Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2013

Category Archives: 2013

Duik 263, Zandeiland 4 Vinkeveen met Mark

Mark belde gisteren of ik zin had in een duikje op zondag.  En óf ik daar zin in heb!  Het is al weer veel te lang geleden dus de hoogste tijd. Om 11:00 uur in Vinkeveen afgesproken. En als ik vanmorgen de parkeerplaats op draai, weet ik niet wat ik zie.  Misschien had ik nog gedacht dat het seizoen al over was maar niets blijkt minder waar. De hele parkeerplaats staat bommetje-vol. Misschien vanwege herfstvakantie ofzo maar er is amper nog een parkeerplaats te vinden. 

ZeehondBij het omkleden merk ik hoe mijn duikpak weer als gegoten zit. Met 9 kilo minder heb ik weer ruimte om normaal adem te halen. Het voelt lekker om er niet langer uit te zien als een gestrande zeehond in een duikpak. En met de volledige uitrusting om, loop ik kwiek naar de waterkant waar ik vroeger hijgend zou zijn aangekomen. Lekker! Ik voel me top fit en heb er zin in.

Plons. En ik voel langzaam het water naar binnen lopen……. Fris maar goed te doen. Het water is inmiddels afgekoeld naar 12 graden en ik denk dat ik met een enkel pak van 7 mm wat krap zit wat betreft de isolatie.  Onder water valt ons direct op dat het zicht niet bepaald goed is. Hele stukken waterplanten drijven in het rond. Op zich heb ik er geen enkel probleem mee dat hier ook vaak veel cursisten zich de duiksport eigen maken. Alle begrip dat zij nog niet goed in staat zijn om mooi uit te trimmen en zich soms half kruipend door het water voortbewegen. Maar als ik zie hoe slecht  sommige instructeurs – die cursisten nota bene begeleiden -zijn uitgetrimd, kan ik echt verdrietig worden. Geef als instructeur het goede voorbeeld!  Ook een paar andere duikers maken er een potje van. Uitgerust met een paar dubbele flessen spelen ze aan de kant nog de bink, ‘kijk ons eens, wij zijn tech duikers’. Maar onder water hebben ze geen idee hoe ze zich neutraal kunnen uittrimmen. Ze hebben beide armen nodig om een beetje te kunnen blijven drijven.  Als een soort hysterische manta proberen ze zwaaiend met hun armen boven de grond te blijven….. Ik snap het soms echt niet; duikers die vooral bezig zijn met het aanschaffen van de nieuwste en de duurste apparatuur, maar de basis van het duiken nog niet beheersen.  Je zou ze onderweg tijdens een grot- of wrakduik maar tegenkomen. Met de stofwolken die zij opwaaien kom je zonder veiligheidslijn nooit meer uit de grot of het wrak.  Afijn; achter de botter verlaten wij een beetje het drukste deel van het duikgebied en genieten van ruim 10 meter zicht.

Na zo’n drie kwartier heb ik het wel weer een beetje gehad en krijg ik het koud en zwemmen we weer richting de kant. En precies na 50 minuten  duiken komen we weer boven water. Met weinig wind en een waterig zonnetje is het nog best comfortabel omkleden. Nog even de fles vullen en ik ben weer klaar voor een volgend duikje.

Mark, thanks voor een heerlijke duik. Ik hou me aanbevolen voor een volgende keer.

Duik 262 Vinkeveen zandeiland 4, adventure dive: diepe duik

Vanmorgen vroeg uit de veren. Er staat weer een duikje gepland. Vandaag gaat er een groep cursisten voor hun Advance brevet twee ‘adventure dives’ maken.  Ik assisteer bij de eerste duik, de diepe duik. Vanmiddag kan ik niet omdat een vriend van ons uit Australië overkomt, maar anders had ik graag ook vanmiddag geholpen.

