Rob Sol's Duiklogboek

Home » 2014

Category Archives: 2014

Duik 270, Zandeiland 4 Vinkeveen met Mark

We hebben al een paar keer geprobeerd om een afspraak te maken om te duiken maar er was altijd weer iets waardoor we niet konden. Vandaag heb ik een vrije dag. Ik heb voor vanmiddag met Mark afgesproken om 17:15 na zijn werk.

Sunset VinkeveenDe zon is om 17:30 onder gegaan, en om 17:45 als we het water in plonzen, is het al bijna helemaal donker . Na een kwartier is het volledig duister en zijn we volledig afhankelijk van onze duiklampen. Het water is nog best goed van temperatuur. Zo’n 12 graden. En ook zien we nog veel vis. Opvallend veel posjes gezien. Deze zie je overdag alleen weggedoken onder richeltjes. Maar in het donker zwemmen ze overal vrij rond. Echt groot zijn ze niet. Je zou ze bijna gewoon in je aquarium willen doen. (Doen we niet natuurlijk!) Helaas geen paling gezien maar wel diverse jagende zoetwater-kreeftjes.

We duiken eerst naar de botter en vervolgens naar de bus, dan de baggerboot, via het onderwaterhuis naar de wrakjes. Daar zie ik een dun touwtje hangen en ben nieuwsgierig. Dus volgen we het touwtje en halverwege zien we een bijzonder tafereeltje: een witte auto met aanhangwagen. Zo begroeid -met sponsjes en mosseltjes omgeven door inktzwart water-  associeer ik dit plaatje met een Druizel auto uit Harry Potter.  We volgen het touwtje nog een stukje verder naar een afgezonken catamaran. Het is hier 13 meter diep en het water is ook iets te koud voor mijn enkel 7 mm natpak.

Dus de hoogste tijd om naar wat minder diep water te zwemmen en zo duiken we langzaam richting de kant. Zo’n drie kwartier nadat we onder doken, steken we ons hoofd weer boven de wateroppervlakte uit. Alles is nu volledig donker en in de verte zien we lantaarnpalen over het water schijnen. Snel omkleden en de kachel in de auto op de hoogste stand om weer wat op te warmen.

Mark, dank. Het was was weer genieten onder water…..

Duik 269, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Mark

Eind van de middag krijg ik een SMS-je van Mark. Of ik zin heb in een duikje? Dat heb ik eigenlijk altijd wel maar helaas niet altijd de tijd maar vanavond zou ik kunnen. We spreken op 19:00 uur af in Vinkeveen, bij aankomst is de parkeerplaats leeg! Dat is goed nieuws. Lekker in alle rust duiken.IMG_3861

foto MarkOns doel voor vandaag is vooral lekker relaxed duiken en als het even wil, hopen we een paar jonge baby snoekjes te spotten.

In Vinkeveen is een nieuw toilet gebouw geplaatst. Er is zelfs ruimte om je om te kleden en een koude buitendouche te nemen. Nu we toch het rijk voor ons alleen hebben, testen we direct maar even de nieuwe faciliteiten.
De toiletten zien er schoon en degelijk uit; echt een aanwinst. De capaciteit van de kleedhokjes lijkt mij erg aan de krappe kant en tijdens een normaal duikweekend zal je hier als duiker niets aan hebben. Maar als ik van de winter ga duiken lijkt het me perfect om met enige beschutting me hier te kunnen omkleden.

Maar goed; we komen om te duiken dus plons-plons en we liggen er in. Het water voelt fris aan maar is altijd nog zo’n 18 graden aan de oppervlakte en tot -7  meter 16 graden. Kom je dieper, dan daalt de temperatuur snel. Het wordt ‘s avonds al vroeg donker en onder water kan je dat goed merken. Het is al een beetje schemerig vooral als je wat dieper duikt. Maar gelukkig hebben we genoeg licht bij ons dus hoeven we niks te missen. Onder water is er momenteel veel te zien. Overal zwemmen er schooltjes vissen voorbij. Soms hele kleine visjes en dan weer een paar maatjes groter. Bij de bus ben ik weer onthutst over hoeveel er alweer gesloopt is. Waarom kunnen duikers er niet eens met hun tengels er van afblijven zodat anderen er nog  jaren van kunnen genieten? Maar gelukkig wordt de bus tegenwoordig weer bewaakt. Geen melkert-baan maar een heuse snoek bewaakt de bus en wat mij betreft met ‘licence to bite’!

