerter en je schat situaties vooraf beter in maar een echte noodsituatie heb ik niet meer meegemaakt. En daarom vind ik deze opfris training ideaal, samen met leden van de vereniging gaan wij vandaag een paar noodsituaties trainen.

Briefing Rescue

De omstandigheden voor vandaag werken lekker mee. Heel veel wind en hoge golven, dat maakt het allemaal een stuk lastiger. Na de briefing kleden wij ons om en meld ik me samen met mijn buddy Jacqueline aan de waterkant.
De eerste oefening is het benaderen van een duiker in paniek aan de oppervlakte. Je eerste zorg is jouw eigen veiligheid. Een duiker in paniek zou op je willen klimmen of trekt aan je uitrusting waardoor je zelf in de problemen kunt komen. Het veiligst is dan ook deze duiker van achteren of van onderen te benaderen en dan als eerste zorgen voor voldoende drijfvermogen. Dan probeer je contact te maken en de duiker tot rust te brengen. Meestal lukt dit goed als ze door hebben dat ze met voldoende drijfvermogen weer blijven drijven. Maar anders zorg je dat de duiker op zijn/haar rug komt te liggen en trek je de duiker aan de fleskraan (buiten bereik van de duiker) naar de kant.
De volgende oefening is het naar boven halen van een bewusteloze duiker. Tijdens het naar de kant slepen van de duiker moet je deze ook beademen en dat valt met de golven niet mee. Ik ben kapot als ik Jacqueline naar de kant heb gesleept. In de tweede ronde wisselen we van rol en mag Jacqueline mij vanaf de bodem redden. Wij overleven beiden deze oefening en kunnen na de debriefing verder naar het volgende onderdeel.

Boot oefening
Het scenario is dit keer dat tijdens een bootduik een buddypaar onder water contact verliest waarbij een duiker met een veel te hoge snelheid opstijgt en bewusteloos boven water komt. Even later komt ook de tweede duiker boven water helemaal in paniek. Maar als de tweede duiker zijn buddy ziet wil hij zijn buddy weer mee onder water nemen voor een nood decompressie. Het andere duikteam kennen de opdracht van de duikers in problemen niet en mag de situatie zelf analyseren en een plan van aanpak uitwerken. Ga er maar aan staan.
Aan boord is wel een fles zuurstof maar deze is slechts voldoende om de kant te bereiken. Dus naast hulpdienst zal er voor aan de kant ook nog zuurstof geregeld moeten worden.
Al met al een heel gecompliceerde opdracht waarbij veel mis kan lopen. Toch is uiteindelijk iedereen veilig uit het water gekomen. En kunnen wij het allemaal in geuren en kleuren navertellen onder het genot van een broodje bal van Chris. (wereldberoemd in Vinkeveen)

Met dank aan de weergoden. Het bleef droog en het beetje wind en golven gaf net dat stukje extra stress. Maar natuurlijk gaat onze echte dank uit naar de organisatoren met in het bijzonder Marja (instructeur) en Roy (kapitein).

Duik 195, Zandeiland 4, Vinkeveen met Mark en Martijn

Vanmorgen nog hard in de tuin gewerkt terwijl de mussen van het dak vielen. Dus nu is het de hoogste tijd voor een verkoelende duik onder water. Op naar Vinkeveen en op zoek naar de babysnoekjes….baby snoekje
Half Nederland staat in de file op weg naar hun vakantiebestemming maar het lukt me toch om op tijd in Vinkeveen aan te komen.
De parkeerplaats is afgeladen, dit keer niet alleen duikers maar vooral badgasten die wat verkoeling aan de waterkant zoeken. De moed zakt in onze schoenen…..
Een dik zwart neopreen duikpak is met 35 graden niet echt een super aantrekkelijk vooruitzicht…

Maar eenmaal in het water is het leed snel vergeten. De kraamkamer van Vinkeveen is geopend! Overal visjes van heel heel klein tot groot of extra groot. Op sommige plekken lijkt het wel op een aquarium. Ons doel voor vandaag zijn de baby snoekjes. Na ruim 70 minuten duiken hebben wij de hoop bijna opgegeven. Nergens baby snoekjes te vinden. Wel een paar ontmoetingen met Big Mama (een grote snoek van meer dan een meter). Wij zijn al op weg richting de kant als wij ineens een babysnoekje spotten. En daar blijft het niet bij. In het groen vinden we de een na de ander.
snoekje
Zonder de babysnoekjes is het ook al een fantastische duik maar eerlijk is eerlijk; die zijn vandaag voor ons de kers op de taart.
Na ruim 80 minuten komen we weer boven water en kleden ons in omgekeerde volgorde weer om. Lekker opgefrist van het duiken aanschuiven in de file. Ik heb honger…..
We eten vanavond gekookte octopus… Paul!

Nu maar snel weer eens een duikje plannen met Hans…