Rob Sol's Duiklogboek

Home » Gran Canaria

Category Archives: Gran Canaria

Duik 251 t/m 254, 19 en 21 december 2012 Gran Canaria

Zo tegen het einde van het jaar even een weekje naar de zon om de winter te breken. Dit jaar vliegen we voor het eerst met ArkeFly en komen tot de aangename ontdekking dat als je ComfortClass boekt, je per persoon 25 kilo bagage mee mag nemen. Dus één koffer voor de duikbagage en dan houden we samen nog 25 kilo over voor kleding en toiletartikelen. En 10 kilo extra kleding maakt dat we niet dit jaar niet op hoeven te letten wat we wel of niet mee nemen. Super ArkeFly!

‘s Avonds landen we tegen 9 uur op Gran Canaria en nog geen uur later droppen we de koffers op onze hotelkamer, trekken we iets luchtiger kleding aan en stappen via de tuin van ons hotel zo het feestgedruis van C.C. Yumbo in. We kunnen het bijna niet geloven dat we hier in een dun bloesje lekker buiten kunnen rond lopen. Het is ongeveer de zestiende keer dat we hier zijn en we kennen de weg op ons duimpje en gaan lekker op in de drukte

De volgende ochtend vroeg op om na het ontbijt richting strand te gaan. Geen taxi of bus. Heerlijk lopen! Richting ons favoriete stekje is het zo’n acht tot tien kilometer (en dus ook weer terug) Natuurlijk in korte broek en op slippers. Er staat deze week weinig wind en met een helder blauwe hemel en een dagtemperatuur tussen de 25 en 29 graden is het prima uit te houden op het strand. Door onze wandelingen hoef ik me ook niet schuldig te voelen tijdens de bezoekjes aan de verschillende restaurantjes en lunches op het strand.

Let's go Diving

De volgende ochtend gaat ons duikavontuur beginnen. Ongemerkt toch iets te laat gemaakt gisteren dus tijdens het ontbijt nog wat extra vocht gedronken . We worden voor het hotel opgehaald door Ilona, onze duikgids. De gele koffer met duikuitrusting gaat mee. Onderweg naar de duikbasis halen we nog twee gasten op.

Let’s Go Diving heeft de duikbasis in de haven van Pasito Blanco. Het voordeel van een duikbasis op een boot is dat je eenmaal aan boord niet meer hoeft te slepen. Terwijl de boot richting de duiklocatie vaart, maak je jouw uitrusting in orde en aangekomen op de bestemming plons je overboord en het duikplezier kan beginnen. Zeker als de temperaturen boven de 30 graden oplopen is dat geen overbodige luxe.

Onze eerste duikstek is Helena reef. Genoemd naar de geel-gespikkelde Muraene Helena

Het is een prachtig rif opgebouwd uit vulkanische rotsformaties mMuraene Helenaet diepe groeven en overstekende plateaus. Ideaal voor vissen om te schuilen voor de soms best wel woeste stromingen. In al die kieren en grotten is voor een duiker veel te zien. Van Octopussen (die zich bijna onzichtbaar) verstopt hebben in kleine holletjes en perfect de kleur van de omgeving aan kunnen nemen. Soms herken je ze alleen maar aan de grote zuignappen of de ogen. Ook zwemmen hier een paar reusachtige trompetvissen rond. Maar ons doel zijn de Murenen. Zowel de gewone als de Helena variant zijn hier talrijk te vinden. Als je ze vindt tenminste….. Gelukkig is onze gids zeer bedreven en hoeven wij zelf niet op zoek te gaan.

Onze tweede duik voor vandaag is op Pasito Blanco Reef. Omdat we bij de eerste duik best wat last van de stroming hadden, kiezen we nu voor dit rif. Deze ligt haaks op de stroming zodat je aan één kant helemaal in de luwte kan duiken. Ook een prachtig rif waar veel te zien valt zoals murenen, roggen en een grote school Knorbaarzen of Grunts (die in het Spaans de naam ‘roncadores’ gekregen hebben omdat wanneer ze gevangen zijn een soort snorkend geluid maken) Even boven de school roncadores zwemt een gigantische school Barracuda’s.

Heel indrukwekkend. Als ik een roncadoBarracuda'sre was zou ik uit de buurt blijven, maar de Barracuda schijnt ‘s nachts te jagen, dus is het voor hen nu redelijk veilig. Onderweg komen we ook nog een Sepia-paartje tegen. Fantastisch om te zien hoe de patronen over hun ruggen dansen, alsof die is opgebouwd als een videowal. Dan geeft de meter aan dat wij de duik zo langzamerhand moeten beëindigen. Ik signaal naar de gids en zij laat ons via de ankerlijn aan de opstijging beginnen. Eenmaal aan boord bergen wij onze uitrusting op in ‘onze’ kist. De uitrusting mogen we hier achterlaten tot vrijdag en wordt zelfs voor ons gespoeld!

Terug in het hotel vullen we onze logboeken verder in en genieten nog even van een lekker wijntje in de zon.

Vrijdag worden we weer om 9:15 opgepikt voor het hotel voor onze tweede duikdag. Vandaag vergaat de wereld en wij schatten in dat onze overlevingskansen tijdens een tsunami op open water groter zijn dan op het strand. (nee, natuurlijk nemen wij dit niet serieus…) De groep is wat groter vandaag en we starten met een wrakduik op de Meteor, of wat daar van over is. De Meteor was een Russische draagvleugelboot bedoeld om een veerdienst tussen de verschillende Canarische eilanden op te zetten. Maar omdat ze de vergunningen niet rond kregen, hebben ze op een gegeven moment maar besloten dat het voor de maatschappij goedkoper zou zijn om het project te stoppen door de boot te laten zinken. Hiermee is een prachtig rif ontstaan waar veel onderwaterleven een nieuw thuis heeft gevonden. Van de boot is na een aantal stormen niet veel meer over maar onderdelen zijn nog steeds te herkennen. Omdat dit een overzichtelijk rif is hoeven we niet als groep bij elkaar te blijven en mogen we we vrij rondzwemmen. Samen met Hans onderzoeken we het wrak minutieus. Zo vinden we in een holte een octopus, verschillende murenen twee roggen en een grote stekelrog. We genieten vol op totdat de manometer aangeeft dat het tijd is voor de opstijging. (topduik)