Na de bus een bezoek naar de botter. De temperatuur is hier ongeveer 14 graden. Het blijft een mooi gezicht, zo’n groot spookschip dat deels uit elkaar is gevallen op de bodem van de Vinkeveense Plassen. Nu zwemmen we door richting het oude duikgebied. We komen veel visjes tegen en zwemmen richting de vaargeul maar blijven daar natuurlijk ver van uit de buurt. Onderweg komen we nog meer scheepswrakken tegen (oude zeilbootjes). Vervolgens komen we in het gebied waar we andere jaren regelmatig babysnoekjes gespot hebben. Het is niet makkelijk om ze in het dichte groen te herkennen. Ik ben dan ook compleet verbaasd als Mark de eerste spot. Heel diep weggedoken in het groen. Je moet wel drie keer kijken om hem te zien. Het beestje hangt daar volkomen roerloos. Mark slaat een kruisje ten teken dat hij dat hij dood is.  Maar dan gaat hij er – springlevend – toch ineens vandoor.
Even later spot ik nóg een babysnoekje in een wat opener gebied. Hij (of zij) heeft er geen problemen mee om even voor de camera van Mark te poseren. Veranderd zelfs nog even van set voor de tweede foto. (zie beide foto’s hierboven) We zwemmen inmiddels tussen de 3,5 en 5 meter diep en en zien dat het boven water steeds donkerder wordt. Tegen de tijd dat we bij de kant komen is het inmiddels 1 uur en 15 minuten later. We hebben nog genoeg lucht in de fles maar wat de temperatuur betreft, is het wat mij betreft wel genoeg geweest.

Wanneer we weer droge kleding aanhebben en de uitrusting weer netjes in de auto hebben liggen is het zo goed als avond. 21:05 uur (kerst komt steeds dichterbij of sla ik door?)

Mark bedankt voor de fantastische duik!

Duik 268, Grevelingenmeer, Kerkweg met Hans

dive baseDe weersverwachting is niet zo hoopvol als we vrijdag morgen de caravan inpakken voor een duikweekend. Onderweg een buitje maar éénmaal op camping Den Osse is het droog en zelfs zonnig  zo nu en dan. Omdat we een grote opkomst verwachten – ondanks wat afzeggingen i.v.m. slecht weer – hebben we de wat kleinere bustent bij ons.

Vrijdagavond hebben we een gezamenlijke BBQ. We maken het niet al te laat want morgenvroeg gaat de wekker. Om 7:30 uur rijden we van de camping weg naar Kerkweg, onze eerste duiklocatie. Als we eenmaal zijn omgekleed is het nog wel even afzien om met een volledige uitrusting de dijk over te klimmen, maar éénmaal in het water ben je dit snel vergeten. Voordat we er in plonzen nog even de stroming controleren en dan het teken dat we onder kunnen. We zwemmen eerst een stuk rechts parallel aan de dijk op zo’n 7 meter diep. Dan spot ik als eerste de ‘rifbollen’, een kunstmatig aangelegd rif van grote betonnen bollen met tal van openingen er in. Veel van de bollen zijn inmiddels dik begroeid met zee-anjelieren, pijpzakken, oesters, en sponzen. In en om de bollen vind je bovendien kleine garnaaltjes en krabben tot grote kreeften. We blijven hier even lekker rondzweven en bezoeken steeds een andere rifbol op zoek naar de volgende schat. Maar na de zoveelste hebben we het wel weer gezien en zwemmen de andere kant weer op en volgen nu de dijk tegen de stroming in.

