Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2012

Category Archives: 2012

Duik 251 t/m 254, 19 en 21 december 2012 Gran Canaria

Zo tegen het einde van het jaar even een weekje naar de zon om de winter te breken. Dit jaar vliegen we voor het eerst met ArkeFly en komen tot de aangename ontdekking dat als je ComfortClass boekt, je per persoon 25 kilo bagage mee mag nemen. Dus één koffer voor de duikbagage en dan houden we samen nog 25 kilo over voor kleding en toiletartikelen. En 10 kilo extra kleding maakt dat we niet dit jaar niet op hoeven te letten wat we wel of niet mee nemen. Super ArkeFly!

‘s Avonds landen we tegen 9 uur op Gran Canaria en nog geen uur later droppen we de koffers op onze hotelkamer, trekken we iets luchtiger kleding aan en stappen via de tuin van ons hotel zo het feestgedruis van C.C. Yumbo in. We kunnen het bijna niet geloven dat we hier in een dun bloesje lekker buiten kunnen rond lopen. Het is ongeveer de zestiende keer dat we hier zijn en we kennen de weg op ons duimpje en gaan lekker op in de drukte

De volgende ochtend vroeg op om na het ontbijt richting strand te gaan. Geen taxi of bus. Heerlijk lopen! Richting ons favoriete stekje is het zo’n acht tot tien kilometer (en dus ook weer terug) Natuurlijk in korte broek en op slippers. Er staat deze week weinig wind en met een helder blauwe hemel en een dagtemperatuur tussen de 25 en 29 graden is het prima uit te houden op het strand. Door onze wandelingen hoef ik me ook niet schuldig te voelen tijdens de bezoekjes aan de verschillende restaurantjes en lunches op het strand.

Let's go Diving

De volgende ochtend gaat ons duikavontuur beginnen. Ongemerkt toch iets te laat gemaakt gisteren dus tijdens het ontbijt nog wat extra vocht gedronken . We worden voor het hotel opgehaald door Ilona, onze duikgids. De gele koffer met duikuitrusting gaat mee. Onderweg naar de duikbasis halen we nog twee gasten op.

Let’s Go Diving heeft de duikbasis in de haven van Pasito Blanco. Het voordeel van een duikbasis op een boot is dat je eenmaal aan boord niet meer hoeft te slepen. Terwijl de boot richting de duiklocatie vaart, maak je jouw uitrusting in orde en aangekomen op de bestemming plons je overboord en het duikplezier kan beginnen. Zeker als de temperaturen boven de 30 graden oplopen is dat geen overbodige luxe.

Onze eerste duikstek is Helena reef. Genoemd naar de geel-gespikkelde Muraene Helena

Het is een prachtig rif opgebouwd uit vulkanische rotsformaties mMuraene Helenaet diepe groeven en overstekende plateaus. Ideaal voor vissen om te schuilen voor de soms best wel woeste stromingen. In al die kieren en grotten is voor een duiker veel te zien. Van Octopussen (die zich bijna onzichtbaar) verstopt hebben in kleine holletjes en perfect de kleur van de omgeving aan kunnen nemen. Soms herken je ze alleen maar aan de grote zuignappen of de ogen. Ook zwemmen hier een paar reusachtige trompetvissen rond. Maar ons doel zijn de Murenen. Zowel de gewone als de Helena variant zijn hier talrijk te vinden. Als je ze vindt tenminste….. Gelukkig is onze gids zeer bedreven en hoeven wij zelf niet op zoek te gaan.

Onze tweede duik voor vandaag is op Pasito Blanco Reef. Omdat we bij de eerste duik best wat last van de stroming hadden, kiezen we nu voor dit rif. Deze ligt haaks op de stroming zodat je aan één kant helemaal in de luwte kan duiken. Ook een prachtig rif waar veel te zien valt zoals murenen, roggen en een grote school Knorbaarzen of Grunts (die in het Spaans de naam ‘roncadores’ gekregen hebben omdat wanneer ze gevangen zijn een soort snorkend geluid maken) Even boven de school roncadores zwemt een gigantische school Barracuda’s.