In de auto onderweg naar Vinkeveen overdenk ik nog eens hoe mijn eerste diepe duik was. Deze was ook in Vinkeveen en ik kan me nog goed herinneren hoe donker het was. Het leek wel een nachtduik en ook vond ik het heel koud. Voor een duiker met weinig ervaring kan zo’n diepe duik in Nederland een hele ervaring zijn. Omdat het op zo’n 18 meter al heel koud en donker kan zijn.  Zeker op een dag als vandaag met weinig zon dringt er nog maar weinig licht door op deze diepte. Dit is ook waarom je in Nederland tijdens een diepe ‘adventure dive’ niet naar de 30 meter gaat. De duikomstandigheden zijn hier niet te vergelijken met een duik in de Rode Zee. En in de instructor manual staat aangegeven dat je de duik aanpast aan de lokale omstandigheden. In Nederland zo’n 20 meter diep is heel wat spannender dan 30 meter diep in in een azuurblauwe zee.
20130728_121828
Johan doet de briefing heel relaxed. Hier hou ik van. Duiken is Fun! Na de briefing gaan we ons omkleden en verzamelen we ons aan de waterkant.  Zoals het hoort eerst een buddycheck en als alles O.K. is, ‘plons’. Even wennen aan het water.
Ik zorg dat de buddylijn bij de hand is voor het geval dat we slecht zicht hebben. Onder de 14 meter diepte verandert de zandbodem in een meer veen/modder bodem en dit betekent dat wanneer je maar in de buurt van de bodem komt, je grote stofwolken opwelt. Waardoor de duikers achter je geen zicht meer hebben. In ons geval de duikers voor ons.  Mijn buddy Victor pakt de buddylijn. Wel zo relaxt.  Als je even geen zicht hebt weet je dat je aan elkaar vast zit en elkaar niet kwijt kan raken.

Toen wij zo even het water ingingen was de temperatuur aan de oppervlakte maar liefst 20 graden! Maar op weg naar beneden daalt de temperatuur enorm. Bij het 17 meter platform is de watertemperatuur nog maar 6 graden! Als de lampen even tegen de borst aangehouden worden, dus ons meegebracht licht even dooft,  komt er best nog wel veel licht naar beneden door.  Maar de golfjes aan oppervlakte zijn niet meer te zien.
Nadat we even naast het platform de diepte hebben aangetikt, kunnen we beginnen aan onze vrije opstijging zonder referentielijn. Victor had al aangegeven dat hij het koud had en is dus blij dat we dit koude oord mogen verlaten! Het is nog best moeilijk om 3 minuten op 5 meter diepte te blijven hangen, elke teug lucht die je inademt laat je stijgen en als je flink uitademt zak je zo weer een meter weg. Met een vast referentiepunt – zoals ik gewend ben – is het een stuk makkelijker. Maar goed om dit in een lessituatie weer eens te ervaren.
Aan de oppervlakte wisselen we onze ervaringen uit en zwemmen we richting de kant.

Al snorkelend zie ik hoeveel vis er momenteel zit in Vinkeveen. Echt de moeite waard.  Alle mensen die alleen in het buitenland duiken maar tóch een beetje nieuwsgierig zijn hoe het er in Nederland onder water uitziet:  NU is de tijd!  De watertemperatuur, mits je niet te diep gaat, is heerlijk. En het barst  van de vis in Vinkeveen. Door de zandgrond is het zicht bijna gegarandeerd – ook als er wat minder ervaren bent. Het zand slaat snel weer neer dus als je per ongeluk met je flipper de bodem raakt is dit hier niet zo’n groot probleem.

Duik 261, Duikweekend Zeeland met de vereniging

Vrijdag 2 augustus moet ik nog werken tot twaalf uur maar anderhalf uur later ben ik samen met Hans met de caravan achter de auto op weg naar Den Osse voor een duikweekend. Het weer is fantastisch en we hebben er zin in. We gaan kamperen met ongeveer 40 man (en vrouw) van de vereniging Aqua Bubble Makers. Bij aankomst op de camping blijkt de temperatuur zo’n 10 graden lager te liggen dan in Almere. Dit is wel zo lekker als je de tent moet opzetten achter de caravan. We krijgen een plaats toegewezen in de hoek met ochtendzon en avondschaduw;  kan niet beter….’s Avonds is er een BBQ georganiseerd omdat de animo voor een nachtduik op de dag van aankomst meestal niet zo groot is.  De fles rosé trekken we wél open maar die komt nog niet voor de helft leeg. Immers, we willen morgen fris zijn als we vroeg een ochtendduik gaan maken.