Overdag zijn de kreeften niet zo actief en bewaken ze vooral hun holen. Af en toe laat één van de kreeften je vriendelijk weten dat je wat hem betreft uit de buurt mag blijven en steekt hij dreigend zijn scharen naar je uit. Maar omdat we sowieso niets willen verstoren, blijven we eigenlijk altijd al op voldoende afstand dus negeren we de gevoeligheid van sommige kreeften.

HansHoe vaak wij hier ook al gedoken hebben, er is altijd wel weer iets nieuws te vinden. Vandaag hebben we te maken met hele scholen kwallen die door de wind deze hoek ingedreven zijn. Deze  ‘kwallensoep’ is soms zo dicht dat het zicht minder dan 20 cm is. De meeste kwallen zijn zeedruifjes, een klein soort,  maar ook grotere exemplaren met gevaarlijk uitziende tentakels zitten ertussen. Als duiker hoef je niet echt bang te zijn. Je pak, cap en handschoenen beschermen je bijna volledig.  Het énig lichaamsdeel dat direct contact kan maken is je gezicht maar dat is grotendeels (!) beschermd door je duikbril en ademautomaat.

Als we ons weer omkeren om terug te zwemmen richting de steiger, hoeven we ons alleen maar mee te laten drijven met de stroming. We zitten nu op ongeveer vijf meter diepte. Daar is ongelooflijk veel te zien. Hans spot een zeenaald (Syngnatus Acus) Deze vis lijkt op een dunnere versie van de Trompetvis.  We mogen trots zijn op onze navigatievaardigheden want we komen vlak bij de trap van de steiger weer boven water.

Hans, het was een superduik. Ik heb echt genoten.

De plannen voor de rest van het weekend vallen door de gezelligheid een beetje ‘in het water’. Een beetje schuldig voel ik mij wel, maar het was zo gezellig dat ik niet meer aan het duiken ben toegekomen.

Iedereen bedankt voor de gezelligheid en Arthur en Claudia in het bijzonder want zij hebben een groot deel van de organisatie op zich genomen en zorgden als heuse camping-oudsten dat alles perfect verliep!

Duik 267, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Mark

Vrijdag een heerlijke duik gemaakt met Mark in Vinkeveen. Ik was na een heel drukke week op mijn werk  écht even aan ontspanning toe.

De zon schijnt vandaag volop maar ik kan maar moeilijk de beelden van de aanslag op vlucht MH017 uit mijn hoofd zetten.  Vandaag wordt langzaam duidelijk wie er allemaal direct en indirect geraakt is door deze laffe aanslag. Hierdoor lijkt het nog dichterbij te komen.  De vlag hangt halfstok uit respect en medeleven.

Om mijn gedachten wat te verzetten, toch maar wat klussen in de tuin met temperaturen richting de 32 graden best heftig. Gelukkig kan ik tussendoor onbeperkt in de vaart springen voor wat verkoeling. Omdat ik niet graag naar vis ruik daarna meteen onder de warme douche in de tuin en in de zomerbries laten opdrogen.

Rond half vijf spring ik in de auto en zet de airco lekker aan. Even voorkoelen want straks in de volle zon in een duikpak zal geen pretje zijn. De parkeerplaats in Vinkeveen staat redelijk vol met duikers maar vooral ook met badgasten. Na vijf minuten komt Mark er aan en beginnen we met het in elkaar zetten van onze duikuitrusting. Het aantrekken van onze wetsuits stellen we zo lang mogelijk uit. Nadat de auto’s veilig op slot staan, trekken we het bovenstuk van onze wetsuits aan. Direct voel je het oncomfortabel gevoel van de brandende zon op je pak.  Wanneer we bij de waterkant aankomen, met onze uitrusting al om, staan we al te soppen in onze pakken. Niks geen buddycheck, plons het water in.  In het water natuurlijk alsnog de buddycheck maar ik merk dat we nauwelijks afkoelen. Het water is 23 graden aan de oppervlakte!