Omdat vandaag de stroming gunstiger is gaan we voor de tweede duik weer naar Helena Reef. Ook dit keer mogen we wat meer los van de groep het rif ontdekken. Inmiddels hebben we een goed oog ontwikkeld in het spotten van inktvissen en Murenen. Het is echt Murene-city we zien ze echt overal vandaag. Sommige diep weggekropen in hun holletjes en andere zijn bijna helemaal naar buiten gezwommen. Ze lijken gevaarlijk te happen richting de passerende duikers, maar feitelijk zijn ze alleen maar bezig om water langs hun kieuwen te pompen. En doen ze je niets mits je niet al te dichtbij komt.

Ook deze duik was weer helemaal top en de laatste van de vier duiken. We krijgen onze duikuitrusting mee terug en moeten deze nu dus zelf spoelen. Maar gelukkig hebben we nog 4 dagen te gaan om volop van het mooie weer te kunnen genieten.
Maspalomas
Na deze week mag ik me helemaal storten op mijn huiswerk en Hans op de Top2000!

Duik 153 t/m 158, Let's Go Diving, Gran Canaria 16-24 november

Let'sdo Diving

Terwijl de dagen in Nederland steeds korter worden, pakken wij onze koffers voor en weekje zon, strand en duiken. Via internet hebben wij een duikcentrum op Gran Canaria gevonden dat hun basis op een boot heeft: Let’s Go Diving.

"Onze" duikbasis de Atlantis
Maandag 17 november worden wij om 9:00 uur voor het hotel opgehaald voor de eerste duikdag.

17 November

Duik 153, Pasito Blanco
Om exact 9:00 uur staan we met de koffer met duikuitrusting klaar voor ons hotel. We worden afgehaald door Michel en Gavin. De andere gasten zijn een stel uit Polen, een koppel uit Almere en twee Nederlandse vriendinnen. Een van deze dames werkt voor de firma Arjo en ken ik via mijn werk. Wat een kleine wereld! Op de boot aangekomen worden de formaliteiten geregeld en de uitrustingen in orde gemaakt. We hebben alles bij ons op een natpak na.Wanneer de boot uitvaart gaan wij naar een rif voor de kust van Pasito Blanco, Chucho Reef. Het rif heeft de vorm van en voetafdruk. Vandaar de naam.
Het water is 20 graden en het zicht ruim 15 meter. De rotsformatie is indrukwekkend met veel overhangend gesteente. Een ideale habitat voor het onderwater leven, waaronder de Chuco común (common stingray) waaraan dit rif zijn naam te danken heeft. Het is een spectaculaire ervaring om door een groep Roncanores te zwemmen

Roncadores

Duik 154, Russisch wrak El Pajar
Tijd voor een lunch op het achterdek en dan bereiden wij ons voor op de tweede duik. Na een heldere briefing (met heldere en duidelijke afspraken) door Kevin maken we ons klaar voor de duik. Hans is natuurlijk weer mijn buddy en aan de lijn achter de boot doen wij onze buddycheck.
Het wrak van een van oorsprong Russische draagvleugelboot ligt op 17 meter diepte van op een vlakke zandbodem. Het aluminium wrak is ca. 30 meter lang  en door diverse winterstormen grotendeels uit elkaar gevallen. Hierdoor ligt de hele boot open en kan je ook zonder wrakduik specialty de binnenkant van de boot exploreren. Op het achterdek staan nog de resten van de passagiersstoelen en er ligt ook nog een verdwaalde schoen op de vloer. Maar opnieuw genieten wij weer volop van al het onderwater leven op en rond dit wrak. O.a Verschillende breams (zebra’s en met twee strepen), de Pejeverde (Peacock wrasse) en de Fula Negra (zie foto)

Fula Negra
Na onze tweede duik varen wij weer terug naar de haven. Gavin spoelt onze uitrusting en Michel brengt ons ondertussen terug naar ons hotel. Om ongeveer 14:30 zijn wij "thuis" en kunnen nog even naar het strand om in de zon na te genieten van deze heerlijke duikdag.

Michel, Kevin en Rob

18 november

Duik 155, Arguineguin

Chris and Anna
Gisteren hebben  wij voor vandaag bijgeboekt, ook Riemer uit Almere is vandaag weer van de partij. Verder Chris uit Engeland en Anna uit Ierland.Met Kevin als onze gids zitten wij op zes man. Over twee dagen vliegt Gavin naar het eiland Fuerteventura voor zijn Padi instructors examen.
Bij aankomst op de boot maken we direct onze uitrusting klaar, de zee is iets rustiger en wij begeven ons naar het het zonnedek boven op de boot.
Arguineguin rif is een prachtig rif om op te duiken en ligt zo’n 2 kilometer van de kust. Tussen de stenen vinden wij o.a octopus.

Barracuda
Wanneer er een grote groep Barracuda’s passeert zie je de vissen wegduiken. Af en toe moet ik mezelf in mijn arm knijpen omdat het bijna niet te bevatten is hoe mooi het hier is. Zoveel verschillende soorten vissen…. Steen- en Schorpioenvissen, maar ook Sephia en veel Trompetvissen.

Duik 156, Pasito Blanco Chucho Reef
De tweede duik voor vandaag is weer Pasito Blanco. Dit keer duiken wij langs de onderste rand van het rif.