De wekker gaat af om 6:30 uur. Het is zomervakantie èn weekend. Dat betekent dat de duikstekken overvol zijn. Dus wil je een rustige duik maken, dan moet je vroeg zijn. Maar voordat we naar de duikstek gaan, eerst een kopje Nespresso!  Goede koffie op de camping is alsof je wakker wordt in het Hilton….

reefballs3We zijn inderdaad de eerste op de duikstek ‘de Nieuwe Kerkweg’. Het zonnetje schijnt en het is zelfs nog een beetje frisjes. Als we eenmaal onze uitrusting om hebben hangen,  is het nog een hele klim om over de dijk naar de waterkant te komen. Ik noem het maar ochtendgym. Eenmaal in het water ben ik verrast van de temperatuur, ik schat zo’n 20 graden! Even acclimatiseren en dan vest ontluchten en kopje onder. Het zicht langs de dijk is redelijk maar niet perfect. We laten ons niet afschrikken en zwemmen richting de rif-ballen. Dit zijn betonnen ballen van ongeveer 1 meter doorsnede met gaten erin. In de loop der jaren zijn ze geheel begroeid  en kleine wereldjes op zich geworden. Pijpzakken, zee-anjelieren, mosselen, oesters, botervisjes, kreeft, krab, gondels, garnalen.. Noem het maar op. Je vindt ze allemaal op in of rond dit kunstmatige rif. Het diepste punt van deze duik is ongeveer -9 meter. Dit is ook zo’n beetje de grens waar je nog leven kunt vinden. Hieronder zit er te weinig zuurstof in het water en is er geen leven meer te vinden. Duikers geven al langer aan dat ze zien dat de kwaliteit van het onderwaterleven achteruit gaat. Maar de laatste jaren lijkt het sneller te gaan als voorheen. Er wordt al wel geëxperimenteerd met het meer toelaten van zeewater in het Grevelingenmeer, maar het positieve effect blijft vooralsnog uit.  Na ongeveer 40 minuten komen we weer boven. Op de parkeerplaats komen zo langzamerhand steeds meer duikers en wij maken plaats en gaan richting de camping.

20130803_120820

Na de ochtendduik kunnen de pakken lekker drogen. Vandaag gaan we niet meer duiken.  In Amsterdam vindt vanmiddag Canal Parade plaats en ter ere hiervan wordt  vanavond de Radio2 Gay Night uit gezonden. Hans zit tussen 20:00 en 22:00 uur en ik ben dan zijn ‘gast’. We hebben er zin in maar dit betekent wel dat we al vroeg richting Hilversum moeten. 20130803_212756De uitzending verloopt voorspoedig en om 22:30 weer retour richting de camping. Door afsluiting van de snelweg moeten we een flink stuk omrijden maar om 0:30 zijn we weer ‘thuis’. De sfeer is gezellig en er zit nog een groep om het kampvuur en wij schuiven gezellig aan. Gevolg; morgen niet vroeg duiken en lekker uitslapen…..

‘s Middags wat time met Hans samen. We bezoeken Renesse (voertaal Duits) en Burgh Haamstede. Lekker wat rondlopen en Zeeuwse sfeer opsnuiven. ‘s Avonds eten we met een grote groep in het restaurant op de camping en besluiten we de nachtduik ook maar over te slaan. En zo wordt ons duikweekend vooral een gezellig weekend. Omdat er van duiken niet veel komt. Maar dat geeft eigenlijk helemaal niet want als we maandag middag thuis komen zijn we heerlijk uitgerust en voelen we zoveel energie alsof we een week vakantie gehad hebben. Iedereen hartelijk dank voor de gezelligheid . De organisatie was perfect!