Detail Botter VinkeveenPas als we zo’n 12 meter diep zitten begin ik me weer aangenaam te voelen Het water is hier glashelder. Er ligt een thermocline in het water op zo’n 5-6 meter. Een thermocline is een overgang tussen twee lagen water met verschillende temperatuur en dichtheid. Boven de thermocline is het water warmer en een beetje melkachtig van kleur en eronder kouder en glashelder. Bij de botter zou ik willen dat ik een GoPro camera bij me had met de volle zon boven ons want in het heldere water zou je nu prachtige opnames kunnen maken.

Na de botter gaan we richting het oude duikgebied. Het is hier lekker rustig maar je moet er wel rekening mee houden dat je het afgezette duikgebied verlaat en er dus bootjes aan de oppervlakte kunnen varen. En op een dag als vandaag zijn dat er veel. Geluid verplaatst zich onder water veel sneller als door de lucht. Het gevolg hiervan is dat het geluid je linker en rechteroor nagenoeg tegelijkertijd bereikt. Je hoort het geluid dus als het ware mono; hierdoor is het voor het menselijke gehoor niet meer te bepalen wáár het geluid vandaan komt.  In het begin ben ik me er nog even bewust van maar al snel wordt m’n aandacht naar andere zaken getrokken. Het is nog net iets te vroeg maar wie weet gaan we ze toch vinden vandaag; Babysnoekjes! In de overgang van onderwatergras naar kale zandbodem proberen we ze elk jaar in het begin van de zomer op te sporen. Zo ook vandaag. Op zo’n 6 meter diep zwemmen we richting de vaargeul en even voorbij de 3 wrakjes keren we weer om richting het afgezette duikgebied op zo’n 4,5 meter diepte. Jammer dat het zicht hier niet helemaal optimaal is. Met helder zicht lijkt het hier op een levensgroot aquarium. Maar vandaag zie ik een school kleine visjes op zo’n 50 cm afstand zwemmen.    Het zicht is helaas zo beperkt dat je wel heel goed moet kijken om ze te zien.

snoek Vinkeveen

Gelukkig zijn grotere vissen iets makkelijker te herkennen want als ik naar rechts kijk zie ik zo’n meter voor me een grote snoek stil liggen in het water. (niet de snoek van de foto) Nee, deze was echt reusachtig en erg dik. Ik vermoed dat het papa-snoek is. De vrouwtjes zetten hun eieren af waarna papa ‘zijn kunstje’ doet. Terwijl moeder al lang weg is blijft papa nog een tijdje in het paai gebied rondhangen. Hij beschermt de eieren niet actief maar ik denk dat zijn aanwezigheid voor andere vissen (en duikers) meer dan voldoende is op op afstand te blijven.

Wij vergroten onze afstand in ieder geval om de snoek  niet te storen en genieten nog even van zijn schoonheid, tekening en uitstraling. Onze schatting is minimaal 1,35 meter lengte! Hoe goed we ook zoeken, babysnoekjes komen we deze keer niet tegen. Wel kreeftjes, snoek, baars, pos, slakjes en een paling die weggestopt zit in zijn/haar hol onder een veenheuvel.

Na bijna 70 minuten komen we weer boven water, helemaal ontspannen en stuiterend van nieuwe energie. En mijn grootste probleem is; wat gaan we straks weer eten….?

Mark bedankt.

Duik 266, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Mark

PoelslakMet de zon erbij voelt het als zomer vandaag.
Ik heb vanmiddag met Mark af gesproken om te duiken in Vinkeveen.Op de parkeerplaats heerst een gezellige drukte maar er is nog ruim voldoende parkeerplek. Even schrik ik als ik een berichtje binnenkrijg: “waar zullen we gaan duiken?”. Oeps ik sta al in Vinkeveen, blijkbaar niet duidelijk afgesproken. Ik stuur een SMS bericht terug maar dan zie ik Mark al lopen. Gelukkig toch goed gegaan….