Pasito Blanco Chucho Reef
Wij hebben goed zicht op de zandbodem rond het rif. Ik zoek zorgvuldig de bodem af in de hoop een Angelote (Angelshark) te vinden. Helaas; geen Angelote vandaag maar wel een paar Scholletjes, Salmonetes (een vis die mettwee slurfjes de bodem omwoelt) en natuurlijk weer een paar flinke roggen (Chucho’s). Verder ook Zeestrerren (Estrella del mar), Spinkrabben (Cangrejo Aranja) en Duizendpoten (Gusano de Fuego)
Een fantastische duik en ik zou willen dat ik hier langer kon blijven…. Maar op diepte heb je maar een beperkte bodemtijd en komt er ook sneller een einde aan de samengeperste lucht in je fles. Dus toch maar weer naar boven.
Als we terug komen bij ons hotel gaan wij nog lekker even naar het strand. Morgen hoeven wij niet te duiken dus ik hoop het dat we het vanavond iets later kunnen maken….

20 november

Duik 157, Risco Verde, El Carbon Marine Reserve
Vandaag maken we twee kantduiken in het El Carbon Marine Reserve. Dit Marine Reserve bij Arinaga is een van de mooiste duiklocaties van Gran Canaria. Maar omdat het aan de Zuid-Oost kust ligt kan het hier soms wat onstuimig aan toe gaan. Wij duiken vanaf de boulevard van Arinaga op het rif Risco Verde. Terwijl het in Playa del Inglès bewolkt is schijnt de zon hier nog volop. We duiken met zijn vijven. Naast Hans en ik, duiken wij met Anna, Chris (die dinsdag ook al met ons doken) en Michel als gids. 
Risco Verde is een van de meest beschutte gedeeltes van het marine reserve en is dan ook weelderig begroeid. Het is alsof je in een aangelegd aquarium zwemt, zoveel vis en beplanting. Onder andere zien we hier ook anemonen en stukjes koraal. Een van de meest bijzondere schepsels is wel deze Sae Hare, een slak van zo’n 20 cm die als verdediging purperen inkt uitstoot (zie foto).

Sea Hare or Aplysiomorpha

Een ander prachtig schepseltje is deze Nudibrach (Hypselodoris picta), een kleine naaktslak die diepblauw en geel gestreept is. Eerst dacht ik op een of andere rest van een verpakking te stuiten.. Pas toen ik het goed bekeek zag ik dat het om een slak ging. (zie foto)

Hypselodoris picta

Omdat het hier niet zo diep is en je dicht bij de kust bent, voel je dat je op en neer schommelt door de branding. Na zo’n 3 kwartier komen wij weer boven en moeten in de (milde) branding tijdens het beklimmen van de kust zorgvuldig ons evenwicht bewaren op de gladde rotsen.

Duik 158, Risco Verde, El Carbon Marine Reserve
Na een korte lunch in het zonnetje staan we alweer klaar voor de tweede duik. Dit keer gaan we op dezelfde locatie te water maar zwemmen de andere kant op, om de punt heen. Het eerste wat je opvalt zodra je om de punt heen zwemt is dat er nauwelijks nog begroeiing is. De rotsen zijn kaal en tussen de rotsen in, heel veel zee-egels en vissen die daar beschutting zoeken. Ook hebben we nu te maken met stroming en moet je oppassen om niet in contact te komen met bijvoorbeeld de zee-egels. Michel wijst ons
op een visje met een stekel op zijn kop, het gaat hier om een Pygmy Filefish (behoort tot de familie van kogelvissen). Ik heb geen camera bij me en schiet een plaatje in mijn hoofd zodat ik het later op internet kan opzoeken. 

Pygmy Filefish
Op de terugweg  hebben we wat meer last van de deining en stroming dus is het maar het beste om je aan dit ritme over te geven, anders verbruik je teveel energie en lucht. Hans gaat op dit stuk snel door zijn lucht heen en is blij om weer boven te komen.

Goed, een uurtje later staan we weer met onze uitrusting voor ons hotel. Wij zijn super tevreden over de duiken die we gemaakt hebben bij Let’s Go Diving. Goede en professionele begeleiding. Ook erg comfortabel om een boot te hebben als duikbasis. Geen gesleep met uitrusting en flessen (zelfs bij de kant duik, die we niet hadden willen missen, hoefden we maar een paar stappen te lopen om in het water te gaan) Michel en Gavin; ik zal met een gerust hart jullie duikschool aanbevelen bij iedereen die naar Gran Canaria gaat om te duiken.

Bedankt!!

Davy Jones Diving, Gran Canaria

Van 17 t/m 25 februari een weekje er tussen uit voor een welverdiende vakantie op Gran Canaria.

Natuurlijk maken we van de gelegenheid gebruik om ook weer even de onderwaterwereld te bekijken. Wij willen heel graag duiken in "El Carbon Marine Reserve". Op deze plek hebben wij drie jaar geleden onze allereerste kennismakingsduik gemaakt! Het Marine Reserve is een beschermd natuurgebied en biedt veel afwisseling voor duikers. De baai van Arinaga ligt heel beschut en heeft haast geen branding. Terwijl het er op de "table Top" en "de punt" er wat ruiger aan toe gaat….

Er is veel vis waar te nemen. zoals o.a. Angelsharks, Stingrays en Baracuda’s.

Photobucket - Video and Image Hosting
Thuis heb ik via internet al een duikschool uitgezocht. Wij hebben voor Davy Jones Diving gekozen omdat deze er goed georganiseerd uitziet (beoordeeld op hun website…). En belangrijk; deze school is gelokaliseerd in Arinaga, het dorpje naast het Marine Reserve, en ze duiken veel in het El Carbon Marine Reserve. Verder is het een Gold Palm ***** Padi dive Resort. Ook prettig is dat ze een pick-up service hebben vanaf de hotels in Playa del Ingles. Boeken via internet levert ons ook nog eens 10% korting op.
Photobucket - Video and Image Hosting

Naast het duiken hebben wij ons natuurlijk ook boven water goed vermaakt. Het weer was geweldig. Slechts één dag hadden we last van wat bewolking. Verder hebben we ons natuurlijk ook weer uitgebreid laten verwennen in de heellijke restaurants van Playa del Ingles. De vijf sterren gaan dit jaar naar "Las Cumbres"!  En ‘s avonds waren we tot in de kleine uurtjes in het winkelcentrum Yumbo te vinden…. Maar natuurlijk nooit als we de volgende dag moesten duiken…:-)?