Heel indrukwekkend. Als ik een roncadoBarracuda'sre was zou ik uit de buurt blijven, maar de Barracuda schijnt ‘s nachts te jagen, dus is het voor hen nu redelijk veilig. Onderweg komen we ook nog een Sepia-paartje tegen. Fantastisch om te zien hoe de patronen over hun ruggen dansen, alsof die is opgebouwd als een videowal. Dan geeft de meter aan dat wij de duik zo langzamerhand moeten beëindigen. Ik signaal naar de gids en zij laat ons via de ankerlijn aan de opstijging beginnen. Eenmaal aan boord bergen wij onze uitrusting op in ‘onze’ kist. De uitrusting mogen we hier achterlaten tot vrijdag en wordt zelfs voor ons gespoeld!

Terug in het hotel vullen we onze logboeken verder in en genieten nog even van een lekker wijntje in de zon.

Vrijdag worden we weer om 9:15 opgepikt voor het hotel voor onze tweede duikdag. Vandaag vergaat de wereld en wij schatten in dat onze overlevingskansen tijdens een tsunami op open water groter zijn dan op het strand. (nee, natuurlijk nemen wij dit niet serieus…) De groep is wat groter vandaag en we starten met een wrakduik op de Meteor, of wat daar van over is. De Meteor was een Russische draagvleugelboot bedoeld om een veerdienst tussen de verschillende Canarische eilanden op te zetten. Maar omdat ze de vergunningen niet rond kregen, hebben ze op een gegeven moment maar besloten dat het voor de maatschappij goedkoper zou zijn om het project te stoppen door de boot te laten zinken. Hiermee is een prachtig rif ontstaan waar veel onderwaterleven een nieuw thuis heeft gevonden. Van de boot is na een aantal stormen niet veel meer over maar onderdelen zijn nog steeds te herkennen. Omdat dit een overzichtelijk rif is hoeven we niet als groep bij elkaar te blijven en mogen we we vrij rondzwemmen. Samen met Hans onderzoeken we het wrak minutieus. Zo vinden we in een holte een octopus, verschillende murenen twee roggen en een grote stekelrog. We genieten vol op totdat de manometer aangeeft dat het tijd is voor de opstijging. (topduik)

Omdat vandaag de stroming gunstiger is gaan we voor de tweede duik weer naar Helena Reef. Ook dit keer mogen we wat meer los van de groep het rif ontdekken. Inmiddels hebben we een goed oog ontwikkeld in het spotten van inktvissen en Murenen. Het is echt Murene-city we zien ze echt overal vandaag. Sommige diep weggekropen in hun holletjes en andere zijn bijna helemaal naar buiten gezwommen. Ze lijken gevaarlijk te happen richting de passerende duikers, maar feitelijk zijn ze alleen maar bezig om water langs hun kieuwen te pompen. En doen ze je niets mits je niet al te dichtbij komt.

Ook deze duik was weer helemaal top en de laatste van de vier duiken. We krijgen onze duikuitrusting mee terug en moeten deze nu dus zelf spoelen. Maar gelukkig hebben we nog 4 dagen te gaan om volop van het mooie weer te kunnen genieten.
Maspalomas
Na deze week mag ik me helemaal storten op mijn huiswerk en Hans op de Top2000!

Duik 250, Decotank in het Academisch Medisch Centrum, Amsterdam

Vandaag een heel bijzondere duik. Het is ten eerste mijn 250ste duik die ik gelogd heb. Het meest bijzondere is dat deze duik niets met water van doen heeft!. We hebben vanmorgen een rondleiding op de afdeling hyperbare geneeskunde van het AMC. Met de duikvereniging maken we een bezoek aan de grootste decompressie tank van Europa.

Decotank

In deze tank vinden dagelijks tal van medische behandelingen plaats. Maar in deze tank worden ook duikers met decompressie aandoeningen behandeld. Slachtoffers van een duikongeval in Vinkeveen hebben grote kans dat ze hier terecht komen voor een deco behandeling. In de praktijk betekent dit dat als er op dát moment een medische behandeling plaats vindt, deze moet worden afgebroken om ruimte te maken voor het duikslachtoffer. Gelukkig zijn de meeste duikers goed opgeleid en weten ze waar ze mee bezig zijn en komen duikongevallen niet zo heel vaak voor.