We kleden ons om en lopen richting de waterkant. In zo’n zwart neopreen pak krijg je het al snel warm in de volle zon dus niet te lang tutten, hup plons en zwemmen maar. Eerst nog even de buddy-check, de route afspreken, teken, lucht afblazen en langzaam verdwijnen we onder water. Het zicht is goed. Zo’n 7+ meter. Hoewel het boven water volop lente/zomer is, zien we onder water pas de eerste tekenen van de lente. Aan de oppervlakte begint het water al lekker op te warmen, 15 tot 17 graden, maar dieper is het water nog relatief koud.  In de winter heeft veel vis zich teruggetrokken in dieper water en hierdoor duurt het dus relatief lang voordat ze actiever worden en naar ondieper water trekken. Maar ondertussen is het onderwaterlandschap al aardig aan het veranderen. De waterplanten beginnen lekker te groeien. Ideaal voor de wat kleinere vissen om zich straks in te verschuilen.
In het oude duikgebied begint het er al een beetje als een zoetwater-aquarium uit te zien. Op alle beschutte plekjes onder water barst het van de watervlooien en overal schieten visjes van een paar milimeter weg. Het is heerlijk rondzweven in dit groene landschap. Onderweg spot Mark een ‘Grote Poelslak’ (Lymnaea Stagnales) in het jonge groen. We hebben geluk dat het groen nog zo jong is omdat we anders dit onopvallende beest nooit gezien hadden.
Verder zien we onderweg een paar snoekbaarzen, posjes, grote baarzen en héél héél veel watervlooien. Na ruim een uur komen we weer boven water, de parkeerplaats is bijna leeg.

We kleden ons om, vullen de persluchtflessen weer en tekenen elkaars logboek. Mark, bedankt voor de heerlijke duik.
Onderweg naar huis luister ik naar Hans op de radio.

Duik 265, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Mark

Het belooft een prachtige dag te worden. Ik ben al vroeg uit bed. De zonneschermen omlaag en de de kussens op de terrasstoelen. Ik kijk nog even rond. De tuin ligt er prachtig bij.
Rond 9 uur arriveert Martin, mijn vismaatje, en we genieten al vissend van het ochtendgloren. Op de achtergrond luister ik naar Hans op de radio. We zitten zo lekker dat ik eigenlijk niet weg wil maar ja, ik heb om 11:30 in Vinkeveen afgesproken.
Mijn uitrusting zit al in de auto dus starten en wegwezen. Het is niet echt druk op de weg. In Vinkeveen is de parkeerplaats aardig vol maar de vroege duikers gaan al weer huiswaarts. Zodoende vind ik een mooi parkeerplekje. Bij het eerste poortje zie ik een grote groep ABC-ers. Zij zijn actief met de buitenwaterduik I en II van de openwateropleiding.
Wij zeggen even gedag en dan is het tijd voor een plons. Het zicht is zoals te verwachten op een drukke lesdag. Tot zo’n 7 meter diep. Soms minder dan 1 a 2 meter zicht. Maar naarmate je dieper komt, is het zicht redelijk tot goed. De temperatuur van het water is lekker aan de oppervlakte; 15 graden. En op 12 meter diepte nóg 12 graden. Eigenlijk had ik vandaag meer vis verwacht maar dat valt wat tegen. Blijkbaar zitten de wat kleinere baarzen nog diep. Er is niet veel meer vis te zien dan tijdens een duik in de wintermaanden!

Snoekbaars
Na zo’n 3 kwartier duiken houden we het voor gezien en gaan we richting de kant.
Wel is het ons opgevallen dat er kennelijk nog veel te veel duikers zijn die het niet nodig vinden dat andere duikers van het onderwater gebeuren kunnen genieten…..!
In Vinkeveen is er van alles onder water geplaatst om zo de duikstek voor duikers interessant te maken. Er ligt een botter, een oude stadsbus een baggerboot en diverse kleinere scheepswrakken verspreid in het duikgebied. Maar sommige duikers vinden het geweldig om alles te slopen onder water. Banken uit de bus te schroeven, alles wat niet 100% vastgelast is moet er aan geloven. Het waterschap staat tegenover dit soort vandalisme machteloos en draait steeds op voor de schade. Omdat de kosten van de schade zo uit de hand loopt is het waterschap gedwongen om de prijs voor de vergunningen ook jaarlijks te verhogen.
Ik hoop van harte dat duikers een keer op heterdaad betrapt worden en ze aansprakelijk gesteld kunnen worden voor de schade.