Duik 100, El Carbon Marine Reserve – Luna Reef – Spain

Woensdagmiddag 21 februari,

Na de heerlijke "bocadillos" is het weer tijd voor de middagduik. Dit wordt mijn honderdste duik!
Annette Goldthorpe is onze duikleider.

Photobucket - Video and Image Hosting

In overleg besluiten wij om "Luna Reef" te doen. Dit rif doet zijn naam eer aan en is net een kaal maanlandschap. Op deze plek is er een grote kans om Angelsharks en Chuchu’s tegen te komen. Maar vandaag hebben wij minder geluk en komen er niet eentje tegen. Ik zoek wel onder bjna elke steen/ rots naar octopussen. Maar meer dan een zwarte inktwolk heb ik niet kunnen waarnemen.

Er duiken ook drie minder ervaren duikers met ons mee (o.a. twee stevige stoere Britten, later hierover meer…) en die gaan iets sneller door hun lucht heen als wij. Dus kom ik met 96 bar in mijn tank weer boven water. Maar ik heb wel elke indruk in mijn hoofd opgeslagen.

Na twee dagen duiken heb ik een hoop nieuwe ervaringen opgedaan en ook heel veel bij geleerd. O.a. het meeschommelen  met de golfbewegingen, het in en uit het water gaan bij branding en rotsen.
Davy Jones diving is een aanrader voor iedereen die in Gran Canaria wil duiken. Een goede duikschool die zaken heel serieus aanpakt. El Carbon Marine Reserve is een fantastische duiklocatie die erg veel afwisseling biedt en voldoende uitdaging voor zowel de beginende als de ervaren duiker.

Op de terug weg naar ons hotel valt het mij op dat de twee stevige Britten afgezet worden bij een hotel op de hoek van het Yumbo centrum. Ik kan het mij eerst nog nauwelijks voorstellen……….
Maar ja hoor: ‘s Avonds treffen we de heren inderdaad in de meest nichterige leertent van heel Gran Canaria, "Centre Stage".

Duik 99, El Carbon Marine Reserve – Table Top – Spain

Woensdagochtend 21 februari,

Vanmorgen gaan wij met samen met Eduardo Vera duiken. Wij doen de "Table Top" en gaan vervolgens alle duikstekken langs de rand af.
Er wordt voor de toeristenbeurs in maart een promotiefilm  over duiken op de Cararische eilanden gemaakt en daarom worden wij gefilmd door een vriend van Eduardo.
Vlak voor het te water gaan verlies ik bijna mijn evenwicht op de gladde rotsen maar gelukkig blijf ik overeind. En ik klim rustig verder over de rotsen naar de waterrand. De branding is niet al te hevig en zonder problemen verdwijnen wij onder de golven.
Tussen de rotsen vind ik een Octopus. Dit dier is uitzonderlijk goed gecamoufleerd en ik ben benieuwd of je hem vindt op de foto..

Photobucket - Video and Image Hosting
We vervolgen de duik richting de rand van de Table Top en komen bij:

  1. Hole in the wall, een soort gat in de bodem waar je in kunt om vervolgens zes meter lager uit de wand te komen.
  2. Arinage Arch, dit is een poort van rotsblokken waar je door heen zwemt, gevolgd door tientallen vissen
  3. Cueva Peueno, een kleine grot
  4. Cueva Grande, Goed geraden…… een grote grot!
  5. Los Roncadores, dezelfde locatie die wij maandagochtend bezochten maar dit keer geen angelshark
  6. The Finger, een uitloop van de Table Top
  7. Seife Roque, een rots pilaar
  8. Los Cuevas, een paar grotten bij elkaar, waarvan een een poortje is
  9. Arco Pequeno, dat is dus het kleine poortje waar wij doorheen zwemmen

Na de Arco Pequeno zwemmen wij weer richting de kant. Dit keer aan de overkant van de baai. Ik geniet van het uitzicht en pak even Hans bij zijn hand, wat een voorrecht dat wij hier mogen duiken!

Photobucket - Video and Image Hosting

Duik 98, El Carbon Marine Reserve – Two Caves – Spain

Maandagmiddag 19 februari

Met een natpak reden wij terug naar de duikschool. Op de hooek is er een kleine supermarkt annex snackbar die heerlijke "bocadillos de queso"voor ons klaarmaakt.

Vanmidag gaan wij met Annette Goldthorpe duiken in de Baai van Arinaga locatie "Two Caves".
Het te water gaan gaat hier een stuk makkelijker omdat er bijna geen golfslag is. Wij duiken nu langs de kant tot een diepte van 17,5 meter. Het eerste stuk is prchtig groen met planten en veel visjes. Naar mate wij dieper komen wordt het landschap ruiger. Opeens komen wij bij een grot een slapende "Chuchu Comun" (spaans voor pijlstaartrog) tegen. Hij zwemt verstoord weg.
Bij de volgende grot komt plotseling nog een gigantische pijlstaartrog (dezelfde?) recht op mij af. Ik probeer hem zoveel mogelijk ruimte te geven….. het is tenslotte zijn domein.

Photobucket - Video and Image Hosting
Even kijk ik hem recht in de ogen en dan zwemt hij met de gratie van een ballerina over mijn hoofd weg. Ik ben erg onder de indruk. Wat een mooi beest en wat een gratie……  Ik realiseer me op dat moment ook dat dit dezelfde Stingray was die de Australische avonturier Steve Irwin fataal werd. We vervolgen de duik en als wij weer bijna door onze lucht heen zijn keren we terug naar de oppervlakte.