Vandaag beginnen wij met een inhoudelijke presentatie waar ons precies wordt uitgelegd wat er in je lichaam gebeurt als je aan het duiken bent en lucht onder druk inademt. (Voor de liefhebber; de wet van Boyle Gay-Lussac en de wet van Henry.) Ook wordt er uitgelegd welke andere handelingen er in deze decotank uitgevoerd worden. Maar het meest interessante voor ons zijn natuurlijk de verschillende duikersziekten. Het wordt heel duidelijk uitgelegd. Zo duidelijk dat je bijna gaat twijfelen of je ooit nog zou willen duiken….

Decotank AMC

Na deze uitleg is het dan eindelijk tijd om met z’n allen de deco tank in te gaan. We leggen onze duikcomputers in een bak met water en blazen een paar ballonnen op. De deur (een soort luik als bij een onderzeeër) gaat achter ons dicht en de communicatie wordt gecheckt. Het sissen begint en de cabine wordt onder druk gebracht. Het effect is vergelijkbaar als bij een normale duik: een bar extra is 10 meter diepte er bij, wij gaan naar 15 meter ‘diepte’, en komen dus op 2,5 bar uit. Omdat we nu alléén door lucht omgeven worden, merken we heel andere fysiologische verschijnselen dan dat we onder water ervaren. Doordat de lucht samengeperst wordt gaan de moleculen sneller bewegen en voelen we de warmte snel toenemen. Ook moeten we veel vaker klaren dan dat we in het water gewend zijn. Verder merken we dat doordat de lucht samengeperst is, dit effect heeft op onze stem. We krijgen een soort Donald Duck stemmetjes. De ballonnen die we opgeblazen hebben nemen bijna 2/3 in volume af.

Eenmaal op diepte blijven we een paar minuten ‘hangen’ alvorens we weer ‘opstijgen. In die tijd blazen we een ballon op en dan komt het teken dat we weer op gaan stijgen. Oftewel de druk wordt weer teruggebracht naar normaal niveau (1 bar). De ballon groeit totdat hij aan de oppervlakte zo groot is dat hij knapt. Ook zien we dat het erg mistig wordt in de cabine. De warme lucht kan veel meer vocht vasthouden maar tijdens het opstijgen koelt de lucht snel af en ontstaat er veel condens.

Een hele bijzondere ervaring was dit! Ik hoop echter dat ik dit in de praktijk nooit echt zal hoeven mee te maken. en besef hoe belangrijk het is om als duiker binnen je veilige grenzen te blijven.

Diving is fun and dive safe!

Duik 249, Vinkeveen, Zandeiland 4 met Mark.

Vanmiddag heb ik om 17:30 met Mark in Vinkeveen afgesproken. Ik heb alweer een paar weken niet buiten kunnen duiken i.v.m. een blessure maar vandaag gaat het weer gebeuren. Met dank aan de extra rijstroken bereik ik Vinkeveen filevrij en ben er dus bijna een half uur te vroeg. Mooi tijd om eens wat fotootjes van de kant te schieten.

plattegrondOp de plattegrond staat aangegeven waar je de onder-water-objecten zou kunnen vinden. Maar in de praktijk blijkt dat veel objecten regelmatig verplaatst worden door duikers. Met als dieptepunt het verplaatsen van de bus. Gelukkig hebben we inmiddels een nieuwe bus en dat is een prachtige onderwaterattractie. Maar zo langzamerhand vinden ook steeds meer vissen hier een thuis. Grote baarzen zijn vaste gasten die regelmatig in en rond de bus te vinden zijn evenals een snoek. Onder de bus kan je hele schooltjes met posjes vinden.

Wij duiken vanaf de botter richting het oude duikgebied. Het is duidelijk dat de watertemperatuur aan het dalen is. Met zo’n 17 graden zie je dat geleidelijk aan alle waterplanten weer afsterven. En ook zijn de kleinere visjes (zeg maar aquarium formaat) alweer naar dieper water vertrokken. Maar desondanks vandaag toch veel gezien. Onder andere een grote paling, veel snoeken, snoekbaarzen en rivierkreeft.