Maar verder een heerlijke ontspannen duik.  Mark bedankt!

Duik 264, Paasduik, Zandeiland 4 Vinkeveen, met Hans

Wat is het soms fijn dat je op Tweede Paasdag niet in de rij hoeft bij Ikea of op weg naar de woonboulevard. Elk jaar starten we het ‘zomerseizoen’ van onze duikvereniging met een traditionele paasduik.

Dit jaar melden wij ons keurig om 9:00 uur op de parkeerplaats in Vinkeveen. Waren we vorig jaar nog maar met een klein groepje, dit jaar zijn we met een een groep van 18 man(vrouw).  Dat heeft waarschijnlijk alles met het weer te maken. Vorig jaar  was nog maar nét het ijs verdwenen maar dit jaar wordt een watertemperatuur van 11 a 12 graden verwacht!

Hans heeft geen uitzending en duikt gezellig mee vandaag! Ik duik met een semi natpak van 7 mm neopreen en Hans heeft een gewoon natpak van 7 mm met daar overeen een shorty van 7 mm.  Ik ga er vanuit dat dit ons voldoende tegen de kou zal beschermen. Vorig jaar heb ik niet veel kunnen duiken omdat in veel last had van een knieband blessure door het schaatsen. In het begin van dit jaar liep ik nog een flinke bekkenkneuzing op tijdens het skaten maar gelukkig is dat alweer geheel hersteld en verwacht ik weer  wat vaker te kunnen gaan duiken.

Tijdens de briefing worden de buddy-paren vastgesteld en krijgen we het zoekgebied te horen waarin de eieren verstopt zijn. Per tweetal 3 eieren. De eieren zijn gemerkt met een nummer dat correspondeert met een buddy paar. Wij gaan op zoek naar drie eieren met nummer 7 er op.

Na de buddycheck, plons en kopje onder op zoek naar de eieren. Het water is zeker niet koud en al snel moeten de lampen aan omdat het na vijf meter diepte echt donker wordt. Het is voor Hans nog even zijn evenwicht vinden, maar na een paar slagen heeft hij de slag weer te pakken en duiken we samen het avontuur tegemoet. De eerste vis die we tegen komen is een snoekbaars van bijna een meter lang. Maar de meeste vissen zitten nog te diep dus blijft het aanbod bij een kreeftje en twee snoekbaarzen. Even voorbij de afgezonken botter vinden we een aantal bont gekleurde hardgekookte eieren. En ja, nr 7 zit er ook bij dus op naar de volgende…

WP_20140421_10_20_12_ProHet duurt niet lang en we hebben al onze drie eieren nr 7 gevonden! Tijd over om nog een kort toertje onder water te maken. Hans heeft de ‘nieuwe’ afgezonken bus nog nooit gezien. Met een beetje zicht kun je normaal de bus vanaf het platform zien liggen maar vandaag is het zicht op bepaalde stukken erg slecht.  Wij zien de bus pas als wij er bijna tegenaan zwemmen, maar toch leuk om hem weer even gezien te hebben. Door het matige zicht en de temperatuur van het water besluiten we maar richting de kant te gaan en onze eieren buit in te leveren.

Het zonnetje van daarnet blijkt vertrokken maar het is nog droog als we ons omkleden. Als iedereen weer uit het water is rijden we richting de duikschool voor een Paasbrunch. Hier is inmiddels het eieren zoeken naar binnen verplaatst  i.v.m. de regen.

Graag wil ik Arthur, Claudia, Jelle en Otto voor de vlekkeloze organisatie bedanken, Chris en Marja voor de heerlijke Paasbrunch en de overige ABC-leden  voor de gezelligheid. En iedereen die deze log leest Vrolijk Pasen! Als je volgend jaar ook een keer die eeuwige woonboulevard wilt overslaan, ga duiken….!