Terug op de duikbasis spoelen we onze uitrusting en worden we teruggebracht naar Playa del Ingles.  Een paar uur later zitten wij op de eerste rij van het terras van cafe Latino in de ‘Yumbo’. Wij kijken naar het aan ons voorbij paraderende Gay publiek van de Yumbo. (minstens zo exotisch al die gekleurde visjes)

Duik 97, El Carbon Marine Reserve – Los Roncadores – Spain

Maandagochtend 19 februari,

Wij worden om 9:00 uur door Annette voor ons hotel afgehaald . Er moet nog één duiker opgehaald worden en daarna rijden wij naar het dive honk van "Davy Jones Diving" in Arinaga.

Als wij aankomen staat de (oplos)koffie al klaar en krijgen wij een formulier dat we moeten invullen. Persoonsgegevens, duikervaring en verzekeringen etc.

Wij hebben onze eigen uitrusting bij ons en moeten alleen nog een wetsuit huren. Vanmorgen gaan we met een groep van 4 man plus een gids (Eduardo Vera) duiken. We beginnen aan de ruige kant Table Top en gaan naar een duiklokatie "Los Roncadores" genaamd.
Na de briefing zetten we de uitrusting in elkaar en kleden ons om. De duikschool is tijdens het duiken de basis en wij worden steeds in een busje naar de duikstek gereden om daarna weer terug naar de duikschool te gaan.

Aan de waterkant wordt nog eenmaal de procedure doorgenomen hoe te water te gaan (i.v.m. de branding en de rotsen) Ik vind het allemaal best wel weer spannend. Maar eenmaal onder water is dat snel over. Door de golfslag word je steeds heen en weer geslingert en ik probeer hier tegen in te vechten. Pas later zal ik doorkrijgen dat je dat juist niet moet doen en je er gewoon aan over moet geven. Ik gebruik hierdoor namelijk onnodig veel lucht. We zwemmen in een soort geul over de "Table Top" tot aan de rand en komen vervolgens bij een drop off van 6 meter. Op deze plek vind je meestal een school "Roncadores". Maar dit keer treffen wij een wegzemmende Angelshark aan!

Photobucket - Video and Image Hosting
Ik zag de haai eerst voor een Stingray aan Hij lijkt daar ook echt op maar de Angelshark behoort heus tot de haaienfamilie. Verderop treffen wij ook nog de school Roncadores aan. Het blijft indrukwekkend, zo’n visbal.

Als we later weer terugzwemmen richting de rand van de "Table Top"zwemt er een school Barracuda’s over ons heen.

Photobucket - Video and Image Hosting
Ik ben sterk onder de indruk van alles wat ik zie. Ondertussen loopt de manometer alweer aardig terug en is het tijd om terug te gaan. Ik geniet elke seconde ook van de talloze kleinere vissoorten.

7 april, Puerto de Mogan GC, Spain (duik 5 en 6)

Als wij vandaag aankomen op de duikbasis, is er niets meer te merken van het mooie weer van de afgelopen dagen. De lucht is flink bewolkt en ook de zee is erg onrustig.
Het is wel een mooi gezicht als je het schouwspel bewondert. Zware golven die op het strand af rollen en als een hoge bruisende massa over het strand spoelen. Aan de zijkant waar het strand over gaat in een rotspartij spatten de golven echt meters hoog op!
Vandaag zijn wij maar met vijf duikers en worden wij ingedeeld met de groep van de duikschool van hiernaast. In verband met de sterke stroming en golven zullen wij vandaag weer naar de twee wrakken (van dinsdag) voor de haven van Puerto de Mogan duiken. Op de andere duikplekken is de stroming te sterk plus slecht zicht.