Eenmaal boven water geniet ik nog even van het uitzicht, en wordt me gewaar dat het rond 19:00 uur toch wel wat fris is om je in de wind om te kleden. Straks maar lekker de kachel in de auto hoog zetten……

View Vinkeveen

Mark bedankt voor een heerlijke duik!

Duik 246 – 248, Zeelandweekend, Den Osse

Onze duikbasisDe weersverwachting is tropisch. Uitstekend weer voor een duikweekend. Met wat duikvrienden hebben we in het voorjaar afgesproken om aan het eind van de zomer een weekend in Zeeland te gaan duiken. Arthur en Claudia hebben een prima camping voor ons geregeld; Camping den Osse, met eigen zwembad , restaurant en frituur. Wat kun je nog meer wensen? Ja mooi weer en dat zat dit keer bij de prijs inbegrepen.

Kerkweg, den OsseVrijdag tegen de middag komen we aan en zetten in de volle zon onze camptrailer/voortent op. Als we klaar zijn zitten we niet te springen om direct een rubberpak aan te trekken voor een duik. Dus deze slaan we over en plonzen het zwembad in, heerlijk….. Maar de volgende ochtend 6:45 uur uit bed voor een vroege ochtendduik. Wij zijn een van de eersten dus geen last van andere duikers die met hun vinnen alles omwoelen. Ik geniet van hoe overweldigend mooi het hier is. Het eerste wat je opvalt is dat het hier barst van de kreeften (grote Hummers). Maar als je de tijd neemt is er zoveel meer te zien…. Het rif is voor een groot deel opgebouwd uit oesters en daar op/aan/tussen groeit van alles. Zee anjelieren, zakpijpen sponzen, noem maar op.

‘s Avonds een grote verrassing. Arthur en Claudia hebben verse oesters geraapt (legaal) en Ria peutert ze een voor een open met Hans zijn duikmes. Dit voelt en smaakt als ‘glam-peren’ op een 5 sterren camping!

Diving is fun!De volgende ochtend hetzelfde ritueel. Vroeg op en voor de drukte een lekker duikje scoren. Hans is gisterenmiddag met de auto naar Hilversum vertrokken voor zijn uitzending. Dus moet ik met anderen meerijden richting duikstek. We duiken bij de Kerkweg (de lange muur) Den Osse. Jammer, twee duikers voor ons denken dat het toegestaan is om over de bodem en het rif heen te kruipen om foto’s te maken. Voor ons vervelend omdat ze zo erg veel modder omwoelen waardoor het zicht slecht wordt maar wat dacht je van de de schade aan het rif en onderwater leven? Ik zou willen dat ik ze kon bekeuren voor hun onverantwoordelijk gedrag! Maar goed; ‘s middags ben ik het voorval snel weer vergeten. We gaan met de groep lekker naar een proeverij bij een Zeeuwse wijnboer. Genieten met een hoofdletter! Twee flesjes Pinot Gris aangeschaft (Schouwen-Dxaeuivenland Gris). Kan Hans deze later ook nog een keer proeven.

Zondagavond volgen we buienradar omdat er onweer verwacht wordt. Het lijkt er op dat de bui aan ons voorbij gaat maar net als de uitrusting in de auto ligt gaat het toch los. Dus geen nachtduik, veiligheid gaat voor.

AnnemoonMaandagochtend. De laatste duik. Hans heeft zich inmiddels ook weer bij de groep aangesloten. We kiezen er voor om nog een keer bij de Kerkweg te duiken. Ons groepje is iets kleiner want zondag is een deel al vertrokken omdat ze maandag weer moesten werken. Hans heeft zaterdag nog een nieuwe duiklamp aangeschaft omdat de accu van zijn oude lamp het definitief begeven heeft dus vandaag maar even uitproberen. Het zicht is goed. Vandaag duiken we eerst even wat dieper om de lichtopbrengst van Hans’ lamp te testen en dat is allemaal dik voor elkaar. Voor het tweede deel van de duik kiezen we juist voor wat minder diep water. En ook nu weer zijn we verbaasd wat we allemaal tegenkomen. Niet-duikers hebben geen idee dat je dit in Nederland onder water tegen kunt komen.