 

Duik 260, baby snoekjes in Vinkeveen, met Mark

Ik had ze op Theo’s Facebook pagina al gezien. In Vinkeveen zijn de babysnoekjes weer gesignaleerd. Dus toen Mark vroeg of ik zin had in een duik, hoefde ik er niet over na te denken.  Babysnoekjes zijn zo leuk. En omdat ze in het groen verscholen zitten,  nog een hele uitdaging om ze te spotten. Ook wil ik vandaag mijn nieuwe duikbril uittesten. Omdat ik mijn duikcomputer onder water niet goed meer kon aflezen moest ik andere glazen op sterkte bestellen.  Doordat je met breking van het licht te maken hebt wordt er berekend wat voor sterkte je onder water nodig hebt. Dus spannend of ik nu mijn computer gewoon weer kan aflezen.

snoekNadat we ons omgekleed hebben, plonzen we met onze duikuitrusting in het water. Niks verfrissend, het water is lauw! 23 Graden wel te verstaan. We hebben afgesproken om eerst naar het platform op 18 meter diepte te gaan en vandaar richting het oude duikgebied. Tot zo’n zeven meter diepte koelt het water niet echt af maar daarna gaat het echt snel en op -18 meter geeft de computer nog maar zes graden aan. Dat is maar liefst zeventien graden lager dan aan de oppervlakte!  Gelukkig hoeven we hier geen uren te verblijven en gaan we snel weer richting het oude duikgebied. Mijn duikcomputer kan ik trouwens weer prima aflezen, haarscherp wordt ik geïnformeerd over diepte tijd en temperatuur etc.

In het oude duikgebied vind je op zo’n 4 à 5 meter diep een strook met waterplantjes waarin de babysnoekjes zich verstoppen.

Als eerste sein ik met mijn lamp naar Mark dat ik iets gevonden heb. Hij verwacht een baby snoekje, maar nee……. Het is mama snoek, ongeveer 1.30 meter lang! Hiernaast is geen foto van de snoek die wij tegen kwamen maar de afbeelding maakt wel duidelijk waarom je met respect in een boog om een snoek van 1.30 meter heen wilt zwemmen!

De snoek paait vroeg in het voorjaar, soms al in februari. De lichtgroene eitjes worden niet in nesten afgezet maar onbeschermd tegen waterplanten geplakt in ondiepe wateren. De mannetjes arriveren het eerst op de paaiplaats. Dezelfde snoeken zoeken altijd weer dezelfde paaiplaats op. De paai duurt enkele weken en de eieren worden in enkele perioden afgezet. Een vrouwtje produceert 15.000 tot 20.000 eieren per kg lichaamsgewicht. Het vrouwtje verlaat al snel het afzetgebied. Het mannetje blijft langer, maar beschermt de eitjes niet.

IMG_5164Elk jaar gaan we op zoek naar de jonge babysnoekjes en we vinden ze steeds op min of meer dezelfde plekjes. Het is vrij moeilijk om ze te vinden omdat ze vaak verscholen zitten onder het groen en bewegingsloos in het water stil staan. Alleen de kleine vinnetjes zie je bewegen. Met een beetje geluk hebben we er toch twee gespot.  Eentje was wel heel erg klein. Goed gedaan Mark!  Babysnoekjes kunnen in een seizoen tot wel 20 à 30 lang worden en in 2 à 3 jaar zijn ze volwassen. Bij de vrouwtjes duurt dit iets langer maar die worden dan ook groter.

Als je over het groen heen kijkt zie je hele scholen kleine visjes zwemmen. Een school zwemt tientallen meters met ons mee.  Dit is toch wel de mooiste tijd van het jaar in Vinkeveen. Ik geniet volop van de schoonheid van dit onderwater leven ik zou het uren vol kunnen houden. Het lijkt wel een groot aquarium waarin je mag zwemmen.

Uiteindelijk bereik ik toch bodem van mijn fles en (50Bar) en gaan we terug naar de kant. Ruim een uur gedoken; heerlijk!

Duik 259, Zandeiland 4 Vinkeveen met Mark

Het is koud buiten en om de haverklap komt de regen in plensbuien naar beneden.  Officieel is het zomer maar onderwater loopt de natuur nog zeker een maand achter. Ik heb om 13:00 uur met Mark afgesproken in Vinkeveen.