Wij worden weer uitgebreid gexefnformeerd hoe de duik zal verlopen en extra aandacht vandaag voor de boot omdat deze iets anders is als de boot waar we eerder mee gevaren zijn. Ook krijgen wij goede instructies om straks door de branding naar de boot te zwemmen.
Als wij de boot zien aankomen gaan we te water. Ik schrik van de kracht van de golven. Maar het lukt mij om hier doorheen te komen. Als ik in al wat dieper gedeelte lig, draai ik mijn rug naar de golven om de vinnen aan te trekken. Een grote golf slaat over mij heen en WEG….. duikbril plus snorkel! Verbouwereerd zwem ik terug naar het strand en krijg een andere bril te leen. Ditmaal hou ik mijn duikbril zorgvuldig vast als ik de flippers aantrek en zwem daarna naar de boot.
Als ik bij de boot aankom ben ik redelijk gestrest omdat ik mijn bril heb verspeeld maar weet ook dat ik daar nu niets meer aan kan doen.
Tegen de tijd dat wij bij de duiklocatie zijn, heb ik mijzelf weer helemaal onder controle. Ik moet wel erg wennen aan de duikleiding. Zij vinden dat wij met veel teveel lood willen duiken en stellen voor dat wij 3 kilo minder lood gebruiken. Ik vind het prima wat zij doen maar sta er op dat wij met dezelfde hoeveelheid lood duiken als de vorige 4 duiken. Als vervolgens de gordels uit de bak komen, kies ik een gordel met 1 kilo minder. (maar alleen omdat ik hier achter sta!)
Als wij vervolgens allemaal – in het water- onze trimvesten aan hebben gedaan, gaan wij als groep naar beneden. De locatie doet weer vertrouwd aan. Iets minder zicht maar weer veel vissen. Onder het wrak liggen twee grote vissen, waarvan ik de naam niet weet, maar ze hebben een hobbelige huid en van die dikke lippen. Ze lijken wel een stuk rotsgesteente. Ik geniet vandaag vooral van de vissen die blijkbaar allemaal wat beschutting zoeken in en rond het wrak.
Zoals afgesproken geven wij keurig het teken aan de duikleider als onze tanks half leeg zijn.
Voedertijd: De duikleider pak zijn mes en snijdt een zee-egel open. Direct komt er een grote groep vissen op af om deze lekkernij soldaat te maken. Ik vind het fascinerend om te zien hoe de vissen omzichtig tussen de stekels binnen een paar seconden het arme egeltje opgegeten hebben.
De duikleider vindt dit blijkbaar erg leuk en snijdt de ene na de andere zee-egel open. Ik krijg hier toch een vervelend gevoel bij en draai mij duidelijk hiervan af. Blijkbaar hebben meer duikers dit want ik zie de groep steeds meer uit elkaar raken en iedereen gaat min of meer zijn eigen gang.
Hans en ik proberen toch in ieder geval zoveel mogelijk bij de groep te blijven.
Als even later Hans mij een teken geeft dat hij nog 50 bar in zijn persluchtfles heeft, geef ik dit door aan de duikleider. Hij geeft mij het OK signaal ten teken dat hij het begrepen heeft en dat alles goed is.
Maar verder zie ik niet veel actie bij de duikleider. Af en toe steekt hij een hand op en maakt een teken dat wij bij elkaar moeten komen. Hieraan wordt echter geen gevolg gegeven. Ook zie ik de duikleider geen aanstalten maken om richting de ankerlijn te zwemmen. Hans kijkt mij vragend aan en ik zie dat zijn lucht nu op 30 bar zit. (i.p. is dit nog ruim voldoende om veilig op te stijgen maar dit is niet zoals wij het volgens PADI normen doen!) Als ik de duikleider nogmaals wijs op het feit dat Hans nog maar 30 bar heeft, wijst hij op zijn octopus van “als ie op is kan je deze gebruiken”.
Ik zie de duikleider geen aanstalten maken om terug naar de ankerlijn te zwemmen om wat voor actie dan ook te ondernemen.
Ik heb hier genoeg van. En geef hem nu het signaal dat wij gaan opstijgen en laat door middel van het “veiligheidstop van drie minuten op vijf meter” signaal zien dat wij weten wat wij moeten doen. Hij vind het goed en gebaart ons naar boven te gaan.
Heel rustig stijgen wij op en ik hou nauwlettend de stijgsnelheid op de computer in de gaten. Op vijf meter maken wij een keurige veiligheidsstop van 3 minuten en vervolgens naar de oppervlakte. Wij zijn zo’n 10 meter van de boot vandaan en zwemmen daar naar toe.
Op de terugweg vertelt Hans hoe veilig hij zich voelde. Ik moet zeggen: ‘ik voelde mij ook veilig. Maar dan wel omdat ik mijn grenzen heb bewaakt. Ik heb geen vertrouwen in deze duikleider’.
Als wij weer voor de kust van Taurito aankomen, moeten wij weer door de branding. Ik word heftig door elkaar geschud en uiteindelijk ruw door de golven op het strand weer uitgespuugd. Ik klim op handen en knieën het strand verder op. Als ik omkijk zie ik nog net dat er een grote golf over Hans heen slaat. Als hij weer boven komt is ook hij zijn bril kwijt. Alleen heeft hij het mondstuk van zijn snorkel nog in de mond!
Gegevens van deze duik: 11:34start duik, drukgroep A. Maximale diepte 19,8 meter. Bodemtijd 36 minuten, op 5 meter 3 minuten veiligheidstop drukgroep aan einde van de duik P. Zicht 8 – 10 meter en gemiddelde water temperatuur 19 graden.

Bij de duikschool doe ik mijn verhaal. Ik besluit vanmiddag niet te duiken omdat ik onvoldoende vertrouwen heb in de duikleiding. Ik vind het prima dat het een Spanjaard is en ik kan er ook nog wel om lachen als hij iets te relaxt is. Maar ik vind de weersomstandigheden niet ideaal en ik wil ook duiken volgens PADI standaarden. Sara, van Blue Explorers vind het vervelend dat de duikleider zich niet aan afspraken houdt en stelt voor dat er vanmiddag een instructeur van Blue Explorers meegaat. Hier kunnen wij ons in vinden. De boot komt om 13:45 terug en dan moeten wij al in het water liggen dus maar snel wat lunchen.

Ik ben blij dat vanmiddag Nick (Niclas) de duikinstructeur van Blue Explorers meegaat. Hij heeft de afgelopen dagen vaker met ons mee gedoken en ik heb het volste vertrouwen in hem.
Vooraf krijgen wij weer goede instructies om door de branding te komen. Ik heb er de schrik van vanmorgen nog goed in, dus let goed op. Op het strand tellen wij de golven. Drie hoge, zeven lagere, drie hoge en ‘go-go-go’! Snel het water in doorlopen tot je borstkast – omdraaien -flippers aantrekken. Bij een golf snel even onderduiken en bril vasthouden als je de flippers aan hebt, automaat in, vest opblazen en zwemmen naar de boot. Dit kost nog heel wat moeite, want er staat een flinke stroming en ben ook blij als ik uiteindelijk bij de boot ben.
Op de duikplek splitst de groep zich in tweeën. Wij gaan, met zijn vieren, met Nick mee. De andere groep met Leo, de Spaanse duikleider.
Hoe onrustig het boven water ook is; hier heerst weer de rust. Als wij bij de kajuit aankomen gebaart Niclas of wij hier doorheen willen. En vervolgens volgen wij hem één voor één. Ik zwem weer snel om naar de andere kant om te kijken of de laatste er ook goed door komt. (controlfreak die ik ben )
Ik realiseer mij dat dit vandaag alweer de laatste van de 6 duiken is op Gran Canaria. Ik heb erg veel geleerd hier. Het duiken hier is totaal anders als duiken in Nederland. Maar zeker een aanrader voor iedereen die van duiken houdt. En misschien mijn belangrijkste tip
is wel: zorg dat waar je ook duikt, altijd bij een goed duikcentrum duikt. Blue explorers kan ik iedereen aanraden.
Nicklas, bedankt voor deze laatste onvergetelijke duik. Voor deze fantastische week willen wij iedereen van Blue Explorers bedanken: David, Sara, Nick, Charissa en Petra (die net bij Blue Explorers is begonnen)
Gegevens van deze duik: 14:16 start duik, drukgroep B. Maximale diepte 18,6 meter. Bodemtijd 33 minuten, op 5 meter 4 minuten veiligheidstop drukgroep aan einde van de duik T. Zicht 8 – 10 meter en gemiddelde water temperatuur 19 graden.