Inmiddels zijn alle duikspullen weer gespoeld en opgeborgen. Ik wil iedereen nogmaals hartelijk danken voor dit heerlijke en gezellige weekend. Dank, dank dank.

Duik 245, Vinkeveen, oefenen met de deco-ballon.

Vanmorgen met enkele leden van de duikvereniging afgesproken om te oefenen met de deco-ballon.

Een deco-ballon is een soort rups die je onder water kan opblazen en vervolgens laat opstijgen naar de oppervlakte. Dit kun je om verschillende redenen doen. Wanneer je bijvoorbeeld te ver van de boot bent afgedreven dan laat je de ballon op om te laten zien waar je bent, zodat de bemanning van de boot je kan oppikken. Maar het is ook handig om een deco-ballon te gebruiken voor je 3 meter stop op 5 meter (veiligheidsstop). In Egypte is het inmiddels een verplichte uitrusting voor duikers maar in Nederland wordt de deco-ballon doorgaans erg weinig gebruikt.

Gevolg is dat we weinig ervaren zijn in het gebruik ervan en denken dat we met een of twee keer oefenen in een zwembad het wel te beheersen. Maar vorig jaar in Egypte moesten we de eerste duik opstijgen met de deco-ballon en dat ging toen redelijk maar om nou te zeggen dat we het beheersten….? Dus toen ik de oproep las dat we met de vereniging zouden oefenen met de deco-ballon was ik direct voor. Want in de praktijk zul je juist in gestresste omstandigheden zo’n ballon gaan gebruiken. Dat betekent dat je het eigenlijk met je ogen dicht moet beheersen.

Klaar voor de duik...Het weer is niet zo zonnig als verwacht, maar de temperatuur en weinig wind maakt het in ieder geval ideaal om te duiken. Het kost wat tijd totdat we als groep klaar zijn. Maar ja, gezelligheid kent geen tijd dus voelde dit vooral heel relaí.

Eenmaal onder water eerst de oefening deco ballon oplaten vanaf de bodem. Bij mij bleek dat ik de lijn iets te kort geborgd had…. maar verder ging het goed. Moeilijkheidsgraad is de beperking in je gezichtsveld door de duikbril. Gevolg: klos en deco-ballon hangen op plaatsen die je niet ziet. En omdat je in Nederland met handschoenen duikt (in Egypte zijn handschoenen verboden) is het een uitdaging om alles op de tast te vinden! De tweede oefening om – hangend op 5 meter diepte – de ballon op te laten ging een stuk soepeler.

Wel merkten we op dat als je de ballon flink opblaast, deze dan goed zichtbaar is van een afstand maar de ballon vangt dan ook meer wind waardoor je gaat afdrijven. Door de ballon maar weinig op te blazen gaat hij evengoed naar de oppervlakte maar je hebt minder last van afdrijven. Prima als je dit doet voor de veiligheidsstop maar verwacht niet dat de bemanning van de boot je opmerkt en je komt oppikken.

Iedereen bedankt voor de gezellige maar vooral ook leerzame ochtend en Claudia in het bijzonder als mijn buddy!

Duik 244, Zandeiland 4 Vinkeveen met Mark

WoonarkNa een matig voorjaar en een slechte zomer tot nu toe, is het vandaag weer eens ouderwets mooi weer. Geen dag om binnen te zitten! Dus eerst de tuinmeubels naar buiten en daarna een lekker stuk fietsen. Als het warm genoeg is de buitenkant van de ark schoon maken. En om weer een beetje af te koelen aan het einde van de middag een duikje met Mark.

 

 

Photobucket

Als ik aankom is het gelukkig niet meer zo druk. Maar wat ziet het er mooi en zomers uit. Ik kan niet wachten tot we in het water liggen. Snel de uitrusting klaar maken en omkleden en vervolgens plons!!!