Op de parkeerplaats is het redelijk rustig, we kleden ons in de regen om, maar dat geeft niet we worden straks toch nat. Vanmorgen ben ik door mijn rug gegaan en was bang dat ik niet zou kunnen duiken. Maar inmiddels gaat het allemaal weer een stuk beter, en kost het me alleen nog maar wat moeite om op gang te komen als ik even gezeten heb. Dus geen gezeur gewoon de duikuitrusting omhangen en lopen naar de waterkant……

Een, twee hup en plons het water in. De temperatuur schommelt tussen de 12 en 15 graden, dus heel aangenaam met een 17mm pak. Ook over het zicht mogen we niet klagen. Zo ongeveer 7 meter en soms wel 10 meter. Alleen wat betreft de vissen en planten is er nog niet zoveel te zien.

Snoekbaars Onderwater is er nog maar weinig vis te zien, de meeste zitten nog lekker diep. Maar snoekbaarzen zijn er volop, eentje besluit zelfs een stukje met ons op te zwemmen. Een ook de school met grote baarzen ligt op hun vertrouwde plek. In de botter zien we onder de planken nog een dikke paling verstopt liggen. Verder een paar posjes maar dat was het wel. Over een paar weken zal het hier heel anders uit zien, dan lijkt het oude duikgebied omgetoverd tot een prachtig zoetwater aquarium met veel groen en jonge visjes. En dan zullen we ook weer op zoek gaan naar de jonge snoekjes.Maar goed vandaag geniet ik van het heerlijk gewichtloos drijven onder water en alleen het geluid van bellen om mij heen. We zijn alweer ruim een uur verder als we bij de trap aankomen om het water uit te gaan.

Inmiddels is het lekker gaan waaien en is het omkleden frisjes te nomen. Onderweg naar huis dus maar even de kachel in de auto aan.

De duikkleding gespoeld en de duiklamp op de lader, klaar voor de volgende duik. Mark thanks tot de volgende duik!

Duik 258, Spiegelplas met Mark

Door een knieblessure heb ik nog maar weinig gedoken dit jaar. Langzaam gaat het beter met mijn knie dus vorige week heb ik besloten dat ik weer ga starten met duiken. Nog even niet met cursisten. Eerst moet ik mezelf weer vertrouwd voelen met mijn knie.
Maar een mooiere dag om te starten had ik niet kunnen kiezen. Heerlijk zonnig weer. Vinkeveen is in verband met een zeilevenement gesloten, dus wordt het voor vanmorgen de Spiegelplas. Zoals te verwachten is er overdruk op de parkeerplaats doordat Vinkeveen dicht is. Maar ik vind gelukkig nog een plaatsje strak in de berm.
We kleden ons om en lopen richting de duikstek. Het is lang geleden dat ik hier gedoken heb. Het zicht is hier niet altijd even betrouwbaar. Maar inmiddels is er een nieuwe duiksteiger aangelegd en dit scheelt een heleboel bezinksel dat opdwarrelt. Zelfs rond de steiger is het zicht nu acceptabel.
Kuit van de baars photo baarseitjes.jpg
Op 14 meter diepte is het water nog maar 7 graden en dit loopt op tot 13 graden aan de oppervlakte. Met deze temperaturen blijft de lente onder water een beetje achter. Maar de baarzen hebben hun kuit al afgezet en overal zie je van dit soort eierpakketjes hangen. Maar veel meer onderwaterleven zijn we niet tegengekomen. Een paar kreeftjes en wat piepkleine visjes.

Na ruim drie kwartier komen we dankzij de navigati kunsten van Mark precies terug bij de steiger. Het was weer heerlijk om zo’n relaxte duik te maken. Mark bedankt! En van mijn knie heb ik ondanks dat we – vanaf de parkeerplaats – in volle bepakking toch best een stuk moesten lopen, helemaal geen last gehad.