5 april, Puerto de Mogan GC, Spain (duik 3 en 4)

Het is weer prachtig weer. Vandaag gaan we twee wrakduiken maken. Vanaf de duikbasis in Taurito gaan wij met de boot nog geen 15 minuten varen naar Puerto de Mogan. Daar liggen voor de kust twee wrakken, speciaal afgezonken voor de Yellow Submarine. Met de gele onderzeeër kunnen mensen, zonder duikambities, ook de onderwater-wereld van dichtbij beleven.
Op de duikbasis krijgen wij eerst een zorgvuldige briefing:

Wij zullen – zoals gezegd -vandaag twee wrakduiken gaan maken. In de ochtend gaan wij naar het wrak van een Hollands schip de “IJM45”. Door de heftige stormen van deze winter is de IJN45 wat verder op zijn kant komen te liggen. Later in de middag zullen wij naar een tweede wrak gaan aangeduidt als “Wreck I”.

De IJM45 is een schip dat in IJmuiden is gebouwd. Dit schip is later verkocht aan een Duitse reder en heeft ook nog onder Zweedse vlag gevaren. Uiteindelijk is dit schip in Spanje terecht gekomen. In 2000 is de IJM45 door de Spaanse douane aan de ketting gelegd omdat het schip betrokken was bij mensensmokkel van Afrika naar Gran Canaria. Het schip is verkocht aan de reder die de Yellow Submarine exporteert en als attractie voor de kust van Peurto de Mogan afgezonken.

Als wij op de plaats van het wrak van de IJM45 aankomen, laat Dave met behulp van zijn GPS het anker precies naast het anker van de IJM45 zakken.
Via de ankerlijn dalen wij af. Ik schrik omdat ik in mijn oren een rare fluittoon hoor. Maar snel realiseer ik me dat er niets aan mijn oren mankeert, maar dat de fluittoon veroorzaakt wordt door de motoren van de “Yellow Submarine”. Bij de briefing hebben ze ons goed gexefnformeerd over wat we moeten doen als de onderzeeboot voorbij komt. Het is te gevaarlijk om ons tussen de onderzeeër en het wrak te bevinden. Wij moeten op een veilige afstand blijven. Ik vind deze ontmoeting echt super!!! Ik ben te ver van de onderzeeër om gezichten te zien (in de onderzeeër zijn alle lichten uit). Maar ik zie wel alle flitslichten van de fotocamera’s. Ik kijk om en zie Hans uitgebreid zwaaien, en ik maak nog een koprol. Even later zwemt de submarine weg als een reusachtige vis en laat ons weer in alle rust onder water bij het wrak van de IJM45 achter.
Als wij rond en over het wrak zwemmen kan ik het niet laten om even op de boeg het “I’m the king of the world” gebaar te maken uit de film de Titanic.
Er is veel vis te zien, o.a. grote Trompetvissen, Papagaaivissen, Zebra Seabreams en vele andere.
Gegevens van deze duik: 11;20 start duik, drukgroep A. Maximale diepte 19,8 meter. Bodemtijd 42 minuten, op 5 meter 3 minuten veiligheidstop drukgroep aan einde van de duik S. Zicht 12 meter en gemiddelde water temperatuur 20 graden.

Als wij terugkomen op de duikbasis gaan we weer naar het naast gelegen restaurantje voor een warme lunch en een groot glas Cola light. Wij hebben nog voldoende tijd om even van de zon te genieten en onze logboeken bij te werken.

Vanmiddag gaan wij naar het tweede wrak. Vanmorgen mochten alleen de duikers uit de groep die een advance brevet hadden het wrak in. Maar op dit wrak is de kajuit zo open, dat ook de Open Water gebrevetteerden van David (de instructeur) hier doorheen mogen zwemmen. Daarnaast wordt er op verzoek van een van de duikers vanmiddag ook een onderwater scooter meegenomen.
Het eerste dat ons opvalt, als wij bij het wrak aankomen, is de grote school Snappers. Ik ken dit van natuurfilms maar heb dit nog nooit in het echt gezien. Duizenden vissen die samen een soort van reuze bal vormen. Als je er naartoe zwemt gaat de bal “open” en kan je er gewoon inzwemmen, achter je sluit de “bal” zich weer en ben je van alle kanten omgeven door de vissen totdat je er aan de andere kant weer uitzwemt. WOW!!!
Terwijl wij als groep weer richting het wrak gaan, mag er om beurten steeds iemand wat “spelen” met de scooter. Vantevoren is afgesproken dat je dan niet bij de groep hoeft te blijven maar wel dicht bij het wrak. Als Hans aan de beurt is geeft hij de scooter snel door aan mij. Dus ik maar een rondje om het wrak met de scooter en vind het verbazend eenvoudig. Even door de school Snappers, omhoog, omlaag, sturen door je schouders te verplaatsen. Als je met je flippers meezwemt gaat het behoorlijk hard zonder dat het je moeite kost. Ik geef de scooter door aan Hans en laat hem op de startknop drukken….. weg is hij! Ik weet dat hij dit soort James Bond speeltjes helemaal niet ziet zitten. Maar als ik hem terug zie komen kan ik toch heus zien dat hij er wel degelijk een beetje van geniet. Na een paar rondjes heb je het wel gezien en geeft ook Hans hem weer af. Wij gaan verder met de tour over (en door) het wrak. Ineens zie ik een zwarte Murena. Ik geef een teken aan David dat ik iets heb gezien. Al snel hangen wij met zijn allen boven dit wonderlijk schepsel. David lokt het beestje uit door met zijn vingers een soort van schaar beweging te maken. Maar in de wetenschap dat hij veilig in zijn hol zit en zich altijd snel kan terug trekken, laat hij David zijn gang gaan. Wat David ook probeert; de murena reageert niet op David zijn “Murena communicatie” en gaat gewoon zijn eigen gang.
Aan het einde van de duik is een van de duikers bijna door zijn lucht heen. David geeft mij het 3 minuten stop teken op 5 meter en laat mij en Hans langs de lijn opstijgen. David gaat samen met de andere duiker naar boven, waarschijnlijk heeft tijdens het scooteren zijn octopus staan afblazen waardoor hij te snel door zijn lucht is geraakt.
Ik stijg, samen met Hans, rustig op en let goed met mijn computer op de stijgsnelheid. Op ongeveer vijf meter blijven wij drie minuten hangen.
Gegevens van deze duik: 11;20 start duik, drukgroep A. Maximale diepte 17,4 meter. Bodemtijd 39 minuten, op 5 meter 3 minuten veiligheidstop drukgroep aan einde van de duik O. Zicht 10 – 15 meter en gemiddelde water temperatuur 20 graden.