Het zicht is goed! Zo’n 10 meter! En ook over vis hebben we vandaag niet te klagen. Bij de botter spotten we 2 hele grote dikke vette palingen. En als we langs de bus zwemmen, ben ik blij te zien dat inmiddels de snoek zijn intrede in de nieuwe bus heeft genomen. Veel moeite voor een maaltje zal hij niet hoeven doen want onder in de bus zwemmen een hele school kleinere visjes. Ik heb het idee dat de vissen net zo blij zijn als wij dat het eindelijk zomer is en het water weer wat aangenamere temperaturen heeft. Na ruim 1 uur duiken steken we onze koppen weer boven water met een grijns van oor tot oor. Wat een mooie duik en wat is het water lekker. Zelfs het bij de auto omkleden in het zonnetje is een feest.

De woonark is weer helemaal spic en span en zo voel ik mezelf ook. Nu snel naar huis en de BBQ aan!

Duik 243, Zandeiland 4 Vinkeveen met Mark en Bert

Het is mooi weer. Vroeg op om lekker te gaan duiken.
Iedereen ligt nog met een kater in bed van het voetbal van gisteravond. Dus hopelijk is het niet al te druk op de duikstek. Maar helaas; niets is minder waar….

Nog niet eerder heb ik het zo druk gezien op de parkeerplaats. Alle plekken zijn bezet. Veel duikers besluiten maar een andere duikstek te zoeken omdat het zicht waarschijnlijk ook niet echt bijster zal zijn. Uiteindelijk wurm ik mijn auto toch nog op een plekje dat anderen gereserveerd hebben voor hun spulletjes. Jammer, maar daar is het geen parkeerplaats voor.

Het weer is heerlijk. Een lMijn DBC vest, Aqua Lungekker zonnetje en weinig wind. Bert is er al en uiteindelijk ook een parkeerplaats voor Mark gevonden.

In het zwembad duik ik nog steeds met mijn oude trimvest dus ben ik weer eens extra blij om met mijn nieuwe trimvest te mogen gaan duiken.

Omdat het zo ongelofelijk druk is (vooral veel opleidingen, er hingen wel 10 boeien aan het platform) kiezen wij er voor om richting de oude duikstek voor de zeilschool te duiken. Hopelijk is hier het zicht beter. We duiken een klein uurtje en inderdaad is het zicht hier perfect. We hebben zeker zo’n 8 tot 10 meter zicht! Onderweg zien we niet zo veel vis alleen op wat beschutte plekjes zitten schooltjes met honderden mini-visjes. Wel is hier bijna over het hele gebied de bodem begroeid met zoetwaterschelpjes en af en toe stukjes zoetwaterspons. Maar op de terugweg worden we op de vaste stek weer verwelkomd door een paar grote baarzen en een snoekbaars.

Al met al een superduik. Mark, Bert en al die andere leden die ik aan de kant gesproken heb; bedankt voor de gezelligheid en tot ziens.

Duik 242, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Mark

Door een ongelukkige val op het ijs heb ik een tijdje niet kunnen duiken. Ik had mijn ribben gekneusd en zeer waarschijnlijk ook nog een rib gebroken. Maar gelukkig is dit weer achter de rug en is het de hoogste tijd om weer koppie onder te gaan.
Ik heb om 11:00 uur met Mark afgesproken. Door het matige voorjaarsweer verwacht ik dat de watertemperatuur wat achter is gebleven maar ik ga toch in een natpak duiken. In mijn natpak heb ik veel meer bewegingsvrijheid en ook het gevoel meer contact met de omgeving te hebben.

Als ik aankom, is Mark al druk bezig met het vullen van zijn fles. Nog even zijn vergunning voor 2012 in orde maken en dan door richting de waterkant. De parkeerplaats is redelijk vol. We kleden ons snel om en dankzij een waterig zonnetje is het allemaal nog heel aangenaam. In het water blijkt de temperatuur niet boven de 8 graden Celcius te komen. Hoewel het niet over houdt is het met enkel 7 goed te doen.

Het voor jaar dient zich onder water al aan,. Overal zie je kuitstrengen met baars-eitjes.

Kuit van de baars

Ook de kleinere baarsjes wagen zich alweer in het wat ondiepere water. Ik ben blij gekozen te hebben voor mijn nat pak maar na een kleine 40 minuten vinden we het wel weer genoeg. Omkleden, logboeken invullen en op weg naar huis de kachel in de auto lekker hoog…..

Duik 241, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Pascal

Vandaag mijn nieuwe trimvest uitproberen!

Mijn ouTrimvestde trimvest begon op te raken maar is nog goed genoeg voor in het zwembad zodat ik mijn nieuwe trimvest kan gebruiken voor mijn buiten-duiken.

Het is heerlijk zonnig weer als ik op sta. Mijn uitrusting ligt al in de auto dus kan ik lekker rustig aan doen. Ik luister naar Hans op Radio 2 terwijl ik achter de computer diverse mailtjes weg werk. Nog even met de hond lopen en dan op naar Vinkeveen.

Het is niet zo druk als vorige week maar met het zonnetje erbij lijkt het wel lente…… De temperatuur van het water is zo’n 5 tot 6 graden net zoals de buitenlucht. Toch voelt het water een stuk kouder aan……! Maar na even wennen, is het allemaal goed te doen. Veel vis is er niet te vinden vandaag maar dat wisten we al van vorige week. Het zicht is wel goed maar door de lage stand van de zon dringt er maar weinig licht door. De duiklamp van Pascal geeft halverwege de duik de geest maar door het heldere weer is er nog voldoende zicht om met één lamp verder te duiken. Na zo’n half uurtje is het wel weer genoeg geweest en zwemmen wij richting de trap. Voor Pascal komt nu het koudste deel van de duik; het omkleden (Pascal duikt in een natpak) maar gelukkig is er geen wind en het zonnetje doet flink haar best. Ik voel de kracht van de zon zelfs door mijn kleding heen!

Ik heb heerlijk gedoken met met mijn nieuwe vest. De bediening (airtrim) is nog makkelijker dan met mijn vorige vest. Wel ontlucht het vest iets langzamer dan dat ik gewend was. Tijd om de logboeken in te vullen bij Chris. Natuurlijk mèt een broodje bal! Wij hebben vandaag een primeur. Chris heeft nieuwe gehaktballen en deze zijn wat pittiger gekruid. Héérlijk! Daar kom je echt van bij. Nu op naar huis, spullen spoelen en weghangen voor tot de volgende keer.

Duik 240, 8 januari 2012 Niewjaarsduik Vinkeveen

Photobucket

De jaarwisseling is weer achter de rug. Vanaf twaalf uur staat vandaag de nieuwjaarsduik met aansluitend de nieuwjaarsreceptie ABC op het programma. De auto is al ingeladen en als mijn verkoudheid niet voor te veel problemen zorgt, lig ik straks lekker weer eens in het Hollandse water. Het is nog steeds geen echte winter dus ik verwacht een grote opkomst….

De parkeerplaats staat helemaal vol als ik aankom. Het is een drukte van belang. Het waterschap doet goede zaken. Elke duiker dient voor 2012 weer een nieuwe duikvergunning aan te vragen. Het duurt eventjes voordat iedereen er is, maar tegen een uur staan we klaar om het water in te gaan. Dan komt Bart er aan. Dus toch nog even wachten…..

Het water is koud zoals te verwachten was. Mijn duikcomputer geeft 5 graden aan. Het zicht is best redelijk ondanks de drukte. Veel valt er niet te zien onder water. De meeste vis heeft zich teruggetrokken in dieper water of zit ingegraven in de modder. Maar gelukkig; daar gaat het niet om vandaag. Even heerlijk met zijn alle onder duiken en gewichtloos door het water zweven. Op de heenweg hebben we last van flinke stroming dus heel relaí zwemmen voorwaarts maar vanaf het keerpunt hebben we de stroming tegen en als een drift-duik laten we ons meeglijden met de stroming.

Na bijna veertig minuten houden we het voor gezien en zwemmen naar de kant. Op mijn handen na, heb ik het niet koud gehad. Voor Ollie is dat een ander verhaal. Hij dook met een nat pak en moest zich dus na de duik ook nog eens in de wind omkleden.

Roy, Tim, Bart en Ollie, Bedankt voor de heerlijke duik maar de 12 punten voor vandaag gaan wat mij betreft naar Ollie

Verder natuurlijk iedereen nog de beste wensen voor 2012 en mogen alle dromen uitkomen!