Paasduik Vinkeveen, met Otto en Jelle

Tweede Paasdag: ik ben al vroeg uit bed en zie een dun laagje ijs op het water drijven….. Echt weer om te lekker te gaan duiken. Maar eerst even naar ons ABC café voor een gezellige Paasbrunch met de leden van de duikclub.  Zoals te verwachten viel was het allemaal prima verzorgd en hadden zeventien  leden zich ingeschreven om straks mee te gaan met de Paasduik in Vinkeveen. Maar tijdens het inventarisatie-rondje blijken hier nog maar vijf fanatici van overgebleven te zijn. Het koude weer van de afgelopen weken weerhoudt de grootste groep om te duiken.  Best begrijpelijk. Met een watertemperatuur van tussen de 2 en 4 graden kan ik me voorstellen dat je je bedenkt.

Het eerste eiDit is kouder dan tijdens de ijsduik in de winter! Het enige voordeel is dat er vandaag een knap zonnetje staat en de zon best al wat kracht heeft dus het omkleden aan de kant zal een stuk aangenamer zijn dan tijdens de ijsduik in januari. Ik sluit me aan bij Otto en Jelle en wij gaan met z’n drieën eieren zoeken in Vinkeveen. Het andere buddypaar is Suzan met André. En de vraag is ‘wie vindt het Gouden Ei….?’

De eieren worden voorzichtig(?) in het water geplaatst. Maar bij één ei gaat het mis. Dat blijft drijven. Dus biedt ik het organisatiecomité (Claudia, Arthur, Mars, Eric en Dennis) de helpende hand door het drijfei uit het water te vissen (zie foto).

Als we alle uitrusting aan hebben, plonzen we één voor één het water in en voel ik voor het eerst hoe koud het water écht is. Mijn gezicht lijkt wel in brand te staan! Gelukkig duurt dit maar even en went mijn huid snel aan de temperatuur.

Rob, Otto en JelleWe dalen af  en ervaren hoe helder het zicht is. Niks zoeken naar eieren.. We zien ze op grote afstand keurig liggen. We rapen er een stuk of zeven op en besluiten de rest te laten liggen voor de anderen.  Het eerst komen we bij de botter  en vervolgens zwemmen we langs het platform naar de bus. Van de winter heeft de bus een nieuwe locatie gevonden en is hij -vandaal-proof- voorzien van een stevige verankering. Daarnaast hebben ze grote stenen rond de bus gestrooid zodat het veen eromheen op zijn plaats blijft. Ziet er grappig uit. Het lijkt of de bus zo over een kinderkopjesweg is komen aangereden!

Is er boven water nog geen sprake van de lente; onder water is helemáál geen spoor van de lente te ontdekken. Op de Paaseieren na dan…. Wel zie je dat er meer licht doordringt doordat de zon hoger staat, maar met een temperatuur van 2 graden bij de botter is er nog maar weinig onderwaterleven actief.

Na ruim dertig minuten houden we het voor gezien en steken we onze kopjes weer boven water. Door de best wel stevige wind is het ondanks de zon die volop schijnt, niet echt lekker omkleden. Maar gelukkig heeft Otto warme thee bij zich wat een hoop goed maakt.

Met licht bevroren vingers krabbelen we iets in elkaars logboek. In de auto de kachel op 23 graden en snel naar huis.

Jelle en Otto, Thanks voor een heerlijke duik. En Chris & Marja (plus iedereen die meegeholpen met de organisatie): Bedankt voor dit Paas-event!

Vanavond trainen voor een ijsduik

Rob onder het ijs 2 photo 2009_0111AD.jpg

Vanavond in het zwembad trainen voor een ijsduik. De groei van de ijslaag stagneert op dit moment een beetje. Dus van op grote schaal schaatsen op natuurijs zal het wel niet komen… . Ik richt me nu dus maar op een frisse duik onder het ijs!

Vanavond assisteer ik, in het zwembad, bij de training voor de ijsduik specialty. En wie weet, als het weer meewerkt, volgende week tijdens de ijsduik specialty onder Nederlands natuurijs!

IJsduik 2013 photo WP_001157a_zpsaa2fee5f.jpgJa de ijsduik ging door maar helaas kon ik niet mee doen! Tijdens het schaatsen heb ik mijn knie verstuikt en een knieband is ingescheurd. Dus kreupel door de inmiddels natte sneeuw, toch nog even kijken en snel een foto schieten.