4 april, Taurito GC, Spain (duik 1 en 2)

Vandaag gaan wij twee duiken maken.

‘s Morgens gaan wij naar het “Artificial Reef
Als experiment heeft men toentertijd op deze locatie een aantal betonnen structuren afgezonken. Dit was bedoeld om te bestuderen of en hoe zich hier leven op zou vormen. In de loop der jaren heeft er zich rond die betonnen structuren een hele leefgemeenschap gevormd. En dit stukje nieuwe natuur is wel zo bijzonder dat de Spaanse overheid dit gebied als natuurreservaat heeft aangemerkt.
En wij hebben vandaag de “eer” om het te mogen bezoeken.
Met onze uitrusting aan en de vinnen in de hand (zonder lood) banen wij ons een weg door de branding. Om vervolgens met de rug naar de golven onze vinnen aan te trekken en naar de boot te zwemmen. Dit is nog een hele operatie met die stroming (maar een eitje met beperkte golfslag, zo zullen wij later deze week ontdekken) Wij zijn dan ook blij als wij uiteindelijk in de boot zitten, en weer op adem kunnen komen.
Met de GPS wordt de locatie bepaald en gaat het anker uit. Wij verzamelen ons in het water rond de ankerboei.

En dalen vervolgens af in het blauwe….

Het zicht is voor onze begrippen fantastisch. David (onze gids) baalt er een beetje van dat het allemaal teveel melkachtig is. Maar hiervan trekken wij ons niet veel aan en genieten van alles wat wij om ons heen zien! De beton-structuren waar ik het eerder over had, zijn allemaal verschillend van opbouw. De een ziet er uit als een reusachtig grote betonnen tafel terwijl de ander er uitziet als of iemand een hele dag bezig is geweest om betonnen schoenendozen te stapelen. En het is alleen nog aan de rechte lijnen te herkennen dat dit om een een kustmatig rif gaat. Maar met al dit leven op en rond dit rif ziet het er fantastisch uit. Veel wieren, zeeëgels, heel veel (vooral kleinere) visjes maar toch ook wel grote vis zoals enkele Stingray’s. Enkele van de groep hebben zelfs een of twee Nurse Sharks gezien!
Gegevens van de duik: 11:52 start duik, drukgroep A. Maximale diepte 21,3 Bodemtijd 28 minuten, op 5 meter 3 minuten veiligheidsstop einde van de duik drukgroep N. Zicht 10 meter, gemiddelde watertemperatuur 19 graden

Tusen de middag lunchen wij lekker op het terras van een restaurantje vlak naast de duikschool.

en om 14:30 maken wij ons weer klaar voor de tweede duik. Ook nu zullen wij weer met de boot naar de lokatie varen, om vervolgens langs de ankerlijn af te dalen. De Duiklokatie voor vanmiddag is Perchel Caves. Voorbij Puerto Mogan is de kust van Gran Canaria onherbergzaam en bestaat uit grote rotspartijen. Voor een groot deel vulkanische rotsen met verschillende grotten die nog vrij diep het gebergte ingaan. Daarnaast ligt er voor de kust ook veel gesteente dat in de loop van de jaren afgebrokkeld is. Omdat wij open-water-duikers zijn, mogen wij de grotten niet in. Maar ook in het gebied voor de grotten is er veel te beleven. Een groot driedemensionaal aquarium vol met vis, alle soorten en maten. En daarnaast ook vol met zeeegels. Dus oppassen dat je je niet prikt, want dat is erg pijnlijk.
De Sepia (ook wel Zeekat) is een inktvis-soort die ook in Nederland voortkomt. Hij heeft een roodbruin kleurenpatroon op zijn huid. Door het samentrekken van spiertjes in de huid kunnen de kleuren razendsnel veranderen. Die gebruikt hij voor camouflage maar ook om zijn stemmingen weer te geven. Zoals bijvoorbeeld in de paartijd.
Er is veel stroming in dit gebied (driftdive) dus wij doen ons best om zo goed mogelijk in koers, maar uit de buurt van de zeeegels te blijven. Daarnaast proberen wij – door goed uitgetrimd te zijn- onze lucht zoveel mogelijk te sparen.
Gegevens van de duik: 15:15 start duik, drukgroep A. Maximale diepte 12,6 Bodemtijd 49 minuten, op 5 meter 3 minuten veiligheidsstop einde van de duik drukgroep N. Zicht 12 – 14 meter, gemiddelde watertemperatuur 20 graden