Duik 255, Nieuwjaarsduik Vinkeveen met de vereniging.

Als ik er nu aan denk krijg ik het al koud, brrrr. Maar straks gaat het toch echt weer gebeuren…. Ik heb om 11:00 uur in Vinkeveen afgesproken voor een nieuwjaarsduik! Nee, niet met een Unox muts maar met mijn duikuitrusting. ‘Watje’ hoor ik jullie al denken maar dat is onterecht. Wij gaan voor minimaal 30 minuten onder water (afhankelijk van de duikkleding). En dan koel je toch wel flink af. Om je vervolgens om te kleden achter de auto in de wind. Dat is géén pretje….
Maar het doel is natuurlijk om weer even je adrenaline te laten stromen en fris het nieuwe jaar in te stappen na al die kerstdiners, champagne en oliebollen.

De parkeerplaats ziet eruit als een parkeerplaats bij de IKEA op tweede paasdag. Afgeladen vol. Met moeite vind ik een plaatsje helemaal achterin. Jammer dat er altijd duikverenigingen zijn die hun veldje niet opbouwen op het veld langs de kant maar daarvoor in de plaats één of meerdere van de schaarse parkeerplaatsen in gebruik nemen….Grrr %$###&%$!
Er zijn zo’n 15 man/vrouw van de vereniging op komen dagen en dat is met dit koude water een hele prestatie. Er zijn ook enkel natpak duikers onder ons. Zo duikt mijn buddy Mark ook weer met een natpak vandaag.
Nieuwjaarsduik 2013
Vóór ik het water in spring, nog maar een keer naar lucht happen want ik vrees het ergste. Maar gelukkig het valt allemaal goed mee en het water is met zo’n 6 graden redelijk comfortabel. Onder water valt meteen op dat het ook hier nog geen winter is. Veel vis is naar dieper water vertrokken, maar gelukkig is er ook nog genoeg vis die je begin januari hier niet meer verwacht. Zo zwemmen er nog best veel kleinere baarsjes rond. Sowieso zwemt er nog relatief veel vis rond. Vaak is het rond dit jaargetijde een soort maanlandschap maar deze keer valt er genoeg onder water te beleven! Na goed een half uur begin ik wel wat last te krijgen van wat koude handen en zwemmen we richting de kant.
Het omkleden na de duik is vandaag een feest. Er staat bijna geen wind en het zonnetje schijnt volop. Zelfs voor Mark – die nat duikt – is het op deze manier goed te doen. Na het omkleden komen er twee mensen van Air-diving verse oliebollen uitdelen. Wat een leuke geste! Air-diving heeft de duikshop in Vinkeveen van Chris en Marja overgenomen. Heerlijk! Op het nieuwe jaar en dat het maar een mooi duikjaar mag worden!

Allemaal gezellig zo hier aan de kant, maar wij pakken onze spullen op en gaan op pad naar ons volgende feestje: De nieuwjaarsborrel in de Duikschool in Almere. Onderweg in de auto de kachel goed aan en even lekker doorwarmen.
De bar is nog volop versierd van de kerst en dat doet mij denken aan een van die caféétjes in de Halvemaansteeg in Amsterdam rond de kerst. Laten we het er op houden dat het ‘mooi is van de kitscherigheid’. Een grote pan erwtensoep en roggebrood met spek staat al klaar. De opkomst is hoog en Marja maakt zich zorgen of er wel voldoende soep is omdat niet iedereen zich van tevoren heeft aangemeld.
Het is leuk om iedereen weer eens bij elkaar te zien want de mooi-weer-duikers zijn meestal gedurende de winterperiode een beetje buiten beeld. En als ik weer als één van de laatsten afscheid neem, zie ik dat Marja zich voor niks zorgen heeft gemaakt. Ik heb geen hongerige mensen gezien en er is zelfs nog soep over… en over dorst hadden we ook al niets te klagen. Chris en Marja; de beste wensen voor het nieuwe jaar! Jullie hebben een leuk clubje (ongeregeld) bij elkaar, Maar Aqua Business Centre is niet voor niets dè Duikclub van Almere!
Bedankt iedereen voor de gezellige ochtend/